Η εκπαίδευση στον Ξηροπόταμο

 Στους παλαιότερους χρόνους, η διδασκαλία γινόταν στους εκκλησιαστικούς χώρους από εκκλησιαστικούς κυρίως άνδρες. Είναι γεγονός ότι το παλιό διδακτήριο κατασκευάστηκε επί Τουρκοκρατίας στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου εκεί που σήμερα βρίσκεται το καμπαναριό. Δυστυχώς δεν έχουμε στοιχεία για την ακριβή χρονολογία ανέγερσης του διδακτηρίου. (όποιος διαθέτει στοιχεία θα μας διαφωτίσει). Παράλληλα με το ορθόδοξο ελληνικό σχολείο λειτουργούσε κοντά στο τζαμί και το μουσουλμανικό σχολείο. Μαρτυρίες κατοίκων του χωριού αναφέρουν ότι το διδακτήριο αυτό υπήρχε μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών. Επίσης αναφέρουν ότι το οίκημα αυτό ήταν ψηλό και επιβλητικό. Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει αρχειακό υλικό που να αποδεικνύει την ύπαρξή του. Θερμή παράκληση σε κάθε συγχωριανό μας, που διαθέτει κάποια φωτογραφία,να επικοινωνήσει μαζί μας.

Αμπέτειος : Άλλες φωτογραφίες

 

Μου αρέσει! · · Κοινοποιήστε

Η Αμπέτειος Σχολή

Πιστεύομε πως η αναφορά στους αδελφούς Αμπέτ, είναι υποχρέωσή μας. Λέγεται πως η καταγωγή τους ήταν από την Χίο με το οικογενειακό όνομα Θεοδούλου, απ΄ όπου, βρέθηκαν στην Συρία στο Μπαάλμπεκ, και αμέσως μετά στο Κάιρο της Αιγύπτου.
Ο προπάππους των γνωστών μας 3 αδελφών Αμπέτ, ήρθε στην Αίγυπτο μεταξύ του 1710 και 1720, με τα δύο παιδιά του, τον Δημήτριο και τον Ιάκωβο, οπότε και άλλαξε το όνομά του σε Αμπέτ (Θεόδουλος > Αμπτ-αλλάχ>Αμπτ>Αμπέτ). Ο Ιάκωβος αποκτά τον Μιχαήλ που παντρεύεται τη Ελένη και γεννούν την Σουζάνα, τον Παύλο, τον Ραφαήλ, τον Ανανία και τον Γεώργιο.
Οι αδελφοί Ανανίας, Ραφαήλ και Γεώργιος Αμπέτ αποφασίζουν, μετά από προτροπή του Γεωργίου, να διαθέσουν ένα οικόπεδο στην συνοικία Γκουανία της Γκαμαλία (κοντά στο σημερινό Μούσκι) στο Κάίρο, και να κτίσουν ένα κτίριο, κατάλληλο για σχολείο αρρένων, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 1860, εξ'ού και η μαρμάρινη επιγραφή, που σύναξε, κατά παράκληση του Ανανία, ο τότε καθηγητής Ελληνικών Γραμμάτων του Πανεπιστημίου Αθηνών, Φίλιππος Ιωάνου, και βρίσκεται σήμερα στην είσοδο των γραφείων της εφορείας, στο κτίριο των Χαντάικ ελ Κούμπα.

Η αθωότητα

              
Πετάχτηκε σαν ελατήριο από το κρεβάτι. Ένιωθε να πνίγεται. Ξαφνικά λες κι ένα άγνωστο αερικό να ρούφηξε όλον τον αέρα του δωματίου. Δεν έμεινε οξυγόνο ούτε για μια ανάσα. Πανικόβλητος έτρεξε προς την πόρτα, την άνοιξε και πετάχτηκε έξω. Το πρώτο που αυτόματα έκανε ήταν να ρουφήξει λαίμαργα το οξυγόνο που του έλειπε. Πήρε βιαστικά μερικές ανάσες. Λυτρώθηκε!
Έξω το σκηνικό ήταν διαφορετικό. Τα στοιχειά της φύσης λες κι είχαν στήσει τρελό κι ανεξήγητο χορό. Ένας ισχυρός άνεμος αναστάτωνε και ταρακουνούσε τα πάντα, παράγοντας ήχους εκκωφαντικούς καταστροφής. Προς στιγμή νόμισε ότι όλα τέλειωσαν. Ότι ήρθε η συντέλεια του κόσμου. Όμως δεν ήταν έτσι. Κοίταξε γύρω του με απορία ενώ ο φόβος πελώριος εγκαταστάθηκε εντός του.
Θυμόταν πως αργά χθες το βράδυ με κουρασμένο μυαλό, μετά πολύωρη πνευματική εργασία, έπεσε για ύπνο. Ελπίζοντας ότι με τον ύπνο θα ξεπεράσει αυτά που συνεχώς βασάνιζαν τον νου του. Μήπως ζούσε σ’ άλλη διάσταση; Τα αντικείμενα γύρω του έμπαιναν στα μάτια παραμορφωμένα. Ίσως ένα παράξενο φίλτρο αφαιρούσε την οικεία, μέχρι τώρα γνωστή εικόνα τους.

Η ταυτότητα του Σχολείου Κολινδρου.

Το σχολείο μας είναι 6/θέσιο και ανήκει στη Διεύθυνση Α/θμιας εκπαίδευσης Ν. Πιερίας αρμοδιότητας 1ου Γραφείου με έδρα το Αιγίνιο.
Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται το σχολείο μας ανήκει στην νεοκλασική περίοδο και είναι ένα πραγματικό στολίδι για τον τόπο όχι μόνο για την εξωτερική του αρχιτεκτονική αλλά και για την εσωτερική του διαρρύθμιση.
Πρώτη πληροφορία
Την πρώτη πληροφορία για το "άνοιγμα" σχολείου μας την παρέχει μια σημείωση π...άνω σ΄ένα εκκλησιαστικό βιβλίο:
"23 Απριλίου 1753 - ήρθα εγώ ο Προηγούμενος Παπαπαϊσιος ο εκ Προδρόμου Βερροίας και άνιξα σκολίον εις την Αγίαν Παρασκεβήν".
Οι Κολινδρινοί και το Σχολείο
Οι Κολινδρινοί ξεχώριζαν και ξεχωρίζουν για την αγάπη τους προς τα γράμματα. Η γειτνίαση με τη Θεσ/νίκη,που ήταν ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα Ελληνικής παιδείας πάντοτε, ο ξενιτεμός

Εκπαιδευτήρια Δούκα

Δεκαετία 1910]
Φίλιππος Νικολάου Δούκας
Το 1917 τέσσερις εκπαιδευτικοί, ο Ιωάννης Μεγαρεύς, μέχρι τότε Διευθυντής του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, ο Νικόλαος Μεγαρεύς, Καθηγητής Ανώτερων Μαθηματικών στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, ο Γεώργιος Χατζηιωάννου, Γενικός Επιθεωρητής Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης και ο Φίλιππος Δούκας, Φιλόλογος ιδρύουν ένα καινούργιο ιδιωτικό σχολείο, τη «Σχολή Πρακτικών Σπουδών»
Το νέο σχολείο στεγάζεται στην οδό Πατησίων αριθμός 132 στην Κυψέλη και περιλαμβάνει τις ακόλουθες βαθμίδες: πλήρες Δημοτικό, Πεντατάξιο Γυμνάσιο, ισότιμο της Βαρβακείου Σχολής και Τετρατάξια Εμπορική Σχολή, ισότιμη του Γυμνασίου. Η λειτουργία του στηρίζεται σε εκπαιδευτικές αρχές που έχουν ως στόχο τη δημιουργία πειθαρχημένων και συγκροτημένων προσωπικοτήτων.[εκκρεμεί παραπομπή]
Στη δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα, το εκπαιδευτικό ίδρυμα αποκτά νέο όνομα: Σχολή Μεγαρέως «Ο Προμηθεύς»

Παιδικά σφραγίσματα

………..Παιδικά σφραγίσματα, μνήμες παλαιές, φυτεμένες στα γύρω τοπία, διηγήσεις παππούδων, παραμύθια της γιαγιάς, νουθεσίες του παπά, διδαχές του δασκάλου...
Όλα κοιμούνται ύπνο ελαφρύ και με το πρώτο φύσημα του αγέρα ξυπνούν και ζωντανεύουν. Δυναμώνουν τη διάθεση για ζωή κι αγώνα. Εθνική έξαρση και περηφάνια.
Έτσι εξηγείται η μεγάλη ζωοποιός δύναμη της πατρικής εστίας, η ταυτότητα της εθνικής μας παράδοσης. .Μέσα στον καθένα μας κρύβεται ένας ταξιδευτής π...ου ζει με τις μνήμες της πατρίδας, με το όραμα της απελευθέρωσης του γένους, με την άδολη αγάπη να δώσει πλούτο στον τόπο του, ν’ αφήσει το όνομά του στην ιστορία.
Μέσα στον καθένα μας ξαγρυπνά σιωπηλά και «εν δυνάμει» ένας αρματολός, που πάνω στα βουνά δίνει τη μάχη με τον Τούρκο, ένας Μακεδονομάχος που κονταροχτυπιέται με τους κομιτατζήδες, ένας αντάρτης μαχητής για την απελευθέρωση της χώρας από τον Γερμανό κατακτητή……
... Όμως συχνά πυκνά αυτά τα τρυφερά και ηρωικά όνειρα με μια μικρή στραβοτιμονιά εκτρέπονται σε εμφύλιους σπαραγμούς, σε εθνοκαθάρσεις, σε αίμα και τάφους...
Αλήθεια! Ποιο είναι το μεταξένιο νήμα που χωρίζει τη χαρά από το χάρο;