Το νταμάρι που έγινε ο λόφος του Στρέφη

Μέχρι και την εμφάνιση του μπακάλη Βασίλη Έξαρχου οι Αθηναίοι προσφωνούσαν τη συνοικία και Πιθαράδικα, καθώς από εκεί αγόραζαν πιθάρια για τα σπίτια τους. Την πρώτη ύλη οι πιθαράδες την προμηθεύονταν από το λατομείο που βρισκόταν στον λόφο πάνω από τα Εξάρχεια και στα χρόνια της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Πινακωτά (παραφθορά της τουρκικής λέξης Μπινεκντάσι, που σημαίνει πέτρα ή ψηλός βράχος). Εκτός από πηλό, το νταμάρι τροφοδότησε με πέτρα σχεδόν όλα τα σπίτια που έχτισαν οι φτωχοί Αθηναίοι . Ο λόφος αποκτήθηκε από την οικογένεια του αξιωματικού Στρέφη, που κατοικούσε κοντά στο λατομείο και έτσι πήρε το όνομά του.
Μιά μέρα η σύζυγος του αξιωματικού βρήκε τα απλωμένα ασπρόρουχα κατακόκκινα από τη σκόνη του λατομείου. Η κρεβατομουρμούρα ήταν τρομερή και ο αξιωματικος αναγκαστικά έστειλε στρατιώτες να πάρουν δέντρα από τη Γεωπονική Σχολή και να τα φυτέψουν στο λατομείο. Το 1914 για άγνωστους λόγους ο λόφος απαλλοτριώθηκε από το δημόσιο και μέχρι το 1940 διαμορφωνόταν συνεχώς σε μια καταπράσινη γωνιά για τους Αθηναίους. Χάρη στην μπουγάδα της κυρίας Στρέφη, το νταμάρι έγινε ένας υπέροχος λόφος αναψυχής.

Όσο τα θερμά μας εθνικά θέματα καρκινοβατούν και μένουν στάσιμα, τόσο η δική μας θέση κατολισθαίνει σε χειρότερη μοίρα. Αυτό δείχνει με σαφήνεια μια πρόχειρη περιδιάβαση των συμβάντων στις τελευταίες δεκαετίες. Κάντε απλές συγκρίσεις με τις περασμένες και πεθαμένες προτάσεις λύσεων τους. Οι εθνικές τραγωδίες έχουν συμβεί κατά το πλείστον από αδιάλλακτους «υπερασπιστές της Πατρίδας» .Το τελευταίο συμβάν είναι με εκείνον τον ανεύθυνο Καλύμνιο που «περήφανος» σήκωσε την Ελληνική σημαία στα Ίμια ανοίγοντας μια ακόμα πληγή. Εγώ ενθυμούμαι πριν δεκαετίες ότι από Ελληνική πλευρά εκφράζονταν παράπονα και διαφωνίες για τη συνθήκη της Λοζάνης. Τώρα είμαστε οι υπερασπιστές της, με την αγωνία να διατηρήσουμε τα κεκτημένα.
Τι να κάνουμε; Οι ισορροπίες άλλαξαν και με πραγματικό φόβο ακούω πολεμοχαρείς κραυγές από τα πιο υπεύθυνα τυπικώς χείλη του στιλ «Μολών Λαβέ». Αντί να καλλιεργούμε κλίμα συναλλαγής και ψυχραιμίας προβαίνουμε σε άσκοπους δονκιχωτισμούς. Ας το πάρουμε απόφαση. Πρέπει να προσγειωθούμε στα σημερινά δεδομένα βλέποντας όλες τις ανοιχτές εθνικές πληγές με ρεαλισμό και αποφασιστικότητα σώζοντας ό,τι μπορούμε πλέον . Προσωπικά χόρτασα από φουσκωμένη εθνικοφροσύνη.

Η Ιστορία του Εθνικού (Βασιλικού) κήπου (1836 - ) 2 Ιωάννης Φιλίστωρ 26 Ιανουαρίου 2013 

O Εθνικός Κήπος αποτελεί πάρκο έκτασης 15,5 εκταρίων στο κέντρο της Αθήνας και προσθέτοντας τον κήπο του Ζαππείου με έκταση 13 εκταρίων το πάρκο έχει έκταση 28,5 εκταρίων (285 στρέμματα). Το πάρκο βρίσκεται δίπλα από τη Βουλή των Ελλήνων και εκτείνεται προς τα νότια όπου βρίσκεται το Ζάππειο μέγαρο απέναντι από το Παναθηναϊκό στάδιο όπου τελέστηκαν οι πρώτοι Μοντέρνοι Ολυμπιακοί αγώνες το 1896. Ο κήπος φιλοξενεί ακόμα αρχαία ερείπια, κίονες, μωσαϊκά κτλ. Στο νοτιοανατολικό του άκρο βρίσκονται οι προτομές του Ιωάννη Καποδίστρια, του μεγάλου Φιλέλληνα Εϋνάρδου ενώ στο νότιο του άκρο βρίσκεται η προτομή του εθνικού ποιητή Διονύσιου Σολωμού και του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. 

Ο βασιλικός κήπος ήταν έργο που δημιουργήθηκε και συντηρήθηκε από την Βασίλισσα Αμαλία, η οποία σύμφωνα με τον Abou δαπανούσε 50.000 δρχ ετησίως (το 1/20 της ετήσιας βασιλικής χορηγίας) για να αποπερατωθούν οι εργασίες. Την εποχή που ξεκίνησε το έργο, φάνταζε εντελώς περιττό καθώς η γύρω περιοχή ήταν έτσι και αλλιώς ύπαιθρος. Η Βασίλισσα Αμαλία όμως επέμεινε καθώς θεωρούσε πως η πόλη όφειλε να έχει μια σκιά και μια τοποθεσία όπου θα ήταν άντρο πτηνών, αλλά και πηγή ωραίων αρωμάτων. Ο κήπος οριοθετήθηκε το 1836 από τον Φρειδερίκο Γκαίρτνερ (Friedrich von Gaertner), τον αρχιτέκτονα των ανακτόρων, σε μια έκταση 500 περίπου στρεμμάτων. Επειδή η έκταση αυτή απέκλειε τον δρόμο Αθήνας-Αμαρουσίου-Κηφισιάς, το σχέδιο αυτό αναθεωρήθηκε το 1839 από τον Χοχ (Hoch), διευθύνοντα μηχανικό τής οικοδομής των ανακτόρων. Τις πρώτες φυτευτικές εργασίες οργάνωσε και επέβλεψε ο Βαυαρός γεωπόνος Σμάρατ (Smarat) το 1839, όπου φυτεύτηκαν 15000 καλλωπιστικά φυτά που μεταφέρθηκαν από τη Γένοβα, καθώς επίσης και με αυτοφυή είδη, που μετέφερε από το Σούνιο και την Εύβοια ο Πρώσος γεωπόνος Φρειδερίκος Σμιτ (Friedrich Schmidt), βοηθός τού Σμάρατ. Ο κήπος συνέχισε να επεκτείνεται, και για το σκοπό αυτό προσκλήθηκε ο Γάλλος κηποτέχνης Φρανσουά Λουί Μπαρώ (François Louis Bareaud), ο οποίος ανέλαβε τη διεύθυνση τού κήπου από το 1845 έως το 1854. Τον Μπαρώ διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος Σμιτ, ο οποίος διηύθυνε τον κήπο επί 30 χρόνια, φέρνοντας από το εξωτερικό πολλά φυτά, κατάλληλα για το κλίμα τής Αττικής, συμπληρώνοντας έτσι τη φύτευση του κήπου στα σημερινά της όρια.

Η μεγαλύτερη δαπάνη για την συντήρηση του κήπου ήταν η κατανάλωση νερού, το οποίο εκείνη την εποχή ήταν δυσεύρετο στην Αθήνα. Το ωράριο για την είσοδο στον κήπο ήταν αρχικώς ελεύθερο, υπό την προϋπόθεση ότι δεν βρίσκονταν εκεί οι Βασιλείς. Αργότερα, μετά την εξορία του Βασιλιά Κωνσταντίνου το 1917, η συνθήκη αυτή καταργήθηκε και ο κήπος αποδόθηκε στους πολίτες καθ όλη την διάρκεια της ημέρας. Ο κήπος μετονομάστηκε σε Εθνικό κήπο το 1927 κατά την περίοδο της αβασίλευτης δημοκρατίας, ονομάστηκε πάλι σε Βασιλικό κήπο με την Παλινόρθωση και ξανά ονομάστηκε Εθνικός κήπος οριστικά το 1974. Είναι ανοιχτός για το κοινό από την Ανατολή μέχρι τη Δύση του Ηλίου. Η κύρια είσοδος του πάρκου είναι από την Λεωφόρο που μετονομάστηκε σε Αμαλίας προς τιμήν της, αφού αυτή οραματίστηκε τον κήπο. Υπάρχουν άλλες έξι είσοδοι στον κήπο: μία από την οδό Βασιλίσσης Σοφίας, τρεις από την οδό Ηρώδου Αττικού (η μία είναι κλειδωμένη με αλυσίδα) και δύο από την περιοχή τού Ζαππείου πάρκου. Στον κήπο υπάρχουν λίμνες με πάπιες, ένας μικρός ζωολογικός κήπος, καφετέρια, η παιδική βιβλιοθήκη και μια παιδική χαρά.

1954..Οικοκυρική σχολή "ΣΙΓΓΕΡ" κεντήματος και ραψίματος" στην Ιτέα Καρδίτσας...η εκπαίδευση στα καμποχώρια από την Οικοκυρική Σχολή" απέβλεπε «εις την δημιουργίαν υποδειγματικών οικοκυρών και Ελληνίδων μητέρων με πλήρη επίγνωσιν της κοινωνικής και εθνικής των αποστολής»οι ραπτομηχανές Σιγγερ, έδωσαν τη δυνατότητα σε πολλά κορίτσια να εκπαιδευτούν στην κοπτική - ραπτική και κέντημα,βραβεία στα καλύτερα κεντήματα, πτυχίο και δυνατότητα να φτιάξουν την προίκα τους,αλλά και ένα μεροκάματο κεντώτας κατά παραγγελία τα προικιά για τ΄ανύπαντρα κορίτσια...

Η Βουλή της οδού Σταδίου με την προεδρική φρουρά παραταγμένη μετά την ανακήρυξη της Β’ Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η Ελληνική Βουλή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας μας ως κράτους. Στα πρακτικά των συνεδριάσεών της έχει αποτυπωθεί η πολιτική, οικονομική και κοινωνική πορεία του έθνους.  Παρόλα αυτά η ιστορία της Ελληνικής Βουλής δεν γράφτηκε μόνο στις αίθουσες συνεδριάσεων. Γράφτηκε και στα θεωρεία, στα κλιμακοστάσια, στους διαδρόμους, στο περιστύλιο, στο προαύλιο.

Το Protinews.gr σας παρουσιάζει ένα ιστορικό αφιέρωμα της Ελληνικής Βουλής όπου καταγράφονται άγνωστα γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία της. 

Η Ψωροκώσταινα και ο Σακουλές

Τέσσερα διαφορετικά κτίρια έχουν χρησιμοποιηθεί για τις συνεδριάσεις της Βουλής στα 166 χρόνια συνταγματικού βίου.

  Μετά τις πρώτες εκλογές, που πραγματοποιήθηκαν μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, η Συντακτική Εθνοσυνέλευση εγκαταστάθηκε στο ευρύχωρο σπίτι του τραπεζίτη Αλέξανδρου Κοντόσταυλου, στον χώρο όπου βρίσκεται η Παλιά Βουλή της οδού Σταδίου. Μόνο που τότε η είσοδος ήταν από την οδό Κολοκοτρώνη. Εκεί παρουσιάστηκε ο Οθωνας για να δώσει τον όρκο ως συνταγματικός πλέον βασιλιάς των Ελλήνων.

   Τον Οκτώβριο του 1854 μια πυρκαγιά, που ξεκίνησε από την αρχειοθήκη, κατέστρεψε ολόκληρο σχεδόν το κτίριο. Τότε Βουλή και Γερουσία στεγάστηκαν προσωρινά σε πτέρυγα του νεόδμητου Πανεπιστημίου.

  Το 1857 η κυβέρνηση αποφάσισε να ανεγερθεί καινούργιο κοινοβουλευτικό μέγαρο στο οικόπεδο του Α. Κοντόσταυλου, στην οδό Κολοκοτρώνη, με προέκταση έως τη Σταδίου. Το έργο ανατέθηκε στον Γάλλο αρχιτέκτονα Φρανσουά Μπουλανζέ και στη συνέχεια στον Παναγιώτη Κάλκο. Ολοκληρώθηκε το 1875 και έκτοτε στέγασε τη Βουλή μέχρι το 1935. Τότε μετακόμισε στα Παλιά Ανάκτορα, όπου στεγάζεται μέχρι σήμερα.

  Στην είσοδο της Παλιάς Βουλής αντάμωνε κανείς, τις βραδινές κυρίως ώρες, τη Ναυπλιώτισσα κυρά Κώσταινα να ζητιανεύει. Οι Αθηναίοι της κόλλησαν το παρατσούκλι Ψωροκώσταινα κι έμεινε το όνομα αυτό στο ελληνικό λεξιλόγιο με συγκεκριμένη νοηματική έννοια.

   Στην άλλη γωνία καθόταν ένας άλλος ζητιάνος, ο αθυρόστομος Σακουλές. Ψάρευε τους περαστικούς με το στρογγυλό χερούλι της ομπρέλας του και απαιτούσε την πεντάρα. Αν του αρνούνταν, έβαζε τις φωνές. Έλεγε πως τόσοι νοικοκυραίοι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να θρέψουν έναν τεμπέλη.

Τα Ανάκτορα της πλατείας Συντάγματος καταστράφηκαν από πυρκαγιά και εγκαταλείφθηκαν από τη βασιλική οικογένεια.

Το 1922 εγκαταστάθηκαν εκεί πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.

Το 1929 η κυβέρνηση αποφάσισε να εγκαταστήσει τη Βουλή και τη Γερουσία στο μέγαρο των Παλαιών Ανακτόρων. Έγιναν οι αναγκαίες μετατροπές και την 1η Ιουλίου 1935, ημέρα Δευτέρα, έγινε η μετακόμιση.

 Βασίλειος Έξαρχος: O μπακάλης από την Κόνιτσα που έδωσε τ΄ όνομά του στα Εξάρχεια! 12 Ιανουαρίου 2014

Προς τα τέλη του 1800 ο Hπειρώτης Βασίλειος Έξαρχος ανοίγει ένα μεγάλο παντοπωλείο στη συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Σόλωνος. Η φήμη του γρήγορα εξαπλώνεται, καθώς οι τιμές του, ειδικά στο λάδι, είναι ασυναγώνιστες. Όλοι οι Αθηναίοι σπεύδουν στον Έξαρχο να ψωνίσουν καλά και φθηνά προϊόντα. Η περιοχή γίνεται πλέον γνωστή με τ΄όνομα του μπακάλη και τη φωνάζουν Εξάρχεια.

Όλοι ξεχνούν την ονομασία «Προάστιον» που καθιερώθηκε από τη δεκαετία του 1830, όταν μια «χούφτα» μαστόρων από τις Κυκλάδες, την Πελοπόννησο και την Ήπειρο έφτασαν στην απελευθερωμένη Αθήνα, για να συμβάλλουν στην οικοδόμηση της πρωτεύουσας. Είναι οι μάστορες και οι εργάτες που εργάστηκαν για να κτιστούν τα Ανάκτορα του Όθωνα, το Πανεπιστήμιο, το Οφθαλμιατρείο, και άλλα σημαντικά κτίρια της πόλης. Σε κάθε στενό οι κάτοικοι έδωσαν ονόματα που είχαν σχέση με την Επανάσταση, γι΄αυτό και σήμερα οι δρόμοι των Εξαρχείων έχουν ηρωικά ονόματα, όπως Τζαβέλλα, Μεσολογγίου, Μάνης, Ναυαρίνου, Βαλτετσίου, Δερβενίων, Ζαλόγγου, Νικηταρά, Μαυροκορδάτου, Γραβιάς, Κωλέττη, Λόντου κ.α. Ο μεγαλύτερος δρόμος ήταν η οδός Προαστίου, η οποία το 1928 μετονομάστηκε σε Εμμανουήλ Μπενάκη.

  Η  ΒΑΡΒΑΚΕΙΟΣ ΑΓΟΡΑ

Μια βόλτα για ψώνια και φαγητό σε ένα ιστορικό σημείο της Αθήνας

Αυθεντικές εικόνες, έντονες μυρωδιές, ξεχωριστές γεύσεις και η απλότητα της Αθήνας στο μεγαλείο της. Πολλοί λένε πως αν θέλεις να καταλάβεις τη ζωή στην Αθήνα, πρέπει να κατανοήσεις την κεντρική αγορά της, τη Βαρβάκειο.

Η ιστορική αγορά της πόλης ορίζεται από τα κτήρια που καλύπτουν το οικοδομικό τετράγωνο ανάμεσα στις οδούς Αθηνάς, Σοφοκλέους, Αιόλου και Ευριπίδου.

Το κτήριο ανεγέρθηκε μετά από βασιλικό διάταγμα του 1876, και έπειτα από τη δωρεά του Βαρβάκη άρχισε η ανοικοδόμησή του το 1878. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1886, ενώ μεταξύ 1979-1996 υποβλήθηκε και σε ανακαινίσεις. Σήμερα, η Βαρβάκειος είναι γεμάτη από αμέτρητους πάγκους φορτωμένους με κάθε είδους καλούδια.

Ακολουθήστε μας σε μια απολαυστική βόλτα, γεμάτη γεύσεις και αρώματα, στα αγαπημένα μας σημεία της.

Οινομαγειρείο Ήπειρος

Το Οινομαγειρείο Ήπειρος εξυπηρετεί το κοινό ανελλιπώς εδώ και 16 χρόνια (έχοντας πίσω του μια ιστορία μισού αιώνα). Η Ράνια Καρατζένη, συνεχίζει με αγάπη την παράδοση που ξεκίνησε ο μπαμπάς της, Τζίμης, ο οποίος, πέραν από βραβευμένος σεφ, υπήρξε «μεγάλη περσόνα» της εποχής του. Ο χώρος είναι απλός, καθαρός και έχει μια προσωπικότητα που θα σας κερδίσει από το πρώτο λεπτό. Η βιτρίνα με τα φαγητά θα σας γεμίσει με μυρωδιές και το ειλικρινές χαμόγελο του προσωπικού θα σας σκλαβώσει. Τι θα παραγγείλετε εδώ όμως; Πατσά και πόδι μοσχαρίσιο ανάμεικτο, αλλά και οκτώ σούπες σταθερά όλο το χρόνο, όπως ψαρόσουπα, κοτόσουπα, γίδα βραστή και μαγειρίτσα. Αφήνουμε για το τέλος την επική μοσχαρόσουπα που πραγματικά αξίζει να δοκιμάσετε. Έχετε υπόψη πως οι μερίδες είναι χορταστικές. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Πέμπτη: 06.00-20.00, Παρασκευή-Σάββατο: 24ωρο, Κυριακή: Κλειστά.

Πληροφορίες
Φιλοποίμενος 4, Βαρβάκειος Αγορά, τηλ. 210 3240773, fb page: Οινομαγειρείο "Η Ήπειρος" Oinomageireio Epirus

Κρεοπωλείο Αγγελής

Σύγχρονο μεν, αλλά με μακρόχρονη ιστορία. Ο Θάνος Αγγελής συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση, αφού τόσο ο πατέρας όσο και ο παππούς του δραστηριοποιούνταν στον κλάδο του κρέατος. Οι παιδικές αναμνήσεις που δημιουργήθηκαν στο χώρο αυτό, όταν το 1979 απέκτησαν το κατάστημα στη Βαρβάκειο, έγιναν όραμα για τη συνέχιση του επαγγέλματος. Ο σημερινός ιδιοκτήτης μοιράζεται μαζί σας την πολύχρονη εμπειρία και τις εξειδικευμένες γνώσεις του για το καλό κρέας.

Εδώ θα έχετε τη δυνατότητα να προμηθευτείτε νωπά κρέατα και υπέροχες επιλογές έτοιμες για μαγείρεμα. Επιπλέον, θα μάθετε ένα σωρό μυστικά για τη σωστή συντήρηση και παρασκευή των αγαπημένων σας κρεατικών και πουλερικών, τα υλικά που ταιριάζουν σε καθετί και νόστιμες συνταγές για να εντυπωσιάσετε τους αγαπημένους σας. Tip: Ζητήστε να σας ετοιμάσει ολόφρεσκο καρπάτσιο.

Πληροφορίες

Αιόλου 81, Βαρβάκειος Αγορά, τηλ. 210 3232211, www.ageliskreata.gr, fb page: Αγγελής Κρεοπωλείο - Aggelis Kreopoleio

1001 Γεύσεις

Στην κεντρική είσοδο της Βαρβακείου Αγοράς, το κατάστημα 1001 Γεύσεις αποτελεί σημείο αναφοράς γεύσεων και αρωμάτων από όλο τον κόσμο. Η απαράμιλλη νοστιμιά των φρεσκοψημένων ξηρών καρπών (το ψήσιμο γίνεται καθημερινά από τους ίδιους σε μικρές φουρνιές και σε επιλεγμένες ποικιλίες), η μοναδική ποικιλία των αποξηραμένων φρούτων και το μεθυστικό άρωμα των μπαχαρικών θα ταξιδέψουν τις αισθήσεις σας.

Στις 1001 Γεύσεις θα βρείτε πάνω από 1.000 μοναδικά προϊόντα, όπως βότανα, super foods, χύμα ταχίνι εξαιρετικής ποιότητας, σοκολάτες, εξαιρετικά ελαιόλαδα και ό,τι άλλο βάλει ο νους σας! Έχει δύο «αδερφάκια», ένα στην Πανεπιστημίου κι ένα στη Νέα Ιωνία.