Φ ο β ά μ α ι

Φοβάμαι

τις μεγάλες συνθέσεις

που ερμηνεύουν

 τα πάντα

 

Φοβάμαι

τις αποστομωτικές

 απαντήσεις

στα ερωτήματα

Ρομπέν των δασών

                                     Τους είδε την τελευταία στιγμή. Να μπαίνουν βιαστικοί και μετά να χωρίζουν αρπάζοντας ο καθένας ένα καλάθι από μπροστά της. Ήταν η δεύτερη φορά που τύχαινε τέτοιο συμβάν και η δεύτερη φορά που συναντούσε τον ίδιο άνθρωπο να κάνει το ίδιο πράγμα. Η αλήθεια είναι ότι δεν έκλεβαν για τον εαυτό τους. Ό,τι άρπαξαν την προηγούμενη φορά τα μοίρασαν αδιακρίτως στους περαστικούς. Ναι, αλλά μέσα στη βιασύνη τους πώς ξέρουν, αν αυτοί που τα πήραν είχαν πραγματική ανάγκη κι όχι κάποιοι διπλανοί τους;

Α ν α λ ο γ ι σ μ ό ς

 Μέρες μοναξιάς κι εσωστρέφειας
αυτοπεριορισμού κι αποφυγής συναντήσεων
Περίοδος αναστοχασμού και κρίσης πεπραγμένων
Ζύγιση πράξεων, αποδεκτών και αμαρτημένων
Έναρξη προετοιμασίας εξόδου

ΛΑ. Λόγια καθημερινά

 

 

 

 

 

 

 

Καλά εμείς προλάβαμε και ζήσαμε χαρές.  Οι νέες γενιές θα προλάβουν να νιώσουν τις ίδιες; Όμως η αλήθεια να λέγεται χωρίς χάδια και άνοστες καλοσύνες. Η κάθε γενιά ορίζει τη μοίρα της.

Εγώ ευελπιστώ,  γιατί η φιλοδοξία κινητοποιεί τον άνθρωπο, Η φαντασία πλάθει το καινούριο όραμα,  η δύναμη και η πίστη παράγουν έργο. Αυτή η αλληλουχία δημιουργεί τη νέα ελπίδα     

Λόγια ειλικρίνειας

              Κάποιος πρέπει επιτέλους να τολμήσει. Να πει τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Κι ας γίνω για μερικούς κακός κι άσπλαχνος. Αυτό το κάνω από καθήκον, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι, γιατί στη χώρα σήμερα σέρνεται μία ηλίθια κι ανούσια «σοσιαλιστική φιλανθρωπία», μια εκμετάλλευση των καλών προθέσεων χιλιάδων συμπολιτών μας που καλή τη πίστη προσφέρουν απ’ το υστέρημά τους.  

Βγάζουν τον «έξυπνο» στην τηλεόραση, που έχει πάρει το κατάλληλο ψοφοδεές ύφος, να λέει ότι πεινάει γιατί είναι φτωχός, γιατί δεν παίρνει καμιά σύνταξη και δεν έχει καθόλου εισοδήματα. Δικαίωμα του θα πει κάποιος, ιδιαίτερα αν είναι ειλικρινής και του έτυχαν στη διάρκεια της ζωής του κάποιες συμφορές

Λ. Λόγια καθημερινά

Τι όμορφη εικόνα! Βλέπεις- στο διάβα σου νέους στιβαρούς, δεσποινίδες χαριτωμένες, να είναι γεμάτοι με  αυτοπεποίθηση.  Αποφασισμένοι να δώσουν αισιόδοξα τη μάχη της ζωής.  Έμπλεοι δυνάμεων, με όνειρα γλυκά κι όμορφες φιλοδοξίες.  Ορμή κι αποφασιστικότητα.

  Εσύ  ίσως,  ξέρεις ότι οι περισσότεροι θα φάνε στην πορεία τα μούτρα τους

 και θα κηδέψουν σιωπηλά πολλά από αυτά τα φιλόδοξα όνειρά τους. Όχι, βεβαίως ότι το εύχεσαι. Απλώς το ξέρεις!  Παρ’ όλα αυτά, κυρίαρχο αίσθημα μέσα σου

ΚΔ. Λόγια καθημερινά

………..Παιδικά σφραγίσματα, μνήμες παλαιές, φυτεμένες στα γύρω τοπία, διηγήσεις παππούδων, παραμύθια της γιαγιάς, νουθεσίες του παπά, διδαχές του δασκάλου...

Όλα κοιμούνται ύπνο ελαφρύ και με το πρώτο φύσημα  του αγέρα ξυπνούν και ζωντανεύουν. Δυναμώνουν τη διάθεση για ζωή κι αγώνα. Εθνική έξαρση και περηφάνια.

Έτσι εξηγείται η μεγάλη ζωοποιός δύναμη της πατρικής εστίας,  η ταυτότητα της εθνικής μας παράδοσης. .Μέσα στον καθένα μας κρύβεται ένας ταξιδευτής που ζει με τις μνήμες της πατρίδας, με το όραμα της απελευθέρωσης του γένους, με την άδολη αγάπη να δώσει πλούτο στον τόπο του, ν’ αφήσει το όνομά του στην ιστορία.