Εκπαιδευτήρια Δράμας

Εκπαιδευτήρια Δράμας
(Ζαγόρη Σοφία)
Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα οι Χριστιανοί της Δράμας ζούσαν καταπιεσμένοι από τους Τούρκους οι οποίοι ήταν πολυπληθέστεροι. Όμως, στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Χριστιανικός πληθυσμός της Δράμας αυξήθηκε λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης και του καπνεμπορίου. Έτσι υπήρξε η ανάγκη για δημιουργία χώρων εκπαίδευσης για τα παιδιά των Δραμινών.
Το 1902 τοποθετήθηκε στη Μητρόπολη Δράμας ο Χρυσόστομος Καλαφάτης, ο μετέπειτα εθνομάρτυρας Μητροπολίτης Σμύρνης, ο οποίος προσπάθησε με πολύ ζήλο να προβάλει την εκπαιδευτική υπεροχή του Ελληνισμού στην πόλη της Δράμας. Αυτός ήταν που πήρε την πρωτοβουλία να χτιστούν τα «Εκπαιδευτήρια της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητος Δράμας».
O Μητροπολίτης Xρυσόστομος στη Δράμα.
Το κτήριο χτίστηκε στην Δυτική πλευρά της πόλης. Η έκταση που χρησιμοποιήθηκε για το χτίσιμο,

Μερόπη : Άλλες φωτό.......

Η εκπαίδευση και τα σχολεία της Μερόπης

Η Μερόπη, δικαιούται όσο ελάχιστα χωριά και πόλεις στην Ελλάδα να είναι υπερήφανη για τα σχολεία της και την εκπαιδευτική της ιστορία και υπόσταση.
Αυτό θα επιχειρήσουμε να τεκμηριώσουμε στην παρούσα ανάρτηση, παρουσιάζοντας την πορεία της εκπαίδευσης στη Μερόπη από την ίδρυση του πρώτου της σχολείου μέχρι σήμερα.
Τις δεκαετίες 1880 και 1890, ιδρύθηκαν τα περισσότερα σχολεία στο Νομό Μεσσηνίας. Το δίκτυο όμως των Ελληνικών σχολείων του Νομού αναπτύχθηκε μόνο στις κωμοπόλεις μιας κάποιας σημασίας. Το ότι η Μερόπη ήταν μιας ιδιαίτερης σημασίας κωμόπολη όπως άλλωστε και ο Μελιγαλάς (έδρα του Δήμου Οιχαλίας τότε), διακρίνεται ολοφάνερα από τα παρακάτω στοιχεία:
Ενώ η επιβολή από την κυβέρνηση Τρικούπη, υψηλών εκπαιδευτικών τελών στα Ελληνικά σχολεία και σε συνδυασμό με την οικονομική κατάρρευση του 1893, καθιστούσε την εκπαίδευση στα σχολεία του νομού δυσπρόσιτη στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, με αποτέλεσμα ακόμη και το κλείσιμο κάποιων από αυτά (Αετού, Σιδιρόκαστρου, Μουζακίου, Πεταλιδίου), στην Μερόπη συμβαίνει το εξής εκπληκτικό: το 1884 ιδρύεται Δημοτικό σχολείο, την τετραετία 1894-98 ιδρύονται δύο ιδιωτικά εκπαιδευτήρια μέσης εκπαίδευσης(!) και το 1901 το Ελληνικό σχολείο Μερόπης.

Μ ι κ ρ έ ς σ τ ι γ μ έ ς

Μικρές στιγμές με ανθρώπους που αγαπάς. Ένα παλαιό τραγούδι, λίγο καλό κρασί και αναμνήσεις
… -Θυμάσαι τότε που... ;
Μέσα σε λίγο χρόνο να πεις όλα τα μπουκωμένα μέσα σου. Να παραδεχθείς ότι τα χρόνια που πέρασαν άφησαν ανεξίτηλα σημάδια πάνω σου. Το δέρμα που ζάρωσε, τα μαλλιά που άσπρισαν και αραίωσαν, το μυαλό που πεταρίζει και δε φτουράει για σύνθετες σκέψεις. Η ικανότητα στον έρωτα, το περπάτημα κι οι κάθε λογής αντοχές. Όλα μαζεύονται σαν π...έτρες δεμένες γύρω από το λαιμό σου έτοιμες να σε παρασύρουν στην άβυσσο...
Κι όμως! Μέσα σ’ αυτήν τη μαύρη συννεφιά η καρδούλα σου, σαν νιόβγαλτη κοπελίτσα, να τριγυρνά ως πεταλούδα αμέριμνη στον ανθισμένο ανοιξιάτικο κάμπο...
Γιατί, μωρέ, οι επιθυμίες να μην ευθυγραμμίζονται με τις πραγματικές αντοχές; Γιατί ο πάνσοφος δημιουργός μας έκανε όντα μιας χρήσης

Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης

Μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα για την ιστορία της Ευαγγελικής Σχολής, που έγινε πρόσφατα από τον κ. Παναγιώτη Τσακίρη ήταν η αφορμή για το αφιέρωμα της εφημερίδας μας στο ιστορικό αυτό σχολειό. Ο κ. Παναγιώτης Τσακίρης, συνέλεξε με μεράκι και περισσή αγάπη φωτογραφίες, ενθύμια και ιστορικές αναφορές για την Ευαγγελική Σχολή από την ίδρυση και τη λειτουργία της στη Σμύρνη, την επαναλειτουργία της στη Ν. Σμύρνη και έως σήμερα, τα οποία παρουσίασε σε δύο τόμους. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο ίδιος ο μελετητής παρέδωσε πρόσφατα αντίγραφο της έρευνάς του στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο με την ευκαιρία επισκέψεως στο Φανάρι, αντιπροσωπείας του Δήμου μας στην οποία συμμετείχε.
Ο κύριος Τσακίρης σε σύντομη δήλωσή του για τα κίνητρα της ενέργειάς του αυτής ανέφερε σχετικα «Είχα την τύχη, τη χαρά και την ευτυχία να έχω γονείς από τη Σμύρνη και ως εκ τούτου καθετί που βρίσκεται μέσα στην ψυχή μου βρίσκεται διαποτισμένο απ’ αυτήν. Ο πατέρας μου ο αείμνηστος Γεώργιος Π. Τσακίρης ήταν ο ιδιοκτήτης του κτιρίου που φιλοξένησε επί 39 έτη την Ευαγγελική Σχολή στη Νέα Σμύρνη όταν αυτή επαναλειτούργησε το 1934 στην Κεντρική Πλατεία και αυτό εξηγεί την ιδιαίτερη αγάπη μου για την κορωνίδα αυτή των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Δάσκαλοι και μαθητές της Ευαγγελικής σχολής 1878

 

Μαθητές στο Πρατσίκειο - Τοσίτσειο δημοτικό σχολείο

 Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου
Χάρη στους ευεργέτες που τα θεμελίωσαν και τα στήριξαν, συνεχίζουν να απαγγέλλουν Ομηρο και Καβάφη και μέσα σε δύσκολες συνθήκες διατηρούν ανόθευτη την ελληνική παιδεία. Στα βήματα των μεγάλων Αλεξανδρινών της Τέχνης και των γραμμάτων, οι μαθητές των ελληνικών σχολείων της Αλεξάνδρειας τηρούν κατά γράμμα τις εκπαιδευτικές παραδόσεις, όπως και οι διάσημοι μαθητές που πέρασαν παλαιότερα από εκεί.
H ελληνική παρουσία στην Αίγυπτο άρχισε το 332 π.Χ., όταν ο Μέγας Αλέξανδρος δημιούργησε την Αλεξάνδρεια. Το πρώτο μεγάλο ρεύμα Ελλήνων εποίκων στην περιοχή άρχισε μετά την εγκαθίδρυση του κράτους των Πτολεμαίων και είχε ως αποτέλεσμα την ευρεία διάδοση της ελληνικής παιδείας. Το δεύτερο ελληνικό μεταναστευτικό ρεύμα συνέβη στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν δημιουργήθηκαν από Ελληνες μεγάλες εμπορικές εταιρίες και εργοστάσια αγροτικών και χημικών προϊόντων. Πρωτοπόροι επιχειρηματίες, μεταξύ των οποίων οι αδελφοί Τοσίτσα και ο Γεώργιος Αβέρωφ, έπαιξαν ηγετικό ρόλο στην παγκόσμια αγορά του βαμβακιού και δημιούργησαν μεγάλες περιουσίες.