Θόδωρος Πρώιας
Τη φωτογραφία μου την έδωσε ο ίδιος ο εικονιζόμενος, παλαιός και καλός φίλος, εδώ και πενήντα πέντε χρόνια. Παιδί ατόφιο της Νέας Ιωνίας Βόλου, περήφανος για την καταγωγή του. Εγγλεζονησιώτης. Είναι ο αγαπημένος Θόδωρος Πρώιας. Από νωρίς δονήθηκε με το σύνθημα για την απελευθέρωση της χώρας από τη Γερμανική Κατοχή και συντάχτηκε με τις αντιστασιακές δυνάμεις του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ. Ήταν φυσικό να συναντήσει την άδικη κι εκδικητική μανία των αντιπάλων μέσα στο κλίμα του εμφύλιου. Με αστήρικτες κατηγορίες και συνοπτικές διαδικασίες καταδικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο και ευτυχώς, η απόφαση του στρατοδικείου ήταν τρία κατά δύο και δεν εκτελέστηκε. Ήταν 16 ετών νέο παιδί, που ακόμα δεν είχε προλάβει να ζήσει τη ζωή. Μετά τις περιπέτειες της σύλληψης της δίκης και καταδίκης, Βασανισμένος οδηγήθηκε στις φυλακές της Γιούρας, Αυτή η φωτογραφία είναι το 1948 στις φυλακές της Γιούρας (4ος όρμος) από το φωτογράφο της φυλακής, έναντι κάποιας αμοιβής. Ακλόνητος στις πεποιθήσεις του, και αρνούμενος να αποκηρύξει το νεανικό του πιστεύω, άργησε να δει το φως της ελευθερίας. Όταν απελευθερώθηκε εντάχτηκε χωρίς καμιά καθυστέρηση στην ΕΔΑ και εργάστηκε δραστήρια μέσα από τις γραμμές της.
Εκεί συναντήθηκαν κι οι δρόμοι μας. Δραστήριος εργάστηκε για το μεροκάματο στο λιμάνι του Βόλου. Σύντομα εκτιμήθηκε η αγωνιστικότητά του και εκλέχτηκε πρόεδρος στο σωματείο των Εκτάκτων Λιμενεργατών, εξασφαλίζοντάς με διεκδικήσεις δικαιώματα και καλύτερες αμοιβές για τον κλάδο. Έχαιρε ιδιαίτερης εκτιμήσεως στους χώρους που κινούταν και ιδιαίτερα στη συνοικία μας, την Νέα Ιωνία. Αυτό το επιβεβαίωσα στις εκλογές του 1963 και του 1964 όταν, κοντά του κι εγώ, έμπαινε στα σπίτια της συνοικίας μας και οι νοικοκύρηδες του άνοιγαν με εμπιστοσύνη τις πόρτες για να τους δώσει ψηφοδέλτια και τη γραμμή για τη σταυροδοσία. Νέος εγώ σε αυτού του είδους τις δραστηριότητες, μου έκανε αυτό μεγάλη εντύπωση. Χαθήκαμε στη συνέχεια, όταν έφυγα για το Στρατό τον Ιανουάριο του 1966. Στην κατάλυση των θεσμών από τους επίορκους συνταγματάρχες της Χούντας, ήταν από τους πρώτους που στάλθηκαν στην εξορία κι από τους τελευταίους που αφέθηκαν ελεύθεροι. Ήρθε στην Αθήνα και δούλεψε, ως πλασιέ υφασμάτων, αλωνίζοντας καθημερινώς επί δεκαετίες όλους του εμπορικούς δρόμους της Αθήνας κουβαλώντας την βαριά τσάντα με τον παραδοσιακό τρόπο. Δηλαδή ποδαρόδρομο. Γνώρισε την αδελφή ενός γνωστού και σε μένα συνεξόριστου και την παντρεύτηκε. Ένας ευτυχισμένος γάμος που ευλογήθηκε από δυο αγόρια, που μεγάλωσαν και σπούδασαν. Συχνά περνούσε από τη δική μου δουλειά και συζητούσαμε για την κοινή μας πατρίδα και κάποια θέματα της επικαιρότητας. Σε μια από τις συζητήσεις μας, με ενημέρωσε για την επιθυμία του να γράψει ένα βιβλίο για την πατρίδα των γονέων του. Το Εγγλεζονήσι ένα νησάκι στον κόλπο της Σμύρνης. Στη Νέα Ιωνία υπήρχε μια μεγάλη ομάδα με ίδια προέλευση και μάλιστα οι περισσότεροι εξ’ αυτών ασχολήθηκαν, λόγω παράδοσης, με το ναυτικό επάγγελμα. Ήξερε ότι γυρνάω σε παλαιοπωλεία και μου ζήτησε να ψάξω για έναν χρήσιμο σε αυτόν τίτλο. Έψαξα με δεν το βρήκα. Αυτός δούλευε, μάζευε φωτογραφίες και αφηγήσεις και κάποια στιγμή μου έφερε περήφανος το πόνημά του. Μόνο η συλλογή των στοιχείων δικαιώνει την ευγενική αυτή του προσπάθεια.
Όλη η ζωή του ήταν αξιοπρεπής και παράδειγμα προς μίμηση. Είναι πια επιβεβαιωμένο πολλές φορές στην ιστορία ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι για όλες τις εποχές και τις συνθήκες. Στις δύσκολες καταστάσεις ο θόδωρας ήταν από τους πρωταγωνιστές. Στα ήρεμα χρόνια, όσα του επέτρεψαν οι έκτακτες συνθήκες, πήγε στην άκρη κι ασχολήθηκε με της ατομικές χαρές της ζωής : Εργασία, γάμος και παιδιά. Ποτέ δε θέλησε να αναδειχθεί σε μια δημόσια θέση, κάτι που αν ήθελε με άνεση θα μπορούσε να την κατακτήσει.
Τώρα που μεγάλωσε ήρθαν και σοβαρά θέματα υγείας. Τ’ αντιμετωπίζει με θάρρος, αισιοδοξία και στωικότητα. Στον τομέα αυτό δυστυχώς δεν του έμοιασα καθόλου….
Σήμερα ανακοινώθηκε ο θάνατός του 

1. Νίκος Γιανναδάκης- προσωπικές αναμνήσεις
   Θα αναφερθώ με λίγα λόγια, αντιστρόφως ανάλογα με την αξία του, στον πρόωρα χαμένο από τη ζωή Νίκο Γιανναδάκη, που μετά τη μεταπολίτευση, πρόλαβε και άφησε δημιουργικό και πολύτιμο έργο, ως έφορος της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης, στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν ένας άνθρωπος φτιαγμένος για τα μεγάλα και τα όμορφα. Με προσεκτική οικογενειακή ανατροφή, ζυμωμένος με τις καλές παραδόσεις του τόπου μας. Ευαίσθητος δέκτης των νέων μηνυμάτ...ων, με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αγάπη για την πατρίδα και το λαό της. Ένθερμος θιασώτης των αγώνων για τις ελευθερίες και τα δικαιώματά του ανώνυμου πολίτη. Ήταν φυσικό ! Ένας τέτοιος χαρακτήρας δεν μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος και ουδέτερος στον επαίσχυντο βιασμό των στοιχειωδών ελευθεριών από τους επίορκους συνταγματάρχες. της Χούντας το 1967. Έτσι βρέθηκε κλεισμένος στην φυλακή πάνω από πέντε χρόνια με μια βαριά κι άδικη ποινή από το έκτακτο στρατοδικείο. Συνδέθηκα μαζί του με στενή φιλία κι αλληλοεκτίμηση. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που έζησα, όσο έζησα, μαζί του. Γιατί ο άπονος Χάρος με τη μορφή του καρκίνου τον πήρε τόσο άδικα και πρόωρα από τη ζωή. Είναι χαρακτηριστικός ο στωικός τρόπος που αντιμετώπισε την αρρώστια, χωρίς καθόλου να σταματήσει τη δημιουργική προετοιμασία της τελευταίας έκθεσης που οργάνωνε στο Ηράκλειο, αναδεικνύοντας αυτήν την επαρχιακή πόλη πρωτοπόρα στο χώρο των πολιτιστικών εκδηλώσεων και της τέχνης. Με τον Νίκο το 1971 γράψαμε ένα κοινό κείμενο με πολιτικές απόψεις που μοιράστηκε και διαβάστηκε απ’ όλη την ομάδα με ποικίλες αντιδράσεις από τους συγκρατουμένους της ομάδας της Ανανεωτικής Αριστεράς στις Φυλακές Κορυδαλλού. Περιλάμβανε κριτικές απόψεις και για την εποχή που γράφτηκε ήταν ή έτσι θεωρούσαμε εμείς αρκετά προχωρημένες. Σήμερα, 46 χρόνια μετά, τα δεδομένα για μένα άλλαξαν σημαντικά. Όπως και για τους περισσότερους φαντάζομαι. Πάντα όμως έχει τη σημασία του σαν ιστορικό ντοκουμέντο και το φύλαξα λόγω της συλλεκτικής τάσης που από παλιά με διακατέχει. Τον Νίκο θα τον θυμάμαι πάντα με συγκίνηση κι αγάπη. Μια φιλία, που έμεινε ανολοκλήρωτη.

Ο . Θοδωρής . Πρώιας
Είχα την ευτυχία να τον γνωρίσω και να μοιραστώ μαζί του κοινές εμπειρίες Είναι ο αγαπημένος μου φίλος και πατριώτης, εκλεκτό παιδί της Νέας Ιωνίας Βόλου, Θοδωρής Πρώιας. Σήμερα κοντεύει να συμπληρώσει την ένατη δεκαετία της ζωής του και συνεχίζει με τη μόνιμη και ζηλευτή εσωτερική του δύναμη να ασκεί το δικαίωμα στη ζωή. Στη πορεία του βίου του έζησε, σε όλο το βάθος και το πλάτος, τις περιπέτειες του λαού μας. Αντίσταση, εμφύλιος, δικτατορία των συνταγματαρχών. Στρατοδικεία, φυλακές, εξορίες. Πάντα παρών κι όρθιος σε όλες τις φάσεις. Με ψηλά το κεφάλι, χωρίς να ζητήσει και να πάρει καμιά ανταμοιβή της διαχρονικής προσφοράς του. Έλαμψε και στην τελευταία φάση της ζωής του αντιμετωπίζοντας με ζηλευτό θάρρος κι αισιοδοξία τις πολλαπλές περιπέτειες της υγείας του. Σχεδόν αόρατος στο ευρύ κοινό, πέρα από τους φίλους, που ήξεραν κι εκτιμούσαν το μέγεθος της προσωπικότητας του.
Ευτύχησε μετά τη δεύτερη εξορία από τη χούντα να κάνει έναν ευτυχισμένο γάμο και να μεγαλώσει δυο παλικάρια, που σπούδασαν κι έχουν σήμερα τη δική τους καριέρα. Είχα την τιμή να είμαι φίλος του και να ζήσω κάποια πράγματα μαζί του. Όταν επέστρεψε από την πρώτη φάση των περιπετειών του τη δεκαετία του 1960 στο Βόλο αυτός από την ΕΔΑ κι εγώ από τη Νεολαία Λαμπράκη συνεργαστήκαμε πολλές φορές και σε ποικίλες ευκαιρίες. Μόνο ως παράδειγμα αναφέρω τη συμμετοχή μας σε όλες τις υποχρεώσεις των εκλογών του 1963 και 1964. Νεαρός κι άκαπνος, εγώ ακόμα, έμενα έκπληκτος με το σεβασμό που εισέπραττε από τον κόσμο της Νέας Ιωνίας, την ικανότητά του να προσεγγίζει ανθρώπους και να τους πείθει πάνω σ’ αυτά που θέλει. Πρόεδρος των εκτάκτων λιμενεργατών του Βόλου έδωσε για τον κλάδο του σε δύσκολα χρόνια νικηφόρες μάχες.

Οι γονείς μου το 1951

 

Ο Πατέρας μου Αναστάσιος Τσίλογλου (1896- 1967). Γεννήθηκε στο Αξάρ της Μικράς Ασίας και πέθανε στη Νέα Ιωνία Βόλου. Στο «αυτοβιογραφικό» μου βιβλίο «Κι όμως ήταν όμορφα» ένα κεφάλαιο αναφέρεται σ’ αυτόν. Θα το παρουσιάσω, αρχίζοντας από σήμερα σε έξι συνέχειες. Γράφτηκε το 2008

12. Μικρά βιογραφικά Κ. Ε. Λαμπρινόπουλος

 Ονομαστός φροντιστής, που περισσότερο «έλαμψε» μετά την απελευθέρωση. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, εργάζεται στο Λεόντειο, που τότε βρισκόταν στην οδό Σίνα 4. Στον ίδιο χώρο από το 1937 έχ...ει φροντιστήριο ειδικευμένο κυρίως στο Πολυτεχνείο. Σε εφημερίδες της εποχής ανακοινώνει κατάλογο ονομάτων επιτυχόντων. Το 1940 μετακομίζει στη Σχολή Εμποροϋπαλλήλων στην πλατεία Μητροπόλεως. Το φροντιστήριο λειτουργεί αδιάκοπα σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής επειδή οι εισαγωγικές στο ΕΜΠ δε διακόπηκαν σχεδόν καθόλου.

Δημήτριος Κλαδάκης 11. Μικρά βιογραφικά

 Ο Δημήτριος Κλαδάκης είναι μαθηματικός. Στην πρώτη φάση (1923-1928), που έχουμε και τις πληροφορίες γι’ αυτόν, εργάζεται στα εκπαιδευτήρια και φροντιστήρια του Ηλία Μπερτόλη που βρίσκονται στο Κολ...ωνάκι (Αλωπεκής 11). Το καλοκαίρι του 1928 ανεξαρτητοποιείται. Με βάση τις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε από τα σώματα των εφημερίδων, αρχίζει να διδάσκει Μαθηματικά σε αίθουσα των εκπαιδευτηρίων Henry που αυτήν την εποχή βρίσκονται στη διεύθυνση Σταδίου 20. Συγχρόνως διδάσκει και στον Πειραιά (Μακράς Στοάς και Ηφαίστου 1).
Το σχολικό έτος 1930 δίνει τις εξής διευθύνσεις: Ιπποκράτους 6Α και... παράρτημα Σόλωνος 73Α. Η οριστική και τελική του διεύθυνση είναι το κτίριο της Ιπποκράτους 10Α.

7.Δημήτριος Δανάλης

 Ο Δανάλης ήταν διδάκτορας της Ανώτατης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών της Βιέννης. Στις αρχές του 1928 –αλλά φαίνεται και πριν- τον συναντάμε να εργάζεται στην Εμπορική Ακαδημία του «Αρχαίου» φροντιστή Κ. Κ...αλαϊτζάκη (από το 1890) που βρίσκεται στην οδό Σπυρίδωνος Τρικούπη. Κάνει μαθήματα σε φοιτητές της Ανωτάτης Εμπορικής για τις τμηματικές και πτυχιακές τους εξετάσεις.
Με την έκρηξη των εισιτηρίων εξετάσεων από το 1928 και μετά ανοίγει, ως επικεφαλής, γενικό φροντιστήριο στην οδό Ακαδημίας 79 κοντά στην πλατεία Κάνιγγος με τον τίτλο Γενικά Φροντιστήρια, διατηρώντας βέβαια και την αρχική του ενασχόληση με τα οικονομικά μαθήματα.
Επιδίδεται σε έντονη διαφημιστική εκστρατεία ισχυριζόμενος ότι έχει εκλεκτό επιτελείο συνεργατών και για μερικά χρόνια γίνεται ένα ισχυρό φροντιστήριο.

9. Ιωάννης Ξανθάκης. Μικρά βιογραφικά

Μαθηματικός. Μαζί με τον επίσης μαθηματικό Κ. Αραχωβίτη ανοίγουν, σύμφωνα με δήλωσή τους, Μαθηματικό Φροντιστήριο από το 1925 για φοιτητές και υποψηφίους των ανωτάτων σχολών. Επισήμως, για πρώτη φορά, τους συναντάμε σε διαφήμιση στο ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ το 1927 (στο φύλλο της 31 Μαΐου): Μαθηματικό Φροντιστήριο Ι. ΞΑΝΘΑΚΗ–Κ. ΑΡΑΧΩΒΙΤΗ Διπλωματούχων Μαθηματικών.

6. Δ ι ο ν ύ σ ι ο ς Γ ι α τ ρ ά ς- μικρά βιογραφικά

 Ένας από τους πρωτοπόρους και ηγετικούς παράγοντες του φροντιστηριακού χώρου την εποχή της μεγάλης ακμής δηλαδή τη δεκαετία 1925-1934. Ο Γιατράς είναι πτυχιούχος της Ανωτέρας Σχολής Εμπορικών Σπουδών, (η αρχική ονομασία της ΑΣΟΕΕ που αργότερα μετονομάστηκε σε Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Στην αρχή και ως το 1925 διατηρεί φροντιστήριο στη...ν Καποδιστρίου 11 με το όνομα: Φροντιστήριο Λογιστικής Γενικών και Οικονομικών Μαθημάτων.
Το φροντιστήριο ειδικεύεται σε υποψηφίους και φοιτητές της Ανωτάτης Εμπορικής. Στο διδακτικό του προσωπικό περιλαμβάνονται ο μαθηματικός Δημήτριος Τσίκας (που αργότερα θα ανοίξει δικό του μεγάλο φροντιστήριο), ο Αντώνης Θεοδωράτος, ο Δ. Βλαχόπουλος και ο Α. Συμεωνίδης.
Στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ δημοσιεύεται τον Οκτώβριο του 1925 ευχαριστήρια επιστολή 16 μαθητών του, που πέτυχαν στις εξετάσεις εισαγωγής στην Ανωτάτη Εμπορική.

Η Α κ α δ η μ ί α Δ η μ η τ ρ ί ο υ Τ σ ί κ α

 Σε μια από τις συνήθεις μου βόλτες στα παλαιοπωλεία στο Μοναστηράκι, όλως τυχαίως, έπεσα πάνω σε έναν διαφημιστικό οδηγό της Ακαδημίας του Δημητρίου Τσίκα, που εκείνη την εποχή στεγαζόταν  στο γνωστό κτίριο της  πλατείας Κάνιγγος 17. Πρόκειται για ένα καλαίσθητο βιβλίο 96 σελίδων, δηλαδή έξι τυπογραφικά. Η ημερομηνία έκδοσης του οδηγού είναι Ιούνιος 1931 και αναφέρεται στη σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά 1931-32 Σε αυτό περιλαμβάνονται ιστορικές φωτογραφίες της εποχής, φωτογραφίες καθηγητών και μαθητών. Ο οδηγός περιλαμβάνει πληροφορίες για την οργάνωση του φροντιστηρίου, αλλά το κυριότερο εμπεριέχει  νέα ονόματα απασχολούμενων καθηγητών. Ενδεικτικά αναφέρω τα  ήδη γνωστά ονόματα των μαθηματικών Διονύσιου Λιβέρη και  Διονύσιου Βυθούλκα  και του φιλόλογου Ιωάννου Θεοφιλάκη που είναι και συνδιευθυντής με τον Δ. Τσίκα και που αργότερα άνοιξαν δικά τους φροντιστήρια.

Αριστείδης Πάλλας

5. Μικρά Βιογραφικά
Ο Πάλλας είναι μια σημαντική προσωπικότητα του φροντιστηριακού χώρου. Πρώτον, είναι από τους μακροβιότερους φροντιστές, αφού εργάστηκε στο χώρο πάνω από πενήντα χρόνια. Δεύτερον, άφησε αξιόλογο συγγραφικό έργο αφενός με τα διδακτικά βιβλία του και τις πλούσιες συλλογές ασκήσεων και αφετέρου με την ετήσια έκδοση του δελτίου με τα θέματα των εισαγωγικών εξετ...άσεων –34 πολυσέλιδα βιβλία– από το 1947 έως το 1980. Τρίτον, με την έντονη κοινωνική και συνδικαλιστική του δράση, έδωσε μάχες για το φροντιστήριο και το ανέδειξε σε μια σημαντική και υπαρκτή συνιστώσα της εκπαίδευσης στη χώρα μας.
Σύμφωνα με δήλωσή του, όντας πρωτοετής φοιτητής των Μαθηματικών άνοιξε... φροντιστήριο το 1926 στην οδό Λένορμαν 64. Αργότερα τον συναντάμε σε επανειλημμένες διαφημίσεις σε εφημερίδες και περιοδικά. Δίνει μάχες προβάλλοντας το φροντιστήριο και προσπαθώντας να καθιερωθεί στο χώρο.

Απόστολος Χ. Παπαϊωάννου

3. Μικρά βιογραφικά
Ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές του φροντιστηριακού επαγγέλματος. Το 1924 έχει φαρμακείο στο ισόγειο ενός ιστορικού κτιρίου στην οδό Βερανζέρου 1, στην πλατεία Κάνιγγος. Στον πρώτο και δε...ύτερο όροφο αυτού του κτιρίου λειτούργησε για 25 χρόνια. (από το 1898-1922) η λαμπρότερη και αξεπέραστη ίσως προσπάθεια για την επαγγελματική και πρακτική εκπαίδευση από ένα πρωτοπόρο και οραματιστή, τον χημικό Όθωνα Ρουσόπουλο, με τη Βιομηχανική και Εμπορική Ακαδημία του. Ο Παπαϊωάννου έζησε από κοντά την εμπειρία αυτής της σχολής. Από το 1921 άρχισε να κάνει μαθήματα σε φοιτητές της Ιατρικής και της Φυσικομαθηματικής μέσα σε χώρο του φαρμακείου του. Συγχρόνως συντάσσει λιθόγραφες και έντυπες περιλήψεις των αντίστοιχων πανεπιστημιακών συγγραμμάτων όπως της Φυσικής των Χόνδρου και Αθανασιάδου, της Ανόργανης Χημείας του Ζέγγελη, της οργανικής του Ματθαιόπουλου, της Φαρμακευτικής Χημείας του Εμμανουήλ, της Βοτανικής του Πολίτη, της Ζωολογίας του Σκούφου, της Μικροβιολογίας του Σάββα κτλ.

Δημήτριος Γκαστής

2. Μικρά βιογραφικά 

Ο Γκαστής έχει φροντιστήριο στην πλατεία Εξαρχείων (Στουρνάρη 7) από το 1906. Σε μια διαφήμιση αναφέρει ως έτος ίδρυσης το 1900, αλλά μάλλον πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, γιατί η χρονολογία 1906 αναφέρεται πολλές φορές. Ο τίτλος του φροντιστηρίου είναι: Ειδική Σχολή Ανωτέρων Σπουδών Ο Πλάτων. Ο Γκαστής διδάσκει τα θετικά μαθήματα σε υποψηφίους. Ο συνεργάτης του φιλόλογος Κ. Οκταποδάς που εργάζεται και ως ιδιωτικός εκπαιδευτικός σε σχολείο κάνει τα θεωρητικά μαθήματα.

1. Μικρά βιογραφικά

λευτέρης τσίλογλου

12 ώρες πριν

 Τον Βερέττα τον πρωτοσυναντάμε το 1907. Είναι λοχαγός του πυροβολικού και συγχρόνως καθηγητής στο Στρατιωτικό Σχολείο (Σχολή Ευελπίδων). Τότε μαζί με τον επίσης λοχαγό και καθηγητ...ή στην ίδια σχολή Ιωάννη Βλαχάβα ανοίγουν Φροντιστήριο στην οδό Ιπποκράτους 97 (στο ύψος της Καλλιδρομίου σε κτήριο που αργότερα στέγασε άλλα φροντιστήρια).
Ο Βερέττας διδάσκει Αριθμητική και Άλγεβρα, ενώ ο συνέταιρος του Ιωάννης Βλαχάβας την Ευκλείδεια και την παραστατική Γεωμετρία. Για τα υπόλοιπα μαθήματα, υπάρχουν άλλοι ειδικοί καθηγητές των οποίων τα ονόματα δυστυχώς δεν αναφέρονται. Το φροντιστήριο δέχεται υποψήφιους μαθητές για τις στρατιωτικές σχολές και το Πολυτεχνείο σε τμήματα πέντε ατόμων. (Εδώ να θυμίσω ότι στο μόνο Πανεπιστήμιο που υπάρχει, το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, δε γίνονται ακόμα εισιτήριες εξετάσεις. Σ’ αυτό εισάγεται κανείς αυτομάτως αν είναι πτυχιούχος Γυμνασίου της ελεύθερης Ελλάδας και των αναγνωρισμένων ισότιμων σχολείων σε κέντρα που ζει και μεγαλουργεί το Ελληνικό στοιχείο. Αυτές διεξάγονται από το 1926 και μετά.)

Κ υ ρ ι ά κ ο ς Σ ι δ η ρ ό π ο υ λ ο ς

Θεωρώ προσωπική και ηθική υποχρέωση να πω δυο λόγια για έναν συναγωνιστή των προηγούμενων χρόνων, που έφυγε τόσο σύντομα και τόσο άδικα από τη ζωή. Αυτός είναι ο καθηγητής της Χημείας  Κ υ ρ ι ά κ ο ς      Σ ι δ η ρ ό π ο υ λ ο ς. Γεννήθηκε σε ένα χωριό  του νομού Κοζάνης. Περήφανος για την ποντιακή του καταγωγή και ενταγμένος στην Αριστερά. Στα χρόνια της δικτατορίας, με ιδιαίτερες δυσκολίες, σπούδασε στην Ιταλία, ενώ συγχρόνως εργαζόταν για να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη. Από την πρώτη στιγμή πολιτικά εντάχτηκε με την πλευρά της Ανανεωτικής Αριστεράς και με πλήρη αφοσίωση πρόσφερε αθόρυβα όλο του τον εαυτό για την εκπλήρωση των στόχων της.

ΚΩΣΤΑΣ και ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΥΔΗΣ

Ήταν αδέλφια και σπουδαίοι μαθηματικοί. Ο Κώστας γεννήθηκε το 1909. Χρημάτισε επιμελητής στο Πανεπιστήμιο, στην έδρα του Νίκου Χατζηδάκη.* Μαζί με τον αδελφό του Γιάννη προς το τέλος της δεκαετίας του ’30 έχουν φροντιστήριο στην οδό Ιπποκράτους, που απευθύνεται σε φοιτητές και υποψηφίους των Ανωτάτων Σχολών

Ασχολήθηκαν ενεργά με τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες της εποχής τους. Ο Κώστας Αυδής σκοτώθηκε στις μάχες των Δεκεμβριανών στη γωνία Χαριλάου Τρικούπη και Σμολένσκη. Η κηδεία του μετατράπηκε σε συλλαλητήριο διαμαρτυρίας του λαού.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΝΑ ΦΕΡΕΝΤΙΝΟΥ

                              
Είναι ζευγάρι στη ζωή, σπουδαίοι και οι δυο μαθηματικοί. Μετά την απόλυσή τους από το δημόσιο με τα εκδικητικά ψηφίσματα Θ΄ και ΜΘ’, μετά τις περιπέτειες των εκτοπίσεων και εξοριών, περήφανοι και αταλάντευτοι, μόλις τους γίνεται μπορετό, αρχίζουν γύρω στο 1956 να εργάζονται στο φροντιστηριακό χώρο ανοίγοντας ένα μικρό αλλά φροντισμένο φροντιστήριο στην οδό Χαριλάου Τρικούπη 15. Απευθύνονται κυρίως σε υποψηφίους του Πολυτεχνείου, αλλά και υποψηφίους για Πολυτεχνεία του εξωτερικού.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΜΗΣ

 Ήταν ένας σπουδαίος και βαθειάς γνώσης μαθηματικός, δάσκαλος εκατοντάδων μαθητών και φοιτητών, άφησε αδρά τα ίχνη της διδακτικής του πορείας. Από νέος έδειξε το ταλέντο του στην επιστήμη των μαθηματικών. Είναι ο πρώτος που πήρε  το  βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό της Μαθηματικής Εταιρείας. Έλαβε μέρος στον αγώνα ενάντια στον Γερμανό κατακτητή προσφέροντας σημαντικές υπηρεσίες στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΑΝΟΣ

                        

                 (δυστυχώς δε βρήκα φωτογραφία του)

Μαθηματικός, σπουδαίος αθλητής, πρωταθλητής και βαλκανιονίκης στο αγώνισμα του άλματος επί κοντώ  τα έτη 1935 και 1936. Από νωρίς προσχώρησε στην Αριστερή ιδεολογία και οργανώθηκε στις αντίστοιχες οργανώσεις. Έλαβε μέρος στους αγώνες της Εθνικής Αντίστασης και υπέστη τις διώξεις της μετεμφυλιακής  περιόδου. Μόλις μπόρεσε άνοιξε φροντιστήριο στη συνοικία του- το Βύρωνα - και άσκησε με συνέπεια και για πολλά χρόνια το επάγγελμα του φροντιστή. Στο φροντιστήριό του βρήκαν καταφύγιο και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας συνάδελφοι