Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014

Αίθουσα εκδηλώσεων και διδασκαλίας- Μαθήτρια επί τω έργω
 
 
 

Ξ έ ρ ε ι κ α ν έ ν α ς ?

Θα ήθελα κάποιος που έχει πληροφορίες να μ’ ενημερώσει πάνω στο εξής θέμα.
Αμέσως μετά το θάνατο του Αντρέα Παπανδρέου όλοι οι κρατικοί οργανισμοί και τράπεζες της εποχής - άγνωστο σε μένα πάνω σε ποια νομική βάση – έδωσαν έκαστος ως ενίσχυση στον νεοσύστατο τότε φορέα ( ΙΣΤΑΜΕ;) σεβαστά ποσά των 100.000 ευρώ και άνω. Εκείνο, που μόνο ξέρω είναι ότι οι διοικητές τους ήταν διορισμένοι από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ευτυχώς αρκετοί από αυτούς τους φ...ορείς σήμερα δεν ανήκουν στο κράτος. Κι έτσι οι επικεφαλής τους σε αντίστοιχη κατάσταση δε θα σκορπίζουν «ελαφρά τη καρδία» κρατικά χρήματα που ανήκουν σε όλο το λαό και σε τελική κατάληξη τα ποσά αυτά ενίσχυσαν το δημόσιο χρέος.
Η ερώτησή μου είναι η εξής : Όλα αυτά τα χρόνια έγινε κανένας διαχειριστικός έλεγχος, που δαπανήθηκαν αυτά τα ποσά ; Δεν εννοώ απλό λογιστικό έλεγχο, αλλά κι αξιολογικό. Έπιασαν καθόλου τόπο ή δαπανήθηκαν σε ανούσια «σεμινάρια» ταξίδια και γεύματα, που το μόνο που πέτυχαν ήταν να πλουτίσουν σε.. όγκο το βιογραφικό διαφόρων τρωκτικών που στη συνέχεια αμείφθηκαν με μια.. ……
……πανεπιστημιακή έδρα !!

Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014

Η εκπαιδευτική πολιτική των Ιταλών στα Δωδεκάνησα (1912-1943)

Στις 5 Μαΐου 1912 ο ιταλός αντιστράτηγος Giovanni Ameglio κατέλαβε τη Ρόδο και ορίστηκε διοικητής των νησιών. Τα Δωδεκάνησα άλλαξαν κατακτητή και τη θέση των Τούρκων πήραν οι Ιταλοί, οι οποίοι παρέμειναν στα νησιά για περισσότερο από 30 χρόνια (Μάιος 1912 - Σεπτέμβριος 1943). Στο διάστημα αυτό οι κατακτητές κατέβαλαν τεράστια και οργανωμένη προσπάθεια για την πολιτιστική αλλοτρίωση και τον αφελληνισμό των κατοίκων, κυρίως μέσω της παιδείας.
Ήδη από τα τελευταία χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας στην πόλη της Ρόδου υπήρχαν πολλά ελληνικά σχολεία, τα οποία είχαν χτιστεί με δωρεές πλουσίων ομογενών και λειτουργούσαν υπό την προστασία και καθοδήγηση της ελληνικής ορθοδόξου κοινότητας με σπουδαίο παιδαγωγικό και πολιτιστικό ρόλο. Την πρώτη περίοδο της Ιταλοκρατίας, στη δημοτική, εκπαίδευση, λειτουργούσαν τρία σχολεία: η «Αστική Σχολή», το «Καζούλλειο Παρθεναγωγείο» και η «Αμαράντειος Σχολή» στο Νιοχώρι, ένα δημοτικό σχολείο στη συνοικία των Αγίων Αναργύρων και το παλιό σχολείο του Νιοχωριού. Σε κάθε μια από τις επτά συνοικίες της πόλης της Ρόδου υπήρχε και ένα νηπιαγωγείο.
Η «Αστική Σχολή ή Αρρεναγωγείο» είχε εγκαινιαστεί το 1874 σε καινούριο κτήριο που χτίστηκε σε οικόπεδο που δώρισε η Μαρουλίτσα Καζούλλη – Βενετοκλή στο χώρο όπου ήδη από το 1833 λειτουργούσε σχολείο. Στόχος του ήταν να παράσχει στη ροδιακή κοινωνία μορφωμένους πολίτες και λειτουργούσε με έξι τάξεις.

Παλαιά σχολεία στη Ρόδο

Καζούλιος - Αμάραντος - Βενετόκλειο. Βιβλιογραφία
Φάκελος φροντιστήρια

Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014

Η γ ν ώ μ η μ ο υ πάλι

Με την ευκαιρία της είδησης για τα χρήματα, που έστειλαν έξω χιλιάδες «δημόσιοι λειτουργοί», θεώρησα χρήσιμο να ανεβάσω πάλι ένα κείμενό που περιλαμβάνει την άποψή μου για τον κρατικό μηχανισμό. Γνωρίζω ότι ζω σε μια χώρα, που κυριαρχεί η κρατικιστική αντίληψη και σε πολλούς δε θα αρέσει, αλλά διατηρώ το δικαίωμα να λέω, χωρίς αναστολές, την άποψή μου
Η γ ν ώ μ η μ ο υ
Όλοι σήμερα καταθέτουν από μια γνώμη για την κρίση. Ας πω κι εγώ για μια ακόμα φορά τη δική μου.
Είναι ιστορική και παροιμιώδης πλέον η φράση ( απορία- διαμαρτυρία) του Κωνσταντίνου Καραμανλή μετά τη δολοφονία του βουλευτή της Αριστεράς Γρηγόρη. Λαμπράκη
«.. Μα καλά, ποιος κυβερνά επιτέλους αυτόν τον τόπο;…»
Το ερώτημα και σήμερα, πενήντα χρόνια μετά, διατηρεί την επικαιρότητά του και απαιτεί μια πειστική απάντηση. Οι απαντήσεις που ακούγονται γύρω μας είναι ποικίλες κι αυτό είναι φυσιολογικό κι ένδειξη υγείας. Αλίμονο αν η διατύπωση γνώμης επηρεάζει φιλίες παλαιές ή νέες. Πρέπει να υπερβούμε την παιδική ηλικία των πεισμάτων και των αποκλεισμών και να μάθουμε να έχουμε ανοχή και κατανόηση στην διαφορετική άποψη
Φάκελος Φροντιστήρια
Διαφήμιση σε εφημερίδα του 1922
(συμβολή για μια ακόμα φορά της Σοφίας Λιλιμπάκη