Σε νέο, σύγχρονο κτήριο, το 8ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας

Νοεμβρίου 16, 2015

από ΓΙΑΛΑΜΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

Τα μαθήματα γίνονται πλέον για τους μαθητές του 8ου Δημ. Σχολ. Καλαμάτας στο καινούριο κτήριο. Ένα ολοκαίνουριο σχολικό κτήριο άνοιξε τις πόρτες του και υποδέχτηκε τους μικρούς μαθητές , σ’ ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό περιβάλλον , με ιδανικές συνθήκες λειτουργίας, όταν ολοκληρωθεί πλήρως το έργο.
Η Διευθύντρια, κ. Βουτσή Αναστασία , καλωσόρισε τους μαθητές και επεσήμανε ότι το καινούριο κτήριο θα μας εμπνεύσει και θα μας βοηθήσει να γίνουμε περισσότερο αποδοτικοί και αποτελεσματικοί. Οφείλουμε δε να διαφυλάξουμε και τον εσωτερικό αλλά και τον εξωτερικό του χώρο σε καλή κατάσταση και για τις επόμενες γενιές, και να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που μας προσφέρει με τον καλύτερο τρόπο.
Ευχήθηκε καλορίζικο και οι μαθητές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.
Διαβεβαιώνουμε, ότι θα το αγαπάμε και θα το φροντίζουμε όπως το σπίτι μας.
ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟ ΠΑΙΔΙΑ!!!

ιστορία του δημοτικού μας σχολείου! Δηλινάτα
Δημιουργηθηκε στις Κυριακή, 05 Ιανουαρίου 2014
Ένα μοναδικό αφιέρωμα στο σχολείο του χωριού που είναι ίσως το αρχαιότερο στο νησί που λειτουργεί ως τις μέρες μας.
Άρθρο της Κατερίνας Μπαλτσαβιά
Η παράδοση θέλει το πρώτο σχολείο να ιδρύθηκε απο τον Κοσμά τον Αιτωλό κατά την παραμονή του στο νησί το 1777.
Απαντάται ως αλληλοδιδακτικό σχολείο αρρένων το 1846 με δάσκαλο τον ιερέα Καππάτο Διονύσιο. Ταυτόχρονα λειτουργούν ''Μερικά'' σχολεία όπου οι δασκαλοι: ιερέας, Ιωάννης Πεφάνης, ιερέας, Διον.Βαρτελάτος, ιερέας, Δημ.Παυλάτος, ιερέας, Σπυρ.Μαζαράκης, ''...παραδίδουν απλήν ανάγνωσιν εις οκτώ ηχοψάλτηρα,άνευ προσοδίων,αριθμητικήν και γραφήν..'' και ''...ουδέν μισθίον λαμβάνουν αλλά οφελούνται απο δωρεές και ημεροδούλια των γονέων...''
Το 1896 ιδρύεται σχολή θηλέων με δασκάλα την Μαρία Μούτσου και στεγάζεται στην ''οικια Καππάτου''. Το σχολείο των αρρένων στεγάζεται σε οίκημα που μισθώνεται απο την εκκλησία του Αη-Γιάννη.
Το 1929 συγχωνεύτηκαν τα δυο αυτά σχολεία και λειτούργησαν στο νεότευκτο κτήριο που καταστράφηκε κατά τους σεισμούς του΄53 και αργότερα στην ίδια θέση κτίστηκε το σημερινό σχολειο του χωριού μας. Κατά τα έτη 1964-1965 λειτουργεί και ως νυχτερινό σχολείο.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι ο ιεροδιάκονος Πεφάνης Κωνσταντινος του Βασιλείου που υπήρξε και δάσκαλος του ίδιου σχολείου άφησε μέρος της περιουσίας του σε αυτό.
Η «γέννηση» του χωριού προσδιορίζεται στα μυκηναϊκά χρόνια και φαίνεται ότι ο τόπος κατοικούταν εκείνη την περίοδο, κάτι που φανερώνουν τα φρέατα που υπάρχουν στην περιοχή κάτω από την Παναγιά της Λάμιας.
Γύρω στα μέσα του 1200 υπάρχουν στοιχεία ότι το χωριό είχε κόσμο (η ονομασία Διλινάτα υπάρχει από τον 13ο αιώνα), ενώ πυκνοκατοικημένο φαίνεται ότι ήταν και στις αρχές του 1600.Από κει και πέρα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα τα Διλινάτα αριθμούσαν περίπου 2.000 κατοίκους ωστόσο οι πόλεμοι , ο σεισμός του 1953 κ

1. Στοιχεία απολογισμού ζωής – μέρος δευτερο
   Όταν τοποθετήθηκα στην αριστερή παράταξη δεν ήταν γιατί με κέρδισε η ακτινοβολία της μαρξιστικής ιδεολογίας της ούτε το όραμα της κομμουνιστικής κοινωνίας που επαγγελλόταν ότι θα οικοδομήσει. Σ’ εκείνη τη φάση δε χαμπάριζα τίποτα για όλα αυτά. Εκείνο που με έκανε να αγαπήσω τον κόσμο της Αριστεράς ήταν οι άνθρωποι γύρω μου. Αυτοί που καταδιώκονταν για τις ιδέες τους, που αντιμετώπιζαν τη σκληρότητα και τα κυνηγητά της κρατικής ε...ξουσίας που προέκυψε μετά την ήττα. Προσωπικά δε με κυνηγούσε καμιά οικογενειακή παράδοση. Η οικογένειά μου ήταν από τους σιωπηλούς εκείνους ανθρώπους, που η αποκλειστική σχεδόν έγνοια τους είναι το καθημερινό κυνηγητό του επιούσιου. Δεν είχαν καμιά ουσιαστική συμμετοχή στα τραγικά γεγονότα των τελευταίων χρόνων, που τραυμάτισαν την πατρίδα μας. Μόνο μια υπόγεια και μη ομολογημένη συμπάθεια στους κυνηγημένους. Σε μένα λειτούργησε η αυθόρμητη τάση που έχει ο άνθρωπος να υποστηρίξει τον κάθε κυνηγημένο, τον κάθε αδικούμενο. Σε άλλη ευκαιρία το έχω ονομάσει «σύνδρομο του Ζορό». Αργότερα μπήκε στη ζυγαριά η ιδεολογία και το όραμα της πιο δίκαιης κοινωνίας.
   Την εποχή εκείνη η τοποθέτησή ενός ατόμου στην αριστερή παράταξη, στις πολιτικές συνθήκες εκείνης της περιόδου, είχε τις συγκεκριμένες συνέπειες που σίγουρα θα δυσκόλευαν τη ζωή του. Και πράγματι αυτό έγινε! Η ενασχόληση μου με την πολιτική, από τη πλευρά της Αριστεράς σφράγισε μεγάλο κομμάτι της ζωής μου, γιατί η ολοκληρωτική αφοσίωση με έφερε στη δυσάρεστη θέση να υποστώ τις συνέπειες που αυτό συνεπαγόταν.
   Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίοδος- πάνω από δυο χρόνια- που υπηρέτησα την πατρίδα μου, ως στρατιώτης. Ήταν για μένα μια οδυνηρή και πλήρως αρνητική εμπειρία. Αντιμετωπίστηκα από την κρατούσα κατάσταση ως εχθρός της πατρίδας, ως μίασμα, ως …πράκτορας ξένης δύναμης. Ο στρατός, εκείνη την εποχή, απεμπόλησε το κύριο καθήκον της υπεράσπισης της ακεραιότητας της χώρας και αντί να προετοιμάζει τα παιδιά της να αρθούν στο ύψος αυτού του ιερού καθήκοντος τα χώριζε σε κατηγορίες και κάποια, χωρίς καμία αναστολή τα ποδοπατούσε. Αμφισβητήθηκε η αγάπη μου για την πατρίδα, τον τόπο που με γέννησε και ανέθρεψε. Αυτό με πλήγωσε βαθιά με το πιο οξύτερο τρόπο, ιδιαίτερα όταν έγινε από ανθρώπους νάνους που δεν είχαν τα εχέγγυα και το ηθικό ανάστημα να παίξουν το ρόλο του κριτή.
   Η πρότασή μου η ηγεσία του στρατεύματος να ζητήσει συγνώμη από τα θύματα αυτής της συμπεριφοράς συνάντησε «ώτα μη ακουόντων»

1. Στοιχεία απολογισμού ζωής – μέρος πρώτο
   Μέσα στη συνήθεια της εποχής και την μονοδιάστατη παράδοση των τοπικών συνθηκών η πορεία ενός νέου στη γειτονιά μου, την εποχή που ήμουν νέος, ήταν σχεδόν μονόδρομος: Να γίνει παραγιός σ’ ένα μάστορα για να αρχίσει να μαθαίνει μια τέχνη ή υπάλληλος σε κάποιον επαγγελματία Ήταν νωρίς να μπει ως εργάτης στα εργοστάσια της κάτω πόλης. Δε λείπανε δα τα στιβαρά χέρια για να καλύψουν αυτές τις θέσεις.
   Εγώ όμως, μέσα σ’ αυτό το κλίμα... του κακορίζικου στενού ορίζοντα, έκανα μια στιγμή από μόνος μου την υπέρβαση, σπάζοντας το τσόφλι της στενής μοίρας των παιδιών της γειτονιάς. Συνέχισα τις σπουδές στο γυμνάσιο, έδωσα εξετάσεις και πέρασα και στο Πανεπιστήμιο.
   Όμως η μετέπειτα πορεία μου καθορίστηκε από την ένταξή μου στην παράταξη της Αριστεράς. Ήταν αναπόφευκτο κάτι τέτοιο εκείνη την εποχή; Για τον εαυτό μου πιστεύω ναι! Με την ατμόσφαιρα που κυριαρχούσε γύρω μας και την προσωπική μου ψυχολογία ήταν νομοτελειακή αυτή η πορεία. Η μόνη ένσταση που μπορεί να ασκηθεί- και αυτή εκ των υστέρων βέβαια- είναι η ευκολία με την οποία έγινε αυτή η ένταξη και η ολοκληρωτική και άνευ όρων παράδοση του εαυτού μου, χωρίς κανένα κράτημα και μέτρο. Εδώ χρειάζεται να γίνει μια διευκρίνιση, ένα προκαταρκτικό ξεκαθάρισμα

ΜΠΕΝΙΤΟ ΜΑΝΤΟΒΑΝΗ: Θέλουμε να έχουμε φωνή στην Ολομέλεια της Βουλής

05/04/2015

Είναι δικαίωμα που το είχαμε και αφορά μόνο θέματα θρησκευτικά, πολιτιστικά και εκπαιδευτικά

Συνέντευξη στον ΝΕΟΦΥΤΟ ΝΕΟΦΥΤΟΥ

Ιστορία πολλών χρόνων έχει η μικρή λατινική κοινότητα της Κύπρου. Πρόκειται για μια φιλήσυχη κοινότητα με πλούσια προσφορά και δράση στην εκπαίδευση και στον πολιτισμό, αλλά και στο εμπόριο. Οι Λατίνοι είναι εύποροι Κύπριοι με επιχειρηματικές και εμπορικές κυρίως δραστηριότητες.

Ο βουλευτής της λατινικής κοινότητας, Μπενίτο Μαντοβάνη, μιλά στη «Χαραυγή« και αναφέρεται στην ιστορική παρουσία των Λατίνων στην Κύπρο. Μιλά για το εκπαιδευτικό και θρησκευτικό έργο, όπως και για την κοινωνική προσφορά που αναπτύσσει η λατινική κοινότητα.

Ο Μπενίτο Μαντοβάνη μιλά επίσης για την εκπροσώπηση στη Βουλή, καταθέτοντας το αίτημα για να δοθεί το δικαίωμα στους τρεις βουλευτές των κοινοτικών θρησκευτικών ομάδων να παρεμβαίνουν και να μιλούν ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής για θέματα που τους αφορούν, όπως θρησκευτικά, εκπαιδευτικά και πολιτιστικά.

Κύριε Μαντοβάνη, ποιοι είναι Λατίνοι της Κύπρου;

Οι Λατίνοι είναι άτομα τα οποία προέρχονται από ευρωπαϊκές χώρες με λατινική κουλτούρα -Ιταλία, Μάλτα, Πορτογαλία, κ.α.

Η κοινότητα των Λατίνων είναι οι Ρωμαιοκαθολικοί της Κύπρου. Η ιστορία της λατινικής κοινότητας ξεκίνησε περίπου το 1192 όταν ο τιτουλάριος Φράγκος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, Γκυ ντε Λουζινιάν, αγόρασε το νησί από τον σταυροφόρο βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, που το είχε καταλάβει το 1191.

Στην εποχή της Φραγκοκρατίας και Ενετοκρατίας αυξήθηκε σημαντικά ο αριθμός των Λατίνων, οι οποίοι αντιπροσώπευαν μέχρι και το 20% του πληθυσμού με ισχυρό εκτόπισμα, καθώς αποτελούσαν την άρχουσα τάξη των ευγενών και των αριστοκρατών. Ωστόσο, μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς το 1570, χιλιάδες Λατίνοι ευγενείς και κληρικοί σφαγιάστηκαν ή εξορίστηκαν. Με την έλευση των Βρετανών στο νησί το 1878 δημιουργήθηκαν συνθήκες που ενίσχυσαν την εύπορη, αλλά μικρή λατινική κοινότητα του νησιού.

Αυξήθηκε η λατινική κοινότητα με Ρωμαιοκαθολικούς από τη Μάλτα, την Ισπανία και τη Βρετανία και ορισμένους Αρμενοκαθολικούς πρόσφυγες από την Κιλικία, καθώς και μερικούς Μαρωνίτες, οι οποίοι ενσωματώθηκαν στη λατινική κοινότητα, αφού μετακινήθηκαν από τα χωριά στις πόλεις. Κατά την Αγγλοκρατία, πολλοί Λατίνοι υπήρξαν δημόσιοι λειτουργοί, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, ιατροί ή έμποροι.

Η μικρή, αλλά εύπορη λατινική κοινότητα της Κύπρου συνέβαλε πολιτιστικά και κοινωνικο-οικονομικά στην ανάπτυξη της Κύπρου.

Αρκετοί πιστεύουν ότι οι Λατίνοι είναι εκείνοι που μιλούν τη λατινική γλώσσα…

Δεν υπάρχει καμία σχέση. Οι Λατίνοι της Κύπρου μιλούν διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες. Λέω, όμως, ότι τα λατινικά είναι η γλώσσα, η οποία επηρέασε κατευθείαν ή έμμεσα ολόκληρη την Ευρώπη. Η λατινική γραμματική είναι η βάση πολλών ξένων γλωσσών.

Η αναγνώριση της λατινικής κοινότητας έγινε με την ανεξαρτησία;

Με την ανεξαρτησία της Κύπρο

1. Λόγια παχιά κι αστόχαστα εκτοξεύονται από στόματα χωρίς μυαλό και πρόνοια επιπτώσεων. Με αβάσιμη σιγουριά και δυσεξήγητη έπαρση. Ευτυχώς η φύση φροντίζει να σβήνουν γρήγορα χωρίς να προλάβουν να μαγαρίσουν μεγάλη έκταση γύρω τους

Δημοτικό Σχολείο «Άγιος Ιωσήφ» Βόλου

Το Δημοτικό Σχολείο «Άγιος Ιωσήφ» Βόλου, ιδρύθηκε το 1995 στην πόλη του Βόλου.

Με σεβασμό στις πανανθρώπινες αξίες, με σκοπό τη δημιουργία ολοκληρωμένων ανεξάρτητων προσωπικοτήτων, μέσα από ένα πρόγραμμα ποικίλων και δημιουργικών δραστηριοτήτων, το Σχολείο θέτει ένα σταθερό περιβάλλον, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες απολαμβάνουν την παιδική ηλικία. Τα παιδιά σταδιακά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τις ικανότητές τους, να καλλιεργούν τα χαρίσματά τους, να συνεργάζονται με την ομάδα των συνομηλίκων τους και διδάσκονται πώς να αντιμετωπίζουν της προκλήσεις του παρόντος και του μέλλοντος. Το Δημοτικό Σχολείο «Άγιος Ιωσήφ» Βόλου συνεχίζει το έργο που υλοποιεί από το 1904 η Ελληνογαλλική Σχολή Βόλου που ιδρύθηκε από τις Αδελφές του Τάγματος (Αδελφότητα) του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως. Στον ελλαδικό χώρο οι Αδελφές έχουν ήδη ιδρύσει σχολεία στη Σύρο, τη Χίο, τα Χανιά, την Αθήνα και τον Πειραιά.

Νέα – Ανακοινώσεις

12/092016

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Σχολείο μας σας προσκαλεί στην ομιλία με θέμα: 

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ - ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΕ  ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ

 την Τετάρτη 21/9/2016 ώρα 19.00 στην Αίθουσα Εκδηλώσεων

Ομιλήτρια η  Dr. Πηνελόπη – Αλεξία  Αβαγιανού, ψυχολόγος  του Παιδοψυχιατρικού τμήματος του Αχιλλοπούλειου Νοσοκομείου Βόλου

περισσότερα

17/062016

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΦΥΣΙΚΗΣ

Ο μαθητής της Στ τάξης Έκτορας - Ιωάννης Βάσιλας πήρε το τρίτο βραβείο στη Β φάση του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Φυσικής.

Θερμά συγχαρητήρια και καλή πρόοδο!

περισσότερα

30/112015

Τα ηφαίστεια στην Ελλάδα και στη Μαγνησία.

Την Τρίτη 24 Νοεμβρίου οι μαθητες κι οι μαθήτριες της πέμπτης τάξης σε συνεργασία με το μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Βόλου συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τον τίτλο "Τα ηφαίστεια στην Ελλάδα και στη Μαγνησία". Σε πρώτο στάδιο ο γεωλόγος κος Μ.Βαξεβανόπουλος επισκέφτηκε το σχολείο μας και με τη βοήθεια υπολογιστή μας μίλησε για το ηφαίστειο ως γεωλογικό, ιστορικό, οικονομικοκοινωνικό φαινόμενο.Μας έδειξε διάφορα ηφαιστειογενή πετρώματα και στη συνέχεια μεταβήκαμε οδικώς στις Μικροθήβες όπου υπάρχει ένα σβησμένο ηφαίστειο. Περπατήσαμε μέχρι τον κρατήρα, παρατηρώντας στη διαδρομή διάφορα σχετικά γεωλογικά φαινόμενα,αλλά και κατάλοιπα πολιτισμού που είχαν σχέση με την ύπαρξη του ηφαιστείου. Ο καθένας πήρε δώρο από μια πέτρα ηφαιστειογενή αλλά και μια υπέροχη και πρωτόγνωρη εμπειρία που ενθουσίασε μαθητές και δασκάλους.

περισσότερα

Αρχείο ανακοινώσεων

Εκδηλώσεις

26/072016

Εκδήλωση για τον κ. Δ. Κωνσταντάρα Σταθαρά