Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

Η ν ύ χ τ α

 Νύχτα ηλιόλουστη,
στιγμή δικιά μου
Ολόκληρο το δωμάτιο
Οι μακρινοί ήχοι...
σ’ άλλη πολιτεία ανήκουν

Νύχτα μεσουρανούσα
κρυφή ελευθερία
νησάκι απόμερο κι ιδιόκτητο
Απληστία και την τελευταία μέχρι το τέλος
να ρουφήξεις σταγόνα
Νύχτα γλυκόπικρη
σχίζεις τους δισταγμούς,
ξεκλειδώνεις τα διλήμματα,
υπόγειες λεωφόρους
σε παράνομα όνειρα ανοίγεις
Νύχτα αμαρτάνουσα
Τα μέλη
κουρασμένα μετρούν τις ανάσες
Σε λίγο θα γίνουν
φυσιολογικές
Νύχτα θνήσκουσα
Το μόνο σου αντίδωρο είναι
οι παλαιές αναμνήσεις
από ατρύγητες αγάπες
Ιούνης 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου