Μάουρερ Γεώργιος – Λουδοβίκος (1790-1872)
Ένα από τα τρία μέλη της Αντιβασιλείας. Διακεκριμένος νομομαθής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ήταν υπεύθυνος για τα θέματα της δικαιοσύνης, της εκκλησίας και της παιδείας. Επειδή όμως αγνοούσε ή παραγνώριζε τον τοπικό παράγοντα και την ελληνική πραγματικότητα, έφτασε σε ακρότητες ή εφάρμοσε μέτρα που δικαιολογημένα δημιούργησαν αντιδράσεις.
Μάουρερ Γεώργιος – Λουδοβίκος
Βαυαρός νομομαθής και ακαδημαϊκός. Γεννήθηκε στο Ερπολτσχάιμ και σπούδασε στη Χαϊδελβέργη και το Παρίσι. Έγινε δικαστικός, μέλος της Ακαδημίας και καθηγητής της Ιστορίας του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Το 1829 έλαβε τον τίτλο του συμβούλου του κράτους και του ιππότη, ενώ με την εκλογή του Όθωνος ως βασιλιά της Ελλάδας ο Μάουρερ, ήρθε στο Ναύπλιο και διορίστηκε μέλος της Αντιβασιλείας, επιφορτισμένος με την οργάνωση της Δικαιοσύνης, της Εκκλησίας και της Παιδείας.
Από τη θέση αυτή συνέστησε το Μάρτιο του 1833 επιτροπή για τη ρύθμιση των εκκρεμών εκκλησιαστικών ζητημάτων, επιδιώκοντας να θέσει τέλος στη χαώδη κατάσταση που επικρατούσε τότε στη ζωή της Εκκλησίας. Αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας ήταν, ύστερα από εισήγηση του Φαρμακίδη, η ανακήρυξη του αυτοκεφάλου της Ελληνικής Εκκλησίας τον Ιούλιο του 1833 και η υπαγωγή της στην κρατική εξουσία.

Αναδρομή στα περασμένα της ζακυνθινής εκπαίδευσης από μια Ζακυνθινιά
Άρθρο της λογοτέχνιδας Άννας Τσουκαλά-Κουφού
Μόλις το φερυ-μπώτ έρριχνε κάβους στο λιμάνι και φθάναμε στο νησί τρεις σκέψεις στριφογύριζαν στο νου μου, εξαιρουμένου βέβαια του πατρικού μου στο Σώχωρο Σαρακινάδου, να επισκεφθώ τον Πολιούχο μας Άγιο Διονύσιο. Τον κουβαλώ στην ψυχή μου από μικρό παιδάκι και σε κάθε δυσκολία της ζωής είναι πρώτος που επικαλούμαι, καθώς και όλοι οι Ζακυνθινοί. Και γνωρίζομε καλά ότι οι περισσότεροι Επτανήσιοι κυρίως οι άρρενες είναι άκρως βλάσφημοι προ πάντων οι παλιότεροι με τους Κεφαλονίτες να κρατούν τα σκήπτρα. Το παράδοξο όμως για τους Ζακυνθίους είναι ότι ποτέ Ζακύνθιος δεν θα βλασφημίσει τον Προστάτη του Άγιο Διονύσιο. Τόση η αγάπη και ο σεβασμός στον Άρχοντα, καλόγερο-Δεσπότη που επί τετρακόσια χρόνια στέκει εκεί ακοίμητος φρουρός του.
Η επόμενη σκέψη μου είναι να επισκεφθώ το πρώτο μου σχολείο το Δημοτικό σχολείο μου που έμαθα τα πρώτα γράμματα, το μετασεισμικό του Μπανάτου με εσωτερική προγραμματισμένη και γυμνασμένη συνείδηση και ακολούθως η επίσκεψή μου στο Ψήλωμα να επισκεφθώ το παλιό εξατάξιο Γυμνάσιο Θηλέων σημερινό 1ο Λύκειο Ζακύνθου. Να αναπολήσω τα όμορφα εφηβικά μου χρόνια. Αυτό επαναλαμβάνονταν κάθε καλοκαίρι από τότε που παντρεύτηκα τον άνδρα μου και εγκαταστάθηκα μονίμως στη Βόρεια Ελλάδα. Tα ιερά προσκυνήματά μου δεν ήταν τυχαία. Τροφοδοτούσαν την ψυχή μου, στέγαζαν μνήμες όμορφες κι ευγενικές και διατηρούσαν στην ψυχή μου την αγάπη στην ιδιαίτερη πατρίδα μου.

Στις πηγές του Λούρου με τα γαλαζοπράσινα νερά...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ...

Η ακινησία είναι θάνατος
Σκέφτεσαι πόσες και πόσες φορές το κύμα έγλυψε το κράσπεδο του λιμανιού; Βάζω το ερώτημα στο οποίο ντε και καλά δεν περιμένω απάντηση: Θεωρείς αφόρητη μονοτονία την επανάληψη ή αντίστροφα αυτή αποτελεί επιβεβαίωση ότι η ζωή συνεχίζεται ακάθεκτη με δύναμη κι επιμονή; Δεν περιμένω απάντηση γιατί δεν υπάρχει μονοσήμαντα μια τέτοια.
Όχι για τους διαφορετικούς ανθρώπους, κάτι συχνά απαντούμενο στη ζωή, αλλά και για τον ίδιο άνθρωπο. Ανάλογα με τη μέρα, ...ανάλογα με τη συγκυριακή ψυχολογική κατάσταση, ανάλογα με χίλια δυο που ενδεχομένως κάποια στιγμή περνάνε απ’ το μυαλό σου! Η ακινησία είναι θάνατος, είναι αναχώρηση απ’ τη ζωή ετούτη. Η ζωή από τη φύση της έχει σύμφυτο το στοιχείο αυτό.

Στην πορεία της ζωής μου και στη διάρκεια των κοινωνικών και διαπροσωπικών σχέσεων συνάντησα άτομα που τα ζήλεψα από πολλές απόψεις. Τον χαρακτήρα τους, την ηρεμία απέναντι στα προβλήματα της ζωής, την ανεκτικότητά τους στα ελαττώματα των άλλων με τους οποίους έρχονταν σε επαφή, την ψυχραιμία που αντιμετώπιζαν τις δύσκολες καταστάσεις. Περισσότερο ζήλεψα την αναλυτική τους σκέψη, την έγκαιρη συνειδητοποίηση των εξελίξεων, την ενημέρωσή τους σε ευρύ φάσμα θεμάτων. Εγώ σε πολλούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας ήμουν μια μετριότητα, με βασικές ελλείψεις γνώσεων και ικανοτήτων. Προσπάθησα σκληρά να καλύψω μερικά από τα κενά. Προφανώς όχι όλα. Αλλά το μάθημα είναι ενώπιον μας. Τίποτε δεν πετυχαίνεις χωρίς πείσμα, χρόνο και κόπο

Ιστορικό Σχολείου Προδρόμου
Το Δημοτικό Σχολείο Προδρόμου κτίστηκε το 1961. Ο χώρος που κτίστηκε το σχολείο αγοράστηκε από τη Μητρόπολη Λάρνακας και ονομάστηκε "Μικτή Αστική Σχολή Προδρόμου Λάρνακας. Το σχολείο αρχικά είχε 4 αίθουσες διδασκαλίας και ένα γραφείο.
Λειτούργησε για πρώτη φορά το Σχολικό Έτος 1962-63 με 198 παιδιά και 4 δασκάλους. Πρώτος διευθυντής ήταν ο κ.Αναστάστιος Κουτσουλίδης και δασκάλοι οι : Αμφιτρίτη Κουτσουλίδη, Ανδρέας Πόλης και Αν...τώνης Σιακαλλής.
Στις 25.11.1962 έγιναν τα επίσημα εγκαίνια του Σχολείου. Από τη Σχολική Χρονιά 1979-80 το Σχολείο χωρίστηκε σε δύο κύκλους, τον Κ.Α για τα παιδιά της Α,Β, Γ τάξης και τον Κ.Β' για τα παιδιά της Δ,Ε,Στ' τάξης. Τοποθετήθηκαν έτσι δύο Διευθυντές , ένας για κάθε κύκλο. Αυτός ο διαχωρισμός ισχύει μέχρι σήμερα.

Πηγή: Αναμνηστικό Λεύκωμα Δημοτικού Σχολείου Προδρόμου (1992).

Ας γνωρίσουμε το Ιστορικό ΤΣΟΤΥΛΙ
By tsotili - Τρίτη, 24 Μαΐου 2016 - No Comments
Το Τσοτύλι είναι γνωστό για το ιστορικό Γυμνάσιο-Οικοτροφείο που λειτούργησε ήδη από τα χρόνια της τουρκοκρατίας, την εβδομαδιαία αγορά Τσοτυλίου γνωστή στο παρελθόν ως Καρί Παζάρ που γίνονταν και γίνεται κάθε Σάββατο με μεγάλη απήχηση στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και με τις πρώτες αντιστασιακές ομάδες μη εαμικών και εαμικών κατά της ιταλικής κατοχής.
Οι Ιταλοί αντιδρώντας πυρπόλησαν το Τσοτύλι στις 28 Μαρτίου 1943.
Ονομασία
Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες για το θέμα του ονόματος του χωριού.
Ο Μητροπολίτης Σισανίου Νεόφυτος το γράφει στον κατάλογο των χωριών της δικαιοδοσίας του: "Τζοτήλι" και ως ευηχότερο μετατράπηκε σε Τσοτύλι.
Επίσης στο Τουρκικό Βασιλικό Κτηματολόγιο αναφέρεται ως "Τουτζούλ" ενώ ο Κωνσταντίνος Αγγελής , καθηγητής στο γυμνάσιο Τσοτυλίου , υποστήριξε πως το Τσοτύλιον λεγόταν "Κοτύλιον" που σημαίνει το κοίλο , το βαθούλωμα - κουτάλι που στα χρόνια της Φραγκοκρατίας ο φθόγγος "κ" αντικαταστάθηκε με το φθόγγο "c" (τσ) και απο Κοτύλιον μετατράπηκε σε Τσοτύλιον.
Το ιστορικό Γυμνάσιο-Οικοτροφείο Τσοτυλίου
Το 1871 ιδρύθηκε εκεί το ιστορικό γυμνάσιο από τη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα Κωνσταντινουπόλεως και το 1873 ανεγέρθηκε το Γυμνάσιο-Οικοτροφείο, γνωστό ως Τσοτύλειος Σχολή, από την παραπάνω αδελφότητα, το οποίο βρισκόνταν υπο την αιγίδα του Πατριαρχείου.
Ο Μητροπολίτης Αγχιάλου και μετέπειτα Σμύρνης Βασίλειος ενίσχυσε την παιδεία, όπως ένα μεγάλο μέρος των χορηγιών διέθεσε για την ενίσχυση του Ελληνικού Γυμνασίου στο Τσοτύλι της Κοζάνης.
Το 1928 ανεγέρθηκε χωριστό διδακτήριο ως προέκταση του παλαιού Γυμνασίου- Οικοτροφείου (της σημερινής Μαθητικής Εστίας Τσοτυλίου) που από το 1987 συντηρείται από το Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας. Τσοτύλι (1960)

Αύγουστος του 2014... Περιοδική απεικόνιση