Παλιά Γερμανική Σχολή (νυν Ινστιτούτο Γκαίτε )
της Κύας Τζήμου Η αρχική εικόνα είναι του 1938
Η παρουσία της γερμανόφωνης παροικίας στη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1870, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι Εσκενάζι, γερμανόφωνοι Εβραίοι που μετανάστευσαν από τη Βαυαρία στη Θεσσαλονίκη τον 15ο αιώνα. Η κατασκευή των σιδηροδρόμων έφερε αρκετούς μηχανικούς και υπαλλήλους από γερμανόφωνες χώρες, ενώ με την επέκταση των εργασιών άρχισε η εγκατάσταση των πρώτων γερμανών εμπόρων και προμηθευτών, υπαλλήλων της γερμανικής ατμοπλοϊκής εταιρείας, δημοσιογράφων, του πρώτου αρτοποιού και των πρώτων γεωργών. Ο πιο διάσημος από τους τελευταίους ήταν ο Ιάκωβος Τσάισερτ στο τσιφλίκι Παλεκούρας, που παρήγαγε ευρωπαϊκό Βούτυρο και μεγάλη ποσότητα οπίου. Η αύξηση των γερμανών υπηκόων και n διεύρυνση των εμπορικών σχέσεων οδήγησε το 1887 στην ίδρυση γενικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη. Την ίδια χρονιά άνοιξε και n γερμανική λέσχη Kegelcub, παραδίπλα από το ξενοδοχείο Coλombο. Τα μέλη της γερμανόφωνης παροικίας γρήγορα αντιλήφθηκαν την ανάγκη ίδρυσης γερμανικού σχολείου, γιατί στα γαλλικά σχολεία, όπου πήγαιναν τα παιδιά τους, απομακρύνονταν από το γερμανικό πνεύμα και τρόπο ζωής.

Κληρονομιά ενός σπάνιου ανθρώπου
ΕΛΙΣ ΚΙΣ
Η αρχική κληρονομιά που άφησε ο ευεργέτης-εκπαιδευτικός στον τόπο του ήταν πάνω από 1.000 τόμοι, ενώ σήμερα σώζονται περί τους 300. ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Ενας τόμος του 16ου αιώνα επικεντρώνεται στην ιστορία της θρησκείας -από τις πρώτες εκδόσεις που τυπώθηκαν με τη γραμματοσειρά grecs du roi που δημιουργήθηκε κατόπιν παραγγελίας του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄- ενώ ένας άλλος περιγράφει τα πλούσια εκθέματα της Διεθνούς Εκθεσης στο Νότιο Κένζινγκτον του Λονδίνου το 1862. Και οι δύο αποτελούν μέρος της έκθεσης «Σπάνια βιβλία, σπάνιοι άνθρωποι: Αναστάσιος Αγαθίδης» που παρουσιάζεται στον Προυσό της Ευρυτανίας από τις 10 μέχρι και τις 23 Αυγούστου.
Η έκθεση περιλαμβάνει βιβλία, γκραβούρες και έγγραφα, όλα δωρεές προς την κοινότητα του Προυσού από ένα εκλεκτό της μέλος, τον κλασικό φιλόλογο και ευεργέτη Αναστάσιο Αγαθίδη (1794-1881), και παρουσιάζεται στη βιβλιοθήκη που φέρει το όνομά του.
Η αρχική κληρονομιά που άφησε ο ευεργέτης-εκπαιδευτικός στον τόπο του ήταν πάνω από 1.000 τόμοι -σήμερα σώζονται περί τους 300- και για πολλές δεκαετίες αποτέλεσε μια πλούσια πηγή γνώσης για τον Προυσό και τις γύρω περιοχές. Τα τελευταία χρόνια όμως η συλλογή ήταν εγκαταλελειμμένη.

Μεθυσμένη γυναίκα
σέρνεις το σώμα σου
κάνοντας οχτάρια
στους έρημους δρόμους
Τα μονόστιχα

Θρακικό Μουσείο Παιδείας
Μάθε παιδί μου, γράμματα ... και συσσίτια (όπως τώρα)
Καζάνια, ατομικά δοχεία, πηλήκια και ποδιές, ενδεικτικά -μάρτυρες άλλων εποχών. Η ιστορία της εκπαίδευσης στην προπολεμική και μεταπολεμική Ελλάδα.
Χηνόφτερα, μελανοδοχεία, στυπόχαρτο, μέσα με τα οποία γίνονταν τα πειράματα στο μάθημα της φυσικής πειραματικής, μηχανές προβολής διαφανειών για το μάθημα της φυτολογίας και της ζωολογίας, ποδιές, μαθητικά πηλήκια με την κουκουβάγια.
Ένα ταξίδι στην Ιστορία της εκπαίδευσης της προπολεμικής και μεταπολεμικής Ελλάδας.
Τα μαθητικά συσσίτια ξεκίνησαν από το 1927 και η λειτουργία τους έγινε πιο συστηματική από το 1946 ως τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Έτσι, το κράτος ανέλαβε δράση και οι μαθητές έτρωγαν στο σχολείο συνήθως πρωινό
Με οδηγό αντικείμενα που κάποτε έπαιρναν ζωή στα χέρια δασκάλων και μαθητών, οι νέες γενιές καλούνται -μεταξύ άλλων- να... μάθουν γράμματα, όπως οι παππούδες και οι πατεράδες τους. Πώς; Μέσα από ένα πρόγραμμα προσομοίωσης/ αναπαράστασης που έχουν εκπονήσει δύο δασκάλες - μέλη της Εταιρείας, εξήγησε ο πρόεδρος της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής Δημοσθένης Τακάς.

Παραμυθένιες ιστορίες ξεχασμένων ευεργετών της Κρήτης
Τρίτη 07th, Αυγούστου 2012 / 19:12
Φωτογραφία του Ιωάννη Αντωνιάδη, αλιευμένη από το Διαδίκτυο. Οι ελληνικές εγκυκλοπαίδειες δεν αναφέρουν καν το όνομα
Γράφει ο Γ.Π. Εκκεκάκης
Στο τελευταίο μου δημοσίευμα στο Ρέθεμνος (φ. 30-6-2012) είχα αναφερθεί στον Μιχαήλ Αναγνωστόπουλο, παιδί αναλφάβητων τσοπαναραίων από την Ήπειρο, που έφτασε να γίνει παγκόσμια γνωστός και σεβαστός. Για τη σχέση του με την Κρήτη, να υπενθυμίσω ότι εγκατέλειψε τη θέση του αρχισυντάκτη στην αθηναϊκή εφημερίδα Εθνοφύλαξ, προκειμένου να αφοσιωθεί ολόψυχα στην περίθαλψη των προσφύγων Κρητών της επανάστασης του 1866.
Στο σημείωμα αυτό θα γίνει λόγος για τον Ιωάννη Αντωνιάδη (Κορνός Λήμνου 1818 – Αλεξάνδρεια Αιγύπτου 1895). Ήταν ένα αγόρι από πάμπτωχη οικογένεια, που αναγκάστηκε να φύγει από το χωριό του πριν κλείσει τα 15, αναζητώντας καλύτερη τύχη. Κατέληξε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (1833), όπου, για μερικά χρόνια, εργάστηκε ως λιμενεργάτης. Συνέχισε ως μικρέμπορος, για να ανοίξει γρήγορα δικό του μαγαζί. Ο πατριωτισμός και η διάθεσή του να βοηθά εκδηλώθηκαν νωρίς. Στα αρχεία της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας βρέθηκαν ντοκουμέντα για μικροδωρεές του με χρονολογία 1843!

Είναι καλό να ονειρεύεσαι μια ιδανική κοινωνία, μέσα στην οποία θα ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Το ίδιο επαινετό είναι να παλεύεις γι αυτόν το σκοπό.
Η ζωή χωρίς όνειρα είναι ανούσιο έδεσμα. Ναι! Για το στόχο αυτό μπορείς να δίνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου, μικρό ή μεγάλο. Προς θεού όμως, όχι όλο. Πάντα ας κρατάς ένα τμήμα για ιδιωτική χρήση.
Βεβαίως όσο η ζωή χωρίς όνειρα είναι άνοστο φαγητό, άλλο τόσο και χειρότερο είναι να ζεις με την ψευδαίσθηση ότι σύντομα αυτό θα ...γίνει πραγματικότητα.
Μέσα στη διαδρομή των αιώνων εκατομμύρια άνθρωποι προσπάθησαν, χιλιάδες απόπειρες και ισάριθμες διαψεύσεις επισυνέβησαν.
Τότε γιατί, κύριε, με προτρέπεις να προσπαθήσω κάτι που είναι καταδικασμένο ν’ αποτύχει; Γιατί αυτή είναι η μοίρα μας.
Γιατί το είπε ο ποιητής: Γιατί σημασία έχει το ταξίδι

Ιστορικό Αρχείο Κρήτης
Ιδρύθηκε το 1920 με έδρα τα Χανιά. Στεγάζεται σε κρατικό διατηρητέο κτίριο και υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας. Ο σκοπός του Αρχείου είναι η συλλογή, η καταγραφή, η διαφύλαξη και η συλλογή πάσης φύσης αρχείων και κειμηλίων που σχετίζονται με την Ιστορία της Κρήτης. Συνοπτικά αναφέρονται η θεματολογία των αρχείων: επαναστατικά – επίσημη αλληλογραφία κρητικών επαναστάσεων, ιδιωτικές αρχειακές συλλογές διάφορων χρονικών περιόδων, αρχείο Κρητών Αγωνιστών, αρχεία Οθωμανικά και κεντρικού μεταφραστικού γραφείου Κρήτης, αρχεία συμβολαιογραφικά από τα τέλη του 19ου αιώνα, αρχεία δικαστικά, αρχεία της αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας, αρχεία που αναφέρονται στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχεία σχολείων και νεότερα Δημόσια αρχεία.
Ιστορικό Μουσείο Χανίων (Πηγή: http://www.agrotravel.gr)