Χυδαίες συμπεριφορές
αναγορεύονται σε μόδα
Ενώ η καλοζυμωμένη παράδοση
στιγματίζεται ως σκοταδισμός
Τα μονόστιχα

Ο ι κ α τ α λ ή ψ ε ι ς
Στα χρόνια της αθωότητας με σιγουριά λεγόταν το κλισέ:
«Όταν ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή»
Καλών προθέσεων αλλά αφελής, η ρήση. Στη πράξη ενώ άνοιξαν χιλιάδες σχολεία, οι φυλακές δεν έκλεισαν. Αντίθετα πολλαπλασιάστηκαν και σ’ αυτές στριμώχθηκαν χιλιάδες και «μορφωμένοι» κατάδικοι.
Σήμερα μετά την εμπειρία τόσων χρόνων μπορούμε με ισχυρή βάση να αντιστρέψουμε κάπως το μότο:...
«Όταν κλείνει ένα σχολείο ας ετοιμάζονται κελιά να υποδεχτούν νέους κρατούμενους από το μέτωπο των καταλήψεων»
Για αυτούς που ενδιαφέρονται και μελετούν τα προβλήματα της κοινωνίας μας, ας ερευνήσουν το παρελθόν των τελευταίων μελών των τρομοκρατικών οργανώσεων κατά την περίοδο των σπουδών τους, που σήμερα οικουρούν στις διάφορες φυλακές της χώρας, μετά τον αφελή κι αδιέξοδο αγώνα τους. Τα σχολεία στη διάρκεια των καταλήψεων αποτέλεσαν μονίμως αγαπημένο χώρο των εχθρών της ομαλής δημοκρατικής ζωής στη χώρα μας.

Οι μαθητές της πρώτης τάξης του δημοτικού σχολείου Ερμιόνης με τον δάσκαλό τους Δημήτρη Τσαπραλή το 1907. ( Αρχείο: Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού).

Ιωάννης Δημητριάδης-Πέζαρος
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε:
Ο επιφανής του Γένους Δάσκαλος Ιωάννης Δημητριάδης-Πέζαρος έδρασε στον Τύρναβο το 18ο αιώνα. Αρχικά εκπαιδεύτηκε στη σχολή που άκμαζε στην πατρίδα του, κατόπιν στα Γιάννινα και στη συνέχεια στο Άγιο Όρος, όπου και παρακολούθησε μαθήματα της νεότερης φιλοσοφίας. Από εκεί πήγε και δίδαξε, έπειτα από σχετική πρόσκληση, στην Τσαριτσάνη και το 1776 στο Λιβάδι.
Μετά δίδαξε στην περιώνυμη Σχολή... του Τυρνάβου κατά την περίοδο από το 1782 μέχρι 1806. Στον Τύρναβο ο Πέζαρος χειροτονήθηκε ιερέας το 1790 και τιμήθηκε με το εκκλησιαστικό οφφίκιο του οικονόμου. Μαθητές του υπήρξαν διαπρεπείς λόγιοι, μεταξύ των οποίων και ο Κωνσταντίνος Κούμας. Στον Τύρναβο διατηρούσε κοινόβιο για ξένους και φτωχούς μαθητές. Με λιτότητα και οικονομία, χωρίς να λείπουν τα αναγκαία, συζούσαν πάντα δέκα μέχρι δεκαπέντε ξένοι μαθητές. Από το πρωί μέχρι το βράδυ δίδασκε σ' όλες τις τάξεις, που πολλές φορές ανέρχονταν σε επτά. Εξαίρετος ήταν ο χαρακτήρας του, καθώς και ο τρόπος διδασκαλίας του. Η προσωπικότητα του σχολάρχη του Τυρνάβου εκθειάζεται και από πολλούς αξιόλογους λογίους σε επιστολές τους, στις οποίες επισημαίνεται το μέγεθος της ακτινοβολίας του μεγάλου τυρναβίτη δασκάλου.

Η αρχική έκδοση αυτού του άρθρου προέρχεται από την ιστοσελίδα http://www.tirnavos.gr και δημοσιεύτηκε στη Βικιπαίδεια μετά από άδεια.
<img src="//el.wikipedia.org/wiki/Special:CentralAutoLogin/start?type=1x1" alt="" title="" width="1" height="1" style="border: none; position: absolute;" />
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php…"
Κατηγορία:
• Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα

ΔΗΜΟΣ ΤΥΡΝΑΒΟΥ - Ο Δήμος μας

Δήμος Τυρνάβου - Η Πόλη μας

tirnavos.gr|Από Super User

Η Ιστορία του Δημοτικού Σχολείου Αγιάσου
Το Δημοτικό Σχολείο Αγιάσου έχει άμεση σχέση με την κτίση του χωριού και χρονολογείται από το 803 μ.Χ. Όταν ο Αγάθων ο Εφέσιος ήρθε στην Αγιάσο και έχτισε το μοναστήρι προς τιμήν της Παναγίας προκειμένου να εναποθέσει την εικόνα καθώς και τα άλλα ιερά κειμήλια που έφερε από τα Ιεροσόλυμα ίδρυσε και σχολείο. Το 1773 εκτός από το σχολείο του Αγάθωνα συστήθηκε και ανώτερο σχολείο που ονομάστηκε Ελληνομουσείο. Περί το 1850 το κατώτερο σχολείο χωρίστηκε σε Αρρεναγωγείο και Παρθεναγωγείο λειτουργούσαν δε και τα δύο ως αλληλοδιδακτικά. Το Αρρεναγωγείο και Παρθεναγωγείο λειτουργούν κανονικά μέχρι το 1912 οπότε η Λέσβος απελευθερώθηκε από τουςΤούρκους και συνεχίζουν τη λειτουργία τους και αργότερα μέχρι το 1929 οπότε με νόμο του Ελευθέριου Βενιζέλου καταργούνται και δημιουργούνται μικτά Δημοτικά Σχολεία. Το Αρρεναγωγείο ονομάζεται Α΄ Δημοτικό Σχολείο Αγιάσου και το Παρθεναγωγείο Β’ Δημοτικό Σχολείο Αγιάσου. Η λειτουργία των δύο 6/θέσιων σχολείων συνεχίζεται μέχρι το 1974 οπότε τα σχολεία συγχωνεύονται στο 10/θέσο Δημοτικό Σχολείο Αγιάσου το οποίο με τη μορφή αυτή λειτουργεί ως σήμερα.

ΣΥΜΒΟΛΟ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ
το "ΛΥΚΕΙΟ ΤΖΕΛΑΛ ΜΠΑΓΙΑΡ"
Μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, πραγματοποιήθηκαν πριν από μισό αιώνα δύο φιλικές επισκέψεις, οι οποίες ήταν οι πρώτες επίσημες μεταξύ των δύο χωρών και γινόντουσαν σε επίπεδο αρχηγών κρατών. Οι φιλικές συζητήσεις μεταξύ των χωρών, αποκτούν πρόσθετο νόημα, όταν αυτές συνοδεύονται από έργα που διαρκούν στο χρόνο και αφήνουν αξέχαστες αναμνήσεις. Το Λύκειο ΤΖΕΛΑΛ ΜΠΑΓΙΑΡ του οποίου η 51η επέτειος γιορτάζεται σήμερα, είναι προϊόν μιας τέτοιας κορυφαίας συνάντησης και είναι σύμβολο της Ελληνο Τουρκικής Φιλίας.
Πριν από 51 χρόνια, στις 7 Ιουνίου 1952, ο τότε Βασιλιάς της Ελλάδος Παύλος μαζί με την τότε Βασίλισσα επισκέφθηκαν επίσημα τη Τουρκία ως προσκεκλημένοι του τότε Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ. Το αντιτορπιλικό «ΕΛΛΗ» που μετέφερε το βασιλικό ζεύγος από την Αθήνα στη Ισταμπούλ συνοδευόταν και από ένα άλλο πολεμικό πλοίο και όταν έφθασαν στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας τους υποδέχθηκαν Τουρκικά πολεμικά πλοία.
Οι επίσημοι προσκεκλημένοι, αφού πραγματοποίησαν

Χαρωπές φωνές έρχονται
σα βάλσαμο στ’ αυτιά του
Τι κι αν αυτός πονά
και του έρχεται να κλάψει ;