Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

  1. Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας
    Ενθυμούμαι τα θετικά σχόλια ηγετικών παραγόντων των μεγάλων δυνάμεων για τις «βελούδινες» επαναστάσεις, που απελευθέρωσαν χώρες Αφρικής και Ασίας από τους -πράγματι- αυταρχικούς ηγέτες τους. Όμως η πανηγυρικώς εορτασθείσα πτώση τους άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Πίσω και υπόγεια από αυτούς, που όμως με την αυταρχικότητα των ηγετών διατηρούσαν υπό έλεγχο την κατάσταση, εμφανίστηκαν χειρότερες καταστάσεις, για τις οποίες δεν μας ενημέρωσαν ποτέ ...προηγουμένως. Ήξεραν ή δεν ήξεραν ; Αν ισχύει το δεύτερο το πράγμα γίνεται ακόμα χειρότερο. Ποιος είναι υπεύθυνος των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών και των εκατομμυρίων προσφύγων; Θα βρεθεί τουλάχιστον ένας υπεύθυνος αυτής του ομαδικού κατά της ανθρωπότητας εγκλήματος, του σύγχρονου Αρμαγεδδώνα, που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια και που μετέφερε τον τρόμο μέσα στις αυλές μας;
    Δεν ήταν αναπόφευκτα τα γεγονότα. Ενθυμούμαι τις δηλώσεις του τραγικού εκείνου Ολάν που άφησε πίσω του ερείπια και ποταμούς αίματος
    «Το πρόβλημα της Συρίας θα λυθεί σε λίγες μέρες με την πτώση του Ασάντ»
    Αυτός έφυγε κακήν κακώς, μα ο Ασάντ έμεινε. Ας απαντήσουν στα αμείλικτα ερωτήματα : Ποιος εξόπλισε και χρηματοδότησε όλες τις απίθανες τρομοκρατικές ομάδες στις χώρες αυτές. Μια επιτροπή του ΟΗΕ ας εξουσιοδοτηθεί να μελετήσει αυτό το ομαδικό τερατούργημα κι ας εξοπλιστεί με την εξουσία σε ένα δικαστήριο του κόσμου να παραπέμψει τους ενόχους. Υπάρχουν και είναι πολλοί

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Ιστορία της Σχολής Χιλλ

Η Σχολή Χιλλ είναι το παλαιότερο σχολείο στην Ελλάδα που εξακολουθεί να λειτουργεί, χωρίς διακοπή, μέχρι και σήμερα.

Το ‘Hill Memorial School’ ιδρύθηκε από τον Αμερικάνο ιεραπόστολο John Hill και τη γυναίκα του Fanny Francis Mulligan, το 1831, τρία χρόνια πριν γίνει η Αθήνα πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους.  Τα «εκπαιδευτικά καταστήματα του κ. Χίλλου» περιλάμβαναν «σχολείον κορασίδων», «σχολείον απόρων παίδων» και «διδασκαλείον θηλέων». Από το 1835, στις δραστηριότητες του σχολείου προστέθηκε η λειτουργία του πρώτου νηπιαγωγείου της χώρας, ενώ λίγα χρόνια αργότερα άρχισε να λειτουργεί και οικοτροφείο. 

Τα πρώτα χρόνια η Σχολή Χιλλ στεγαζόταν σε έναν τούρκικο πύργο κοντά στους Αέρηδες και τη χρονιά που η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα μεταφέρθηκε σε ένα νέο κτίριο, στη συμβολή των οδών Ν. Νικοδήμου και Θουκυδίδου, που σχεδιάστηκε για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες ενός πολύ σύγχρονου, για την εποχή, σχολείου. Εκατό χρόνια αργότερα το κτίριο αυτό κατεδαφίστηκε και στη θέση του χτίστηκε ένα ολοκαίνουριο σχολείο, αυτό που έως σήμερα στεγάζει τη Σχολή Χιλλ.
Η διεύθυνση του σχολείου πέρασε από τους Χιλλ στις επόμενες γενιές, και έχει φτάσει μέχρι και σήμερα να λειτουργεί από μέλη της  πέμπτης και έκτης γενιάς της ίδιας οικογένειας. 

Στη διάρκεια των 182 σχεδόν χρόνων παρουσίας στην εκπαιδευτική κοινότητα, η Πολιτεία έχει τιμήσει τη Σχολή Χιλλ με διακρίσεις για το έργο και την προσφορά της, όπως:

• 1836, απονομή χρυσού μεταλλίου στους Hill από το βασιλιά Όθωνα
• 1881, έγγραφο «Βασιλικής Ευαρέσκειας» από το βασιλιά Γεώργιο Α’ για τη συμπλήρωση 50 χρόνων λειτουργίας, επαινώντας ιδιαίτερα τη συμβολή του σχολείου στη γυναικεία εκπαίδευση
• 1928 συγχαρητήρια έγγραφα από τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χρυσόστομο
• 1953, χρυσό μετάλλιο από το Δήμο Αθηναίων για τη συμπλήρωση 122 χρόνων από την ίδρυση του σχολείου
• 1985, βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το διδακτικό έργο του σχολείου και την εκπαιδευτική του δραστηριότητα
• 2004, βράβευση από το Δήμο Αθηναίων για την προσφορά και το έργο ως πνευματικό ίδρυμα που λειτουργεί από τότε που ιδρύθηκε και το Ελληνικό κράτος το 1834

Πιο πολύ όμως τιμούν το σχολείο οι συνεργάτες του και όλα εκείνα τα παιδιά που μεγάλωσαν μέσα σ' αυτό και δηλώνουν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, πως το σχολείο τους έχει σταθεί σημείο αναφοράς στη ζωή τους.


Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017




http://www.womantoc.gr/img/headings/tw_heading_life.svg
Το πιο όμορφο σχολείο της Ελλάδας βρίσκεται στην Κάρπαθο
εν είναι μόνο το συγκλονιστικό, ιστορικό κτίριο. 06 Ιουλ. 17
Κι όμως υπάρχει ένα σχολειό ξεχωριστό, φτάνει να σταθείς στην ξωπορτιά του και να το κοιτάξεις και μαθαίνεις γράμματα! Κι αυτό δεν είναι άλλο από το Δημοτικό σχολείο Διαφανίου στην νήσο Κάρπαθο. Αυτό το σχολείο στα σίγουρα έχει ψυχή.  Το κτήριο δεν είναι καινούριο, θεμελιώθηκε τον Ιούλιο του 1959 και εκτός από τα χρήματα της Νομαρχίας (150.000 δρχ) μεγάλος δωρητής του ήταν ο ευεργέτης Μιχαήλ Αβδελλής, που έδωσε 45.000 δραχμές για την κατασκευή του.
Οι εξωτερικές καλλιτεχνικές προσθήκες στο διθέσιο δημοτικό σχολείο Διαφανίου έγιναν από τα αδέλφια Αντώνη, Μανώλη και Γιάννη Χατζηβασίλη με την επίβλεψη του πατέρα τους, του σπουδαίου λαϊκού ζωγράφου Βασίλη και από την πρώτη φάση δημιουργίας έδωσαν έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα στο κτήριο που έχει πρόσοψη 23,7 μέτρα.  Τα σχέδια και οι δημιουργίες μεταξύ άλλων έχουν να κάνουν με τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Αρχιμήδη αλλά και τον Χριστό! Οι καλλιτέχνες πάντρεψαν με μοναδική τελειότητα τον αρχαίο κόσμο και την πίστη στο Θεό.

Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν το 1994 (το κάτω μέρος) ύστερα από πρόταση του τότε αντιπρόεδρου της κοινότητος Ολύμπου κ.Νίκου Ορφανού επί προεδρίας Μιχάλη Πρωτόπαπα.
Τα σχέδια και οι δημιουργίες μεταξύ άλλων έχουν να κάνουν με τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Αρχιμήδη αλλά και τον Χριστό! Οι καλλιτέχνες πάντρεψαν με μοναδική τελειότητα τον αρχαίο κόσμο και την πίστη στο Θεό.

Το 2008 συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε με πρόεδρο της σχολικής επιτροπής κ. Ντίνο Πρωτόπαπα επί προεδρίας κ. Κώστα Τσαμπανάκη. 
Όταν δέχτηκαν την πρόταση να καλλωπιστεί με Μικι Μαους ή ζωγραφική απστράκτ, όπως σε αλλά σχολεία της πατρίδος μας, ο Βασίλης Χατζηβασίλης είχε διαφορετική άποψη: «Δεν είναι δυνατόν σε Ελληνικό σχολείο να μπουν τέτοιου είδους δημιουργήματα. Έχουμε Ιστορία έχουμε Πολιτισμό από κει να αντλήσουμε να φτιάξαμε το Ωραίο και να εκπέμπει Ελληνισμό. Ο καλλιτέχνης πρέπει να δημιουργεί από αυτό που τρέφεται και βλέπει, και να εμπνέει τις επόμενες γενιές»
Η απίστευτη καλλιτεχνική εργασία μοιράστηκε σε οκτώ ιστορικές ενότητες και την όλη φιλοσοφία μας παρουσιάζει ο ζωγράφος και συνδημιουργός του έργου, ο Γιάννης Χατζηβασίλης: “Η πρώτη ενότητα είναι από ένα ρητό του Ιπποκράτη από την Κω , 460 – 370 π.χ ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ .. Δηλαδή ο νους είναι υγιής μέσα σε ένα υγιές σώμα.  Η δεύτερη ενότητα σε ανάγλυφο παριστάνει το δρόμο της Αρετής και της Κακίας και πιο πρέπει να διαλέξεις.  Η τρίτη ενότητα είναι από την Συνάντηση του Σόλωνα με το Κροίσο «Μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Η τέταρτη ενότητα είναι για το κρυφά σχολεία. Η πέμπτη ενότητα είναι από το Χριστό.
Η έκτη ενότητα είναι από τον Αρχιμήδη (περ. 287 π.Χ- περ. 212 π.Χ.) Μη μου τους κύκλους τάραττε … (μη μου χαλάς τους κύκλους,) μην με ταράζεις …  Η εβδόμη ενότητα είναι από την συνάντηση του Αλέξανδρου με τον Διογένη: ‘Μη μου στερείς αυτό που δε μπορείς να μου δώσεις’!
Η Ογδοη ενότητα από το μύθο του Δαίδαλου και του γιού του Ίκαρου, “Γνώμη γερόντων ασφαλέστερα νέων”.
Πάνω από την κεντρική είσοδο γράψαμε ΕΥ ΖΗΝ, αυτές οι δύο συλλαβές λένε περισσότερα από πάρα πολλά βιβλία. Αυτό το ΕΥ πόση δύναμη πολιτισμού έχει! Αν προσέξετε είναι η καρδιά του σχολείου βρίσκεται στο κέντρο και πάνω από την είσοδο.
  Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε πει: “στον πατέρα μου οφείλω το ζην και στο δάσκαλό μου το ευ ζην”.  Δίπλα στην είσοδο υπάρχουν δυο αρχαίες Ελληνίδες, που κρατάνε Υδρίες, η μια γράφει Ηθική και η άλλη Επιστήμη.
Όταν δέχτηκαν την πρόταση να καλλωπιστεί με Μικι Μαους ή ζωγραφική απστράκτ, όπως σε αλλά σχολεία της πατρίδος μας, ο Βασίλης Χατζηβασίλης είχε διαφορετική άποψη.
Ο κάθε ένας που περνά το κατώφλι σε ένα εκπαιδευτικό κτίριο (ειδικότερα στην Ελλάδα), πρέπει να γνωρίζει ότι ο σκοπός του δεν είναι να μάθει γράμματα να σπουδάσει, να γίνει επιστήμονας, για να εκμεταλλεύεται τους συνανθρώπους του και να ζει μόνο για το συμφέρον του, αλλά να αποκτήσει την ηθική για να γίνει χρήσιμο το διάβα του στη γη, πριν τον πάρει μέσα της”.
Το διθέσιο δημοτικό σχολείο Διαφανίου σήμερα λειτουργεί και ως νηπιαγωγείο και έχει 2 δασκάλους, νηπιαγωγό και 9 μαθητές, πρόσφατα με απόφαση και έξοδα του Δήμου Καρπάθου συντηρήθηκε με αγάπη και φροντίδα από τον μάστορα Νικόλαο Λεντάκη, εδώ να σημειώσουμε ότι και τα δυο παιδιά του είναι γραμμένα και παρακολουθούν μαθήματα σε αυτό το σχολείο.
Το στολίδι του Διαφανίου θα συνεχίσει να λειτουργεί; Ο Νίκος Λεντάκης καμαρώνει για το κτίριο όμως φοβάται, αμφιβάλει, και ταυτόχρονα τρομάζει στην ιδέα:
“Τα επόμενα χρόνια, αν οι κάτοικοι συνεχίσουν να φεύγουν, δεν θα μείνει παιδί στο Διαφάνι κι έτσι αναγκαστικά δεν θα υπάρχει λόγος να κρατάμε το πιο όμορφο σχολείο ανοιχτό”. Εμείς ας ελπίσουμε να διαψευστούν τέτοιες σκέψεις κι ας απολαύσουμε το μοναδικό σχολείο που μαθαίνεις γράμματα μόνο με μια ματιά. 
«Τα επόμενα χρόνια, αν οι κάτοικοι συνεχίσουν να φεύγουν, δεν θα μείνει παιδί στο Διαφάνι κι έτσι αναγκαστικά δεν θα υπάρχει λόγος να κρατάμε το πιο όμορφο σχολείο ανοιχτό»
Πηγή: thesecretrealtruth.blogspot.com


Η Ανώτερη Σχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης Κρήτης (Α.Σ.Τ.Ε.Κ.) είναι η μία από τις δυο Ανώτερες Σχολές Τουριστικής Εκπαίδευσης που λειτουργούν υπό την αιγίδα του Υπουργείου Τουρισμού.
Η Σχολή ιδρύθηκε το 1995 με την ονομασία Ανώτερη Σχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης Αγίου Νικολάου (Α.Σ.Τ.Ε.Α.Ν.) Στην αρχή εγκαταστάθηκε η έδρα της Σχολής ήταν στο ξενοδοχείο Marmin στην περιοχή της Ελούντας. Το 1999 μεταστεγάστηκε σε κτιριακό συγκρότημα στην περιοχή Ξερόκαμπος του Δήμου Αγίου Νικολάου.
Το 2006, η Σχολή μεταφέρθηκε στο κτίριο που στεγάζεται σήμερα, στην οδό Λατούς 25 στον Άγιο Νικόλαο. Στόχος της Σχολής είναι η παροχή άρτιας εκπαίδευσης στην ειδικότητα της διοίκησης ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και η προετοιμασία ανώτερων στελεχών για την τουριστική βιομηχανία.
Γνωρίζοντας ότι η αναβάθμιση του Ελληνικού και γενικά του Τουρισμού εξαρτάται από την άρτια επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση όσων εργάζονται στο χώρο αυτό, το πρόγραμμα σπουδών και τα διαγράμματα ύλης προσαρμόζονται συνεχώς πάνω στις σύγχρονες απαιτήσεις του επαγγέλματος.
Έτσι εξασφαλίζονται οι καλύτερες προοπτικές για μια επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία στον τουριστικό κλάδο. Μάλιστα οι απόφοιτοι της Σχολής έχουν απορρόφηση σχεδόν 100% και είναι περιζήτητοι στη  στελέχωση ξενοδοχειακών  και τουριστικών   επιχειρήσεων  σε ολόκληρη την Ελλάδα.
 

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

  1. Σε μερικούς από την κυβερνητική ομάδα με προσόντα που αποκτήθηκαν μέσα στους κομματικούς διαδρόμους και με την ευνοϊκή συγκυρία της γήρανσης και διάβρωσης των παραδοσιακών κομμάτων, βρέθηκαν νωρίτερα απ’ ό,τι και οι ίδιοι περίμεναν στην εξουσία. Τότε φάνηκε η πείνα τους. Προσκολλήθηκαν πάνω της με λαιμαργία και τους άρεσε πολύ. Τόσο που λησμόνησαν τα θεμέλια των αρχικών τους «πιστεύω». Λεπτομέρειες θα μου πείτε
    Όμως μην έχετε ψευδαισθήσεις. Μέσα τους φωλιάζει η «αρχική ευα...ισθησία». Μόνιμο όνειρό τους είναι να μπορούσαν να διορίσουν όλους τους «ενεργούς πολίτες» στο δημόσιο και γεμάτοι ικανοποίηση να ανακηρύξουν τη χώρα σε «Σύγχρονη Σοσιαλιστική Δημοκρατία». Βεβαίως υπάρχει μια μικρή δυσκολία. Πώς θα τους πλήρωναν ; Μικρό το εμπόδιο. Το χαρτί είναι φτηνό. Θα προσποιούνταν ότι τους πληρώνουν κι αυτοί ανταποδίδοντας θα έκαναν ότι δούλευαν. Τι ωραία, τι καλά!! Προσφέρω ιδέες στους «σοφούς» που διαθέτει το κυβερνητικό επιτελείο
  1. Λόγια του κλήδονα
    Κλειστοφοβικά κελιά
    με κάγκελα
    κρατούν
    κλεφτρόνια κλεισμένα....
    Κλεψιμαίικα κοσμήματα
    πολυκαιρισμένα κτερίσματα
    από αρχαίες κρύπτες...
    Συλήθηκαν από κλούβια κνώδαλα,
    κουμάσια ολκής.
    Κλούβες κλουβιά
    κουκουλώνουν τις κλεψύδρες
    του κακότροπου χρόνου.
    Υπόκωφα κλαψουρίσματα
    για την κακή τους τύχη
    που τους κρατάει κατάδικους
    σε κλειστά κάτεργα
    με μια ακολουθία αρχαϊκών κλειδιών.
    Κλώσα που κλώθει με κόκκινη κλωστή
    τη μαύρη τους τη μοίρα
    σαν θεϊκή κατάρα
    και κατακραυγή.
    Κουβέντες του κλήδονα,
    παρήχηση του κάπα


Η Ιστορία του 1ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου

Η Ιστορία του Σχολείου Σάββατο, 24 Οκτώβριος 2009




Το 1ο Γυμνάσιο της πόλης μας ιδρύθηκε το 1924 ως διτάξιο Ημιγυμνάσιο και έγινε εξατάξιο το σχολικό έτος 1929-1930, με βάση το νόμο «περί διαρρυθμίσεως των σχολείων Μέσης Εκπαιδεύσεως».
Στην αρχή στεγάστηκε στο σπίτι του θεολόγου Μιχ. Αναστασιάδη, ο οποίος καταγόταν από τη Φουρνή. Πρώτος διευθυντής ήταν ο Κων/νος Κυριακάκης, φιλόλογος (15/9/1924-30/9/1924) τον οποίο διαδέχτηκε ο Μιχ Αναστασιάδης (1/10/1924-22/10/1927).
Ενθουσιασμένοι από την εξέλιξη οι κάτοικοι, μελετούσαν τον τρόπο για να οικοδομήσουν ανεξάρτητο κτήριο. Για την ανέγερση του κτιρίου ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε ο τότε υπουργός Εννόμου Τάξεως Ιωσήφ Κούνδουρος και η σχολική επιτροπή την οποία αποτελούσαν οι: Νικόλαος Μασσάρος (πρόεδρος), Ιωάννης Καναβάκης (ταμίας), Γεώργιος Νιωτάκης και Σταύρος Τσιτσιρίδης (μέλη). Στις προσπάθειες αυτές συνέβαλε ο Θεοφιλέστατος μητροπολίτης Πέτρας Διονύσιος ο οποίος, ως πρόεδρος του Μοναστηριακού Οργανισμού Λασιθίου, θεώρησε  ότι τα μοναστηριακά κτήματα θα έπρεπε να διατεθούν για την οικοδόμηση διδακτηρίων, στη σπουδαιότερη πολίχνη του νομού και πρωτεύουσα της επαρχίας. Έτσι εκποιούνται αρκετά κτήματα και εισπράττεται ένα σεβαστό ποσό, ώστε να τεθούν οι βάσεις του κτηρίου, όπου και σήμερα στεγάζεται το 1ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου, στη θέση Καζάρμα.
Το οικόπεδο ανήκε στην Αεροπορική Άμυνα και άρχισε να κτίζεται το 1925. Αγοράστηκε από το Ταμείο Εκπαιδευτικής Πρόνοιας και αποπερατώθηκε το 1927.
Το κτίριο ενώ αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως εξατάξιο δημοτικό σχολείο, μετά από πιέσεις της τοπικής κοινωνίας οπότε και παραχωρήθηκε στο Γυμνάσιο Αγίου Νικόλαου. Αυτό έγινε το 1927, επί οικουμενικής Κυβερνήσεως Ζαΐμη με υπουργό παιδείας τον Αθανάσιο Αργυρό.
Μετά την παραχώρηση του κτιρίου στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, Η Ενοριακή Επιτροπή Αγ. Νικολάου συνέχισε να συνδράμει στην ολοκλήρωση του έργου αυτού, δίνοντας στις 15/11/1928 το ποσό των 5.800 δρχ για την κατασκευή θρανίων, των 8000 δρχ για τη δημιουργία περιβόλου, των 5000 δρχ για την κατασκευή του αυλότοιχου και των 3000 δρχ για την τοποθέτηση στην κορυφή του κτιρίου του ρολογιού της πόλης, βάρους ενός τόνου, Το ρολόι αυτό μεταφέρθηκε στο κωδωνοστάσιο της εκκλησιάς της Αγ. Τριάδος, τον Οκτώβριο του 1939, επειδή κρίθηκε επικίνδυνο. Το Μάρτιο του 1931 Η ενοριακή επιτροπή κατέβαλε 2000 δρχ. για την κατασκευή και τη βελτίωση του γυμναστηρίου του σχολείου. 

Ήδη από το 1924 και ως το 1928, ο φυσικός Δημήτριος Στιβακτάκης είχε εφοδιάσει το Γυμνάσιο με πολλά όργανα Φυσικής και Χημείας, με παραγγελίες που έγιναν απευθείας σε Γερμανικά εργοστάσια και με χρήματα που ο καθηγητής συγκέντρωσε με την οργάνωση θεατρικών παραστάσεων από τους μαθητές, και άλλων εκδηλώσεων. Στις προσπάθειες αυτές βοήθησαν ο τότε συμβολαιογράφος Νικόλαος Βογιατζής και οι οικογένειες Ανδρέα Κούνδουρου και Σταύρου Τσιτσιρίδη. Έτσι όταν το Γυμνάσιο έγινε Πρακτικό Λύκειο, διέθετε μια πλήρη συλλογή εποπτικών μέσων.
Το 1934 μετατέθηκε στο Πρακτικό Λύκειο ο φυσικός Κων/νος Τυράκης, οποίος φρόντισε για την αναδιοργάνωση του εργαστηρίου φυσικής και Χημείας. Απευθύνθηκε στο Ταμείο Εφέδρων Πολεμιστών Λασιθίου, στον εμπορικό σύλλογο, στη Νομαρχία και το δήμο για οικονομική βοήθεια και κατόρθωσε να συγκεντρώσει το ποσό των 150.000 δρχ. Με τα χρήματα αυτά εξόπλισε το εργαστήριο ενώ ο ίδιος δημιούργησε ζωολογικές και ορυκτολογικές συλλογές.

Η κατάργηση του Πρακτικού Λυκείου άρχισε τμηματικά από το σχολικό έτος 1938-39. Κάθε χρόνο καταργούνταν μια τάξη ώστε το σχολικό έτος 1943-44 να λειτουργεί μόνο η έκτη τάξη. Το 1943, λόγω των στρατευμάτων κατοχής, η διδασκαλία των μαθημάτων γινόταν στον ιερό ναό της Αγ. Τριάδος, όπου μεταφερθήκαν τα θρανία και ο απαραίτητος σχολικός εξοπλισμός. Οι επτά τάξεις του οκταταξίου τότε Γυμνασίου και η τελευταία τάξη του καταργηθέντος Πρακτικού Λυκείου στεγαστήκαν στην Αγ. Τριάδα με πρόγραμμα: 8-11 πμ. για τις τέσσερις πρώτες τάξεις και 11-2 για τις υπόλοιπες, ως το Σεπτέμβρη του 1944. Η βιβλιοθήκη του σχολείου, την περίοδο που ο στρατός είχε καταλάβει το διδακτήριο, μεταφέρθηκε στο σπίτι του Μιχ. Αναστασιάδη.

Μετά την κατοχή και ως το 1959, το σχολείο λειτούργησε ως 8τάξιο Γυμνάσιο αφού προστέθηκαν σταδιακά η έβδομη και η όγδοη τάξη.
Από τον Ιανουάριο του 1948 ως το Σεπτέμβριο του 1959  γυμνασιάρχης ήταν ο φυσικός Ιωάννης Φιλιππάκης, ο οποίος προσπάθησε να εξασφαλίσει γυμναστηριακό χώρο και να επεκτείνει το κτήριο. Έτσι, εγκρίθηκε μελέτη κατασκευής υπόστεγου γυμναστικής, με δυο αίθουσες διδασκαλίας στον πάνω όροφο. Το έργο αποπερατώθηκε το 1962. Από το 1959 το Γυμνάσιο μετονομάστηκε σε εξατάξιο Γυμνάσιο κλασικού τύπου και έτσι λειτούργησε ως το σχ. Έτος 1963-1964, ενώ τον επόμενο χρόνο χωριστικέ σε τριτάξιο Γυμνάσιο και τριτάξιο Λύκειο. Η διάκριση αυτή διατηρήθηκε ως το 1967, οπότε το σχολείο λειτούργησε ως μεικτό εξατάξιο Γυμνάσιο. Ο διαχωρισμός σε Γυμνάσιο και Λύκειο επανήλθε το 1976, οπότε και τα δυο σχολειά (Γυμνάσιο, Λύκειο) άρχισαν να λειτουργούν αυτοτελώς (με χωριστή διεύθυνση και διαφορετικό προσωπικό).
Κατά τη διάρκεια των ετών 1962-1966 κατασκευάστηκε γήπεδο καλαθοσφαίρισης στο προαύλιο, ενώ το 1966 ως το 1968 το κτήριο επεκτάθηκε να με την προσθήκη αμφιθεάτρου, όπου μεταφέρθηκε το ήδη υπάρχον εργαστήριο Φυσικής ? Χημείας και δυο αιθουσών πάνω από το χώρο του αμφιθεάτρου.
Το σχ. Έτος 1975-76 παραχωρήθηκε από τη σχολική εφορία του Γυμνασίου στο Δήμο Αγ. Νικολάου το υπέδαφος του προαυλίου και του σχολικού γυμναστηρίου για την κατασκευή δημοτικής αγοράς, ενώ παλιότερα (1953-54) είχε παραχωρηθεί για την κατασκευή δημοτικών αποχωρητηρίων. Το 1977-78 ασφαλτοστρώθηκε το προαύλιο και ο χώρος γυμναστικής από την 7η ΜΟΜΑ. 

Το σχ. Έτος 1980-81 το λύκειο μετετράπη σε Γενικό Λύκειο, ενώ παράλληλα ιδρύθηκε το Πρότυπο Ελληνικό Κλασσικό Λύκειο για τους μαθητές με κλήση στ φιλολογικά μαθήματα. Από την 26η Μαρτίου 1991 και τα δυο Λύκεια που λειτουργούσαν τότε ( Γενικό και Κλασσικό ) μεταστεγαστήκαν στο νεόδμητο διδακτήριο όπου στεγάζεται σε σήμερα το Γενικό Λύκειο Αγ. Νικολάου.
Από το 1978 ως το 1991 το υπόστεγο του γυμναστηρίου έγινε κλειστή αίθουσα γυμναστικής, λειτούργησαν το αμφιθέατρο ως εργαστήριο, 3 από τις νεόδμητες αίθουσες ως σχολικές τάξεις και μια ως γραφείο. Επίσης τοποθετήθηκε κεντρική θέρμανση και ανεμιστήρες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1962 και εξής το σχολείο εξοπλίστηκε ακόμα περισσότερο, χάρη στο ενδιαφέρον του φυσικού Ηλία Καρύδη και του φυσιογνώστη Σταύρου Αρακαδάκη. Αγοραστήκαν επίσκοπιο, διασκεπτικός προβολέας, μικροσκόπιο, ηλεκτροκίνητος πολυγράφος, χημικές ουσίες, ηλεκτρονικοί υπολογιστές και εξοπλίστηκαν τα εργαστήρια του σχολείου με συλλογές οργάνων.

Το 1985 ιδρύθηκε στον Άγιο Νικόλαο και δεύτερη Γυμνάσιο, οπότε το σχολείο πήρε τη σημερινή του ονομασία: 1ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου.
Τέλος, το σχολικό έτος 1991-92 ξεκίνησαν τα Τμήματα Αθλητικής Διευκολύνσεως (Τ.Α.Δ.) τα οποία λειτουργούν ως σήμερα.

 





Το παραπάνω κείμενο είναι απο την εργασία των μαθητών της περιβαλλοντικής ομάδας της Α΄τάξης του 1ου Γυμνασίου το σχ. έτος 2002-2003.

Τελευταία