Τετάρτη 5 Απριλίου 2017


6ο Γυμνάσιο Αθηνών
Η ιστορία του σχολείου μας
Δευτέρα, 11 Μάρτιος 2013 | Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 07 Απρίλιος 2013
Στην ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται σήμερα το σχολείο μας κατά την αρχαιότητα, βρισκόταν ένα από τα τρία μεγαλύτερα και σημαντικότερα γυμνάσια της Αθήνας το Κυνόσαργες. Εκτιμάται ότι βρισκόταν εκτός των τειχών της πόλης νότια του Ναού του Ολυμπίου Διός, στην αριστερή όχθη του Ιλισού ποταμού. Εκεί γυμναζόταν ο Θεμιστοκλής και αργότερα ο μαθητής του Σωκράτη ο Αντισθέ¬νης που υπήρξε ιδρυτής της φιλοσοφικής σχολής των κυνικών. Φημισμένο ήταν και το άλσος που περιέβαλε το Γυμνάσιο αυτό. Ευρήματα που ενισχύουν την ύπαρξη του Κυνοσάργους στο σημερινό Νέο Κόσμο, βρέθηκαν κατά τη διάρκεια εργασιών σε οικόπεδο πίσω από τον Άγιο Παντελεήμονα Ιλισού.
Το 6ο Γυμνάσιο Αθηνών, το ΣΤ΄ για την ακρίβεια, ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Τα παλαιότερα αρχεία του χρονολογούνται από 1908! Τότε το σχολείο στεγαζόταν σε κτίριο επί της οδού Φαλήρου (η πρώτη παράλληλος δεξιά της λεωφό¬ρου Συγγρού στο ρεύμα για Πειραιά). Μετά τη Μικρασιατική Κατα¬στρο¬φή δημιουργήθηκε από Έλληνες της προσφυγιάς η γειτονιά του Νέου Κόσμου, και αυξήθηκε ο πληθυσμός της περιοχής και επομένως η ανάγκη για ένα νέο σχολείo. Στη μέχρι τότε πορεία του, το ΣΤ’ Γυμνάσιο στεγαζόταν σε ακατάλληλα ιδιωτικά κτίρια, με πολλές ελλείψεις (στις 22/01/1949 το σχολείο σε επιστολή του προς το Υπουργείο Παιδείας έκανε λόγο για τους 1000 (!!) μαθητές του σχολείου που έκαναν μάθημα σε δυο παλιά κτίρια, το ένα 55 ετών και το άλλο 35 ετών, που δε πληρούσαν κανένα όρο σχολικού κτιρίου και δεν είχαν ούτε αυλή). Τελικά σε χώρο που είχε παραχωρηθεί από το Δήμο Αθηναίων, και συγκεκριμένα στην παλιά Πυριτιδαποθήκη στο λόφο Κυνοσάργους θεμελιώνεται τη Δευτέρα 28 Ιουνίου 1954, το νέο διδακτήριο. Όπως αναφέρεται στην εφημερίδα ''ΕΘΝΟΣ" της επο-μένης ημέρας, ο θεμέλιος λίθος τέθηκε παρουσία του υπουργού Παιδείας, του δημάρχου Αθηναίων και του μητροπολίτη Αργυρο¬κάστρου. Στο δημοσίευμα ο γνωστός σε μας λόφος Λαμπράκη (λόφο Κυνοσάργους) αναφέρεται σαν "ύψωμα της παλαιάς Πυριτιδαποθήκης". Σημαντική ήταν η συμβολή και του Συλλόγου φίλων του ΣΤ΄ Γυμνασίου «δι΄ εράνων, εορτών, εκθέσεων, λαχειοφόρων αγορών, θεατρικών και κινηματογραφικών παραστάσεων, ομιλιών ως και δια παντός άλλου μέσου, όπερ ήθελε κριθεί πρόσφορον…» στην όσο το δυνατόν ταχύτερη ανέγερση διδακτηρίου.
Τελικά πριν μισό αιώνα, το Σεπτέμβρη του 1962, ξεκινά η λειτουργία του νέου διδακτηρίου που στεγάζει το ΣΤ΄ Γυμνάσιο Αρρένων αλλά και το νεοϊδρυθέν ΙΒ΄ Γυμνάσιο Θηλέων. Τα δυο σχολεία λειτουργούν παράλληλα σε δυο βάρδιες πρωί και απόγευμα. Το 1976 δημοσιεύεται ο Νόμος 309, σύμφωνα με τον οποίο δημιουργούνται τα Γυμνάσια και τα Λύκεια, τα οποία διακρίνονται επίσης σε ημερήσια και νυχτερινά. Τον Αύγουστο του 1979 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της κυβέρνησης η κατάργηση των χωριστών "Αρρένων" και "θηλέων" και η μετατροπή τους σε μικτά. Το ΣΤ΄ Γυμνάσιο Αρρένων μετονομάζεται σε 6ο Γυμνάσιο Αθηνών ενώ το ΙΒ΄ Γυμνάσιο Θηλέων σε 36ο Γυμνάσιο Αθηνών. Το ίδιο συμβαίνει και με τα αντίστοιχα Λύκεια. Την ίδια εποχή οι εγκαταστάσεις του διδακτηρίου επεκτείνονται με την κατασκευή νέου κτιρίου στο σκεπαστό μέρος του προαυλίου, παράλληλα της οδού Πυθέου.
Τα σχολεία λειτουργούν συνεχώς σε τρείς βάρδιες (μαζί με τα 4ο νυχτερινό Γυμνάσιο – Λύκειο) μέχρι τις αρχές του 2003 όταν στα υπάρχοντα διδακτήρια προστίθεται ένα ακόμη διώροφο κτήριο που χρησιμοποιείται από το 36ο Γυμνάσιο.Τελικά στο πλαίσιο των "συγχωνεύσεων" και σύμφωνα με τη απόφαση 71336/Δ4/ΦΕΚ Αρ Φυλ. 1575/27-6-2011 το 36ο Γυμνάσιο Αθήνας ενσωματώθηκε στο 6ο Γυμνάσιο Αθήνας. Το ίδιο ακριβώς έγινε και με τα αντίστοιχα Λύκεια. Σήμερα πλέον το 6ο Γυμνάσιο Αθήνας συναυλίζεται με το 6ο Γενικό Λύκειο Αθηνών που συστεγάζεται με το 4o Eσπερινό Λύκειο Αθηνών.
Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο Σχεδίαση Υλοποίηση : Μαρία Δαγιακίδου

Τρίτη 4 Απριλίου 2017




  Κ ρ υ φ έ ς   ε π ι θ υ μ ί ε ς

Όταν για μια στιγμή και μόνο τα βλέμματα τους συναντήθηκαν γεμάτος φόβο και συστολή έστρεφε το μάτι του αλλού. Όμως παραμόνευε σαν πεινασμένο αγρίμι Όταν η άλλη κοίταξε δίπλα τότε το βλέμμα του γλίστρησε με τρυφεράδα   στα χαρακτηριστικά του προσώπου της. Στο αυτί, το μάγουλο, το άκρο των χειλιών, το πηγούνι και την ισάδα του λαιμού, τα μαλλιά που ο άνεμος τ’ ανακάτευε. Ναι! Είναι όμορφη και την ποθεί.  Να μπορούσε ν’ ακουμπήσει τα χείλη του εκεί, κάτω από τ’ αυτί στο πίσω μέρος του λευκού λαιμού κι ας ήταν η τελευταία πράξη της άνοστης ζωής του









Τα Αριστερά κόμματα είναι πολύ χρήσιμα στο ρόλο της αντιπολίτευσης. Στις γραμμές του περιλαμβάνουν μυαλά που μπορούν να πλουτίσουν τον προβληματισμό για τα μελλοντικά βήματα, να προτείνουν νέες λύσεις σε παλαιά προβλήματα. Είναι κόμματα ευαίσθητα στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων μειωψηφιών, ανθρώπων με διαφορετικά χαρακτηριστικά και πολλά ακόμα. Είναι ή πρέπει να είναι ο χώρος της έγκαιρης επισήμανσης ατασθαλιών, καθυστερήσεων, οπισθοδρομιών. Πιστός υπερασπιστής των αδυνάτων, των αδίκως διωκομένων και όλα τα παρόμοια.

Τα πράγματα αλλάζουν όμως όταν η Αριστερά έρχεται στην εξουσία. Τότε αν θέλει να παραμείνει στην εξουσία πρέπει να βάλει πολύ νερό στο κρασί της. Η αριστερή ιδεολογία, όπως περιγράφεται από τους ιστορικούς θεμελιωτές της, στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης δεν είναι πρακτικώς κυβερνήσιμη. Οι αντιλήψεις της κυρίως για την ισότητα, το δημόσιο τομέα και την ιδιωτική πρωτοβουλία, τον κεντρικό έλεγχο της διαχείρισης των πάντων είναι εγγενή ελαττώματα, που το μόνο που εξασφαλίζουν είναι η αποτυχία του εγχειρήματος. Όσο αργούμε αυτό να το καταλάβουμε η Αριστερά, ως πολιτική παράταξη, θα αργήσει να δει άσπρη μέρα

Δευτέρα 3 Απριλίου 2017


13ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΦΥΣΙΚΩΝ 2010 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

13ο  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΜΕ ΤΙΤΛΟ: "ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ"

ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ, 17-21 ΜΑΡΤΗ 2010

 Ι. Λύρας   
 Καθηγητής βιολογίας 
                        Τρίτου Γυμνασίου Πατρών                              

Τηλ-φαξ:2610329991-2610334215 
e mail:mail@3gym-patras.ach.sch.gr

Περίληψη

Η εκπαίδευση καλείται να ετοιμάσει το μαθητή να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες και τα προβλήματα που θα συναντήσει στη ζωή του . Η ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης, μετά την απελευθέρωση του 1821,  μας δείχνει κάθε αλλαγή που σχεδιάζεται και θεσμοθετείται,  δεν έχει μέλλον, γιατί διαρκεί μικρό χρονικό διάστημα. 
Τα βιβλία αποτελούν τεκμήρια της εξέλιξης, πνευματικών ιδεολογιών, πολιτικών και κοινωνικών θεμάτων της πατρίδας μας. Ξένες επιδράσεις και επιρροές θα επηρεάσουν τη δομή, ιδεολογία, στόχους, οργάνωση και παιδαγωγικές σχέσεις εκπαιδευτών-εκπαιδευομένων.  Το μοναδικό μέσο μετάδοσης της γνώσης-αξιολόγησης του μαθητή είναι το σχολικό εγχειρίδιο που υλοποιεί το περιεχόμενο του Α.Π. που είναι αποκομμένο από τη σύγχρονη πραγματικότητα και τη ζωή, γιατί δεν γίνεται η σύνδεση της εκπαίδευσης με την παραγωγή. Είναι γενικό-θεωρητικό χωρίς να παρέχει γνώσεις ουσιαστικές, χρήσιμες και σύγχρονες. 
Οι μέθοδοι διδασκαλίας,  προγράμματα, βιβλία, εκπαίδευση εκπαιδευτικών, δεν καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες της εκπαίδευσης και έγινε εγκληματική παρέμβαση στο γραπτό λόγο των Ελλήνων.  Το κύκλωμα συγγραφής, κρίσης, έκδοσης και διάθεσης του διδακτικού βιβλίου έχει θεσμοθετηθεί έτσι, ώστε ο έλεγχος της εκάστοτε  διοίκησης, να είναι απόλυτος. Για την έκδοση, διάθεση και κυκλοφορία του σχολικού βιβλίου υπεύθυνος είναι ο ΟΕΔΒ που πριν ονομαζόταν ΟΕΣΒ.     Διαπιστώνεται ότι η εικόνα που παρουσιάζει το σχολικό βιβλίο είναι η παρακάτω.

1. Παρουσιάζει τις επιστήμες χωρισμένες και ο μαθητής δεν κατανοεί τον κόσμο, στον οποίο ζει, ως ολότητα.

2. Περιέχει διδακτική ύλη η οποία δεν διδάσκεται στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς με συνέπεια να υπάρχει  ανακολουθία Α..Π και Ω.Π.

3. Δεν γίνεται η  συνδεσή του με τη ζωή, παραγωγή και οικονομία.

4. Δεν λαμβάνεται η γνώμη της μάχιμης εκπαίδευσης στη διαμόρφωση των Α.Π. και

5. Η εξέλιξη της διδασκαλίας από το 1900 μέχρι και σήμερα (γλωσσικό,  μεταρρυθμίσεις, κατάργηση πολυτονικού, ΕΚΦΕ , ΥΣΕΦΕ και από το σχολικό έτος 2009-10, η ψηφιακή τάξη, γίνεται με βήματα χελώνας.

Προτείνεται η σύνδεση των Α.Π. με τα σύγχρονα  κοινωνικά προβλήματα του ανθρώπου και του περιβάλλοντος και παράλληλα η σύνδεση της γνώσης με τα άλλα μαθήματα και χωρίς κενά ,από τη μια βαθμίδα στην άλλη.

 Ο   χώρος, ο χρόνος  και τα φαινόμενα, είναι έννοιες αλληλένδετες  όπου η κάθε μια  προϋποθέτει  και συμπληρώνει την άλλη σε οποιοδήποτε  θέμα  αναζήτησης από τον  άνθρωπο με τις  επιστήμες  που δημιούργησε .     

  Η μελέτη του χώρου, προϋποθέτει  την ύπαρξη χρόνου  με  μέσο σύνδεσης τα φαινόμενα. Το ίδιο  ισχύει όταν μελετάμε και  τις δυο άλλες έννοιες.

  Ο χώρος   είναι συγκεκριμένη θέση  του σύμπαντος, ο χρόνος  δείχνει πορεία εξέλιξης, τα φαινόμενα είναι διαδικασίες   που συμβαίνουν  στο συγκεκριμένο χρονοχώρο με μια ντετερμινιστική  εντελέχεια (εν τέλος έχει , Αριστοτελικός όρος )

  Τα ερωτήματα  τι, γιατί, πως, πόσο, πότε, πού, καλύπτουν τις παραπάνω έννοιες  στη λύση προβλημάτων για την  καλυτέρευση των συνθηκών της ζωής στο πλανήτη γη .

  Παίρνοντας σαν δεδομένο ότι πρώτα φτιάχτηκε  ο χώρος π.χ. ο πλανήτης γη στο ηλιακό μας σύστημα ταυτόχρονα  μελετάμε και το χρόνο με τη ραδιοχρονολόγηση των πετρωμάτων ή των απολιθωμάτων (γεωλογικοί αιώνες) και τα φαινόμενα βλέποντας τη πορεία προέλευσης   και εξέλιξης της ζωής των οργανισμών

  Οι επιστήμες.......έχουν μακρύ δρόμο .............για τη κατάκτηση της αλήθειας................. 



                              Η μεθοδολογία  της κάθε επιστήμης



     Η κάθε επιστήμη ακολουθεί μια συγκεκριμένη μεθοδολογία, προκείμενου ν’ανακαλύψει την αλήθεια των φαινομένων  που σχετίζονται με το σύμπαν  και τα φαινόμενα  της ζωής. Η μεθοδολογία αυτή περιλαμβάνει:                             



 1 Παρατήρηση        Είναι η καταγραφή μιας πληροφορίας

2  Πείραμα               Είναι μια πρακτική διαδικασία

3  Μεταβλητή          Είναι ένας παράγοντας που αλλάζει

4  Σταθερά               Είναι ένας παράγοντας που δεν αλλάζει                            

5  Υπόθεση              Είναι η ερμηνεία  που ελέγχεται με παρατήρηση και πείραμα 

6  Θεωρία                Είναι η ερμηνεία που ταιριάζει με επιστημονικές

                                 παρατηρήσεις

 7 Νόμος                 Είναι η ερμηνεία που επαληθεύεται πάντοτε

8 Απόδειξη             Είναι ο επιστημονικός συλλογισμός που βεβαιώνει  την         

                                 αλήθεια   μιας  πρότασης .

  Η μεθοδολογία της φυσικής

 Στη βιόσφαιρα του πλανήτη γη γίνονται συνεχώς φαινόμενα φυσικά, χημικά, ανθρώπινα, τα οποία επηρεάζουν άμεσα τη ζωή των οργανισμών. Η φυσική είναι κλάδος των φυσικών επιστημών η οποία μελετά τα φυσικά φαινόμενα.

Κυριακή 2 Απριλίου 2017

 
Ιστορία Σχολής Ικάρων

 Από τη Μυθολογία.....

Δαίδαλος – Ίκαρος

    Η ιστορία της κατάκτησης του αέρα αρχίζει από τους αρχαιότατους χρόνους και βαδίζει παράλληλα με την πρόοδο του πολιτισμού. Ο άνθρωπος επεδίωξε να απαλλαγεί από τα δεσμά της φύσης και να κατακτήσει τον αέρα. Έχοντας σαν παράδειγμα τα πτηνά, που με τις πτέρυγές τους διασχίζουν τους αιθέρες, και έχοντας σαν όπλα του το νου και τη φιλοδοξία, πέτυχε να αναπληρώσει με τεχνικά μέσα όσα όργανα και ιδιότητες στερήθηκε από τη φύση και να πραγματοποιήσει σε μέγιστο βαθμό τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του.

            

    Πρωτοπόροι σε αυτή την ανθρώπινη κατάκτηση αναδείχτηκαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Τους Έλληνες πάντοτε προσέλκυε το δύσκολο και επικίνδυνο και όταν δεν κατόρθωναν να το πλησιάσουν και να το πραγματοποιήσουν, το πετύχαιναν με τη φαντασία τους στους μύθους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στην αρχαιότητα αφθονούν οι πτήσεις στους αιθέρες θεών και ηρώων. Ο Ερμής και η Ίριδα συχνά πετούσαν ενώ ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος μπορούν να θεωρηθούν οι πρώτοι μυθικοί αεροπόροι, που πέταξαν με ανθρώπινα και όχι με υπερφυσικά και θεία μέσα.



    Κατά τη μυθολογία περίπου το 1400 π.Χ. ο βασιλιάς της Κρήτης Μίνωας θέλησε να κατασκευάσει ένα παλάτι τέτοιο που να μην υπάρχει άλλο παρόμοιο. Κάλεσε για αυτό το σκοπό από την Αθήνα τον ξακουστό τεχνίτη Δαίδαλο. Έτσι χτίστηκε το τεράστιο παλάτι στην Κνωσό. Ένα τεράστιο κτίριο με 1300 αίθουσες, αυλές και αποθήκες, διακοσμημένο με θαυμάσιες τοιχογραφίες. Ο Μίνωας όμως επειδή φοβήθηκε μήπως ο Δαίδαλος φτιάξει κάτι παρόμοιο και αλλού, με διάφορες προφάσεις δεν τον άφηνε να φύγει. Σύντομα όμως ο Δαίδαλος έπεσε στη δυσμένεια του βασιλιά της Κρήτης.                

    Ο Μίνωας εξοργίστηκε τρομερά όταν πληροφορήθηκε ότι ο Δαίδαλος διευκόλυνε την Πασιφάη (τη γυναίκα του) να ικανοποιήσει τον παράφορο έρωτα της με τον ταύρο του Ποσειδώνα (από την παράδοξη αυτή ένωση γεννήθηκε ο Μινώταυρος). Οργισμένος ο Μίνωας απαγόρευσε οριστικά την αναχώρηση του Δαίδαλου και του νεαρού γιού του Ίκαρου, από την Κρήτη. Τον Ίκαρο είχε αποκτήσει ο Δαίδαλος με τη Ναυσικράτη, μια από τις δούλες του Μίνωα. Ο Δαίδαλος άρχισε να μηχανεύεται τρόπους για την απόδρασή τους. Η φυγή από θάλασσα ήταν αδύνατη. Αρματωμένα πλοία περιπολούσαν τα κρητικά παράλια. Μόνο από αέρα θα ήταν δυνατή η απόδρασή τους. Αλλά πώς;



    Το εφευρετικό μυαλό του Δαίδαλου δεν άργησε να βρει τη λύση. Κατασκεύασε γιγάντια φτερά από κλαριά λυγαριάς και πανί και τα κόλλησε με κερί. Συμβούλεψε το γιο του πώς να πετάει, στερέωσε με κερί τα φτερά στους ώμους και πέταξαν μαζί πάνω από τα ψηλά βουνά της Κρήτης για την ελευθερία. Το θέαμα που αντίκρισαν ήταν μοναδικό και το ταξίδι στους αιθέρες ανεπανάληπτο. Για πρώτη φορά ο άνθρωπος έσχιζε το γαλάζιο ορίζοντα και κατακτούσε τους ουράνιους δρόμους. Άφηναν πίσω τους τη σκλαβιά και ταξίδευαν για τόπους μακρινούς κι ονειρεμένους. Σαν νιόβγαλτο πουλί, πλημμυρισμένο από ευτυχία, ο Ίκαρος πετούσε πότε ψηλά καλημερίζοντας τον ολόλαμπρο Ήλιο και πότε χαμηλά, δροσίζοντας τις φτερούγες του στα γαλανά νερά της θάλασσας. Μάταια ο πατέρας του του φώναζε να μην πλησιάζει τον ολόφωτο δίσκο του Ήλιου.

          

   Το κακό ήρθε γρήγορα. Οι καυτές αχτίδες του Ήλιου μαλάκωσαν το κερί και έλιωσαν τα δεσίματα των φτερών. Ο άτυχος νέος έπεσε στη θάλασσα κοντά σε ένα νησί και πνίγηκε. Η μοίρα στάθηκε σκληρή για τον άμυαλο και απερίσκεπτο νέο. Ο Δαίδαλος, με πόνο ψυχής, κατέβηκε και περιμάζεψε το νεκρό σώμα. Το νησί που τάφηκε ονομάστηκε Ικαρία και το πέλαγος που πνίγηκε ο Ίκαρος, Ικάριο. Απαρηγόρητος ο Δαίδαλος έφθασε στην Κύμη, όπου έχτισε ναό προς τιμή του θεού Απόλλωνα, στον οποίο αφιέρωσε τα φτερά που του χάρισαν την ελευθερία.



    Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο θάνατος του Ικάρου υπήρξε η πρώτη ελληνική προσφορά - θυσία στο βωμό της αεροπορικής ιδέας. Σε αυτό το μύθο των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων έχει στηριχθεί ο τίτλος των νεαρών σπουδαστών αεροπόρων και της Σχολής στην οποία φοιτούν και δείχνει την τόλμη και την αποφασιστικότητα που τους διακρίνει για την ελευθερία.



Στην Ιστορία - Πραγματικότητα.....



Χρονική περίοδος  1912 - 1930

   Η επάνδρωση της Στρατιωτικής Αεροπορίας στις αρχές του 1912 έγινε από αξιωματικούς του Στρατού που εκπαιδεύτηκαν στη Γαλλία. Με την επιστροφή τους συμμετέχουν στους Βαλκανικούς πολέμους, σε αποστολές αναγνώρισης εχθρικών θέσεων, βομβαρδισμού και ανεφοδιασμού από τον αέρα αποκλεισμένων -λόγω στρατιωτικών επιχειρήσεων-περιοχών. Οι χειριστές αυτοί υπήρξαν ο πυρήνας δημιουργίας της Ελληνικής Αεροπορίας, εκπαιδεύοντας χειριστές πριν και κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδιαίτερα κατά τη συμμετοχή τους στο Μακεδονικό μέτωπο, η εκπαίδευση γινόταν κατά παράδοξο και ριψοκίνδυνο τρόπο, στη διάρκεια της μάχης. Την εποχή αυτή η Αεροπορία δεν ήταν ανεξάρτητος κλάδος, αλλά χωρισμένη σε Αεροπορία Στρατού και Αεροπορία Ναυτικού, υπαγόμενη στα αντίστοιχα επιτελεία.

     

   Το 1916 στην Αεροπορία Ναυτικού δημιουργείται Κλάδος Μηχανικών και προσλαμβάνονται ως μηχανικοί αεροσκαφών διπλωματούχοι ξένων Πολυτεχνείων, οι οποίοι είναι και οι πρώτοι μηχανικοί με επιστημονική κατάρτιση. Στα τέλη της δεκαετίας του ’20 οι Αεροπορίες Στρατού και Ναυτικού περιλαμβάνουν στο δυναμικό τους λίγους μεν αλλά με ξένα πτυχία Αξιωματικούς Μηχανικούς, όπως απόφοιτους της Ecole National Superieure d’Aeronautique (E.N.S.A.) του Παρισιού. 

Σάββατο 1 Απριλίου 2017

Από καιρό μας αποχαιρέτησε στα 17 της χρόνια και συμφωνήσαμε οικογενεια-κώς να μην μπάσουμε άλλη μέσα στο σπίτι. Συνδέεσαι πολύ και δεν αντέχουμε ξα-νά την πίκρα Θα αρκεστούμε στις εξωτερικές που ζούνε στο κτήμα. Έχουμε φρο-ντίσει για τη διατροφή τους στα διαστήματα που λείπουμε
Η Γατούλα μας
Ήρθε στα χέρια μας από τη ζούγκλα της οδού Καλλιδρομίου. Τους πρώτους μήνες της ζωής της έζησε στην ανασφάλεια του πεζοδρομίου.. Η καλή της τύχη οφείλεται στην ευαισθησία της κόρης μου, που σκλαβώθηκε από το προσωπάκι και τα παρακλη-τικά ματάκια της και την έμπασε στο σπίτι. Την βαφτίσαμε Χαζούλα. Αυτό είναι το ό-νομα που της δώσαμε, αλλά η πορεία έδειξε ότι αντίθετα, μετά την πρώτη παραπλανη-τική εικόνα που μας έδωσε, είναι τετραπέρατη και μας «δουλεύει» κανονικά. Η αρχική της συμπεριφορά ήταν μέσα στο καταχθόνιο σχέδιό της να χτυπήσει κάποιες χορδές συμπάθειας από μέρους μας. Άπαξ και το κατόρθωσε εμφάνισε τον πραγματικό και υπολογιστικό της χαρακτήρα.
Από νωρίς λειτούργησαν τα αμαρτωλά ένστικτά της και «κάθισε» με την πρώτη ευκαιρία στον άγριο και παντοκράτορα του χώρου Χασίντ , τον αρσενικό γάτο της γει-τονιάς, που την κατέστησε έγκυο. Όμως και η εγκυμοσύνη της ήταν περιπετειώδης και μάλιστα χωρίς αίσιο τελικά αποτέλεσμα Μάλιστα κινδύνευσε άμεσα η ζωή της στην διάρκεια του τοκετού. Μόνο η ψύχραιμη και αποτελεσματική αντίδραση της Αναστα-σίας την κράτησε στη ζωή. Έτσι σ’ αυτήν δεν οφείλει μόνο την υιοθεσία και την εξα-σφάλιση τροφής και στέγης. Της οφείλει και την ίδια της τη ζωή. Όταν η Αναστασία είδε την αδιέξοδη προσπάθειά της να γεννήσει και να μη το κατορθώνει, μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, ξεσήκωσε τον κτηνίατρο που έκανε την αναγκαία εγχειρητική ε-πέμβαση. Έτσι ανάμεσά τους υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση ζυμωμένη σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές.
Μετά η Αναστασία έφυγε στην Αμερική για συνέχιση των σπουδών της, οπότε την Βασίλισσα την αναλάβαμε εμείς. Η Χαζούλα έγινε οικόσιτη, με εξασφαλισμένη την τροφή και τα χάδια, που τα θεωρεί αυτονόητο δικαίωμά της. Αλίμονο σου αν της τα στερείς. Δε χρειάστηκε πολύς χρόνος για να γίνουμε δούλοι της. Εγώ βέβαια ή-μουν από πριν επιρρεπής στις γάτες, αλλά αυτή τη φορά περάσαμε όλοι μαζί τα ε-σκαμμένα.
Λένε « δώσε θάρρος στο χωριάτη και θα ανέβει στο κρεβάτι ». Η δικιά μας την παροιμία αυτή την αναβάθμισε. Όχι μόνο ανεβαίνει στο κρεβάτι, αλλά ξαπλώνει για να κοιμηθεί πάνω στο μαξιλάρι μας μέσα στη μούρη μας και μουρμουρίζει διαμαρτυ-ρόμενη όταν τολμήσουμε να την «ενοχλήσουμε». Κάθε βράδυ μόλις καταλάβει ότι ήρθε η ώρα του βραδινού ύπνου τρέχει με μανία να μπει πρώτη στην κρεβατοκάμαρα και ν’ ανέβει στο κρεβάτι. Με τεντωμένα τ’ αυτιά και ορθάνοιχτα τα μάτια περιμένει με την αυτονόητη σιγουριά ν’ απλώσω το χέρι μου και με μια φάτσα γεμάτη βουλιμία ν’ ακουμπήσει τα δυο μπροστινά της πόδια πάνω στο μπράτσο μου, να βγάλει μ’ επι-θετικό τρόπο τα νύχια της που χωρίς συγκρατημό χώνει στη σάρκα μου. Είναι αυτονό-ητο ότι δεν θα διαμαρτυρηθώ, σφίγγοντας τα δόντια, αλλά σε λίγα δευτερόλεπτα θα εισπράξω την «ανταμοιβή» μου. Με έναν ιεροτελεστικό τρόπο αρχίζει να ψάχνει την καλύτερη και βολικότερη θέση και κει που όλα γίνονται με μικρή ταχύτητα κάποια στιγμή, που αυτή κρίνει κατάλληλη, ρίχνει όλο το βάρος του σώματός της εμπρός στο πρόσωπο και το στήθος μου. Θέλω δεν θέλω ένα αίσθημα ικανοποίησης με καταλαμ-βάνει και σε λίγο χρόνο παρά την πολύχρονη συνήθεια ν’ αργεί να με καταλάβει ο ύ-πνος στην περίπτωση αυτή σε λίγο χρόνο συνήθως χάνω την επαφή και βυθίζομαι σε έναν γλυκό ύπνο. Όταν μετά από λίγες ώρες έχω το πρώτο ξύπνημα η χαζούλα έχει φύγει από μένα και είναι σε ασφαλή και βαθύ ύπνο στα πόδια της γυναίκας μου. Ίσως στη διάρκεια της ασυνειδησίας μου κάποια στιγμή να την ενοχλώ.
Λένε ακόμη ότι οι γάτες είναι ανεξάρτητες. Ίσως! Η χαζούλα μας πρέπει νάναι ε-ξαίρεση αφού απαιτεί συνεχώς την προσοχή μας, είναι εγωίστρια, μονοφαγού και με-ρικές φορές, ακόμα και αχάριστη. Εμείς όμως παρόλα τα ελαττώματά της την αγαπά-με ή καλύτερα να πω τη λατρεύουμε κι ας έχει όσες απαιτήσεις θέλει. Αυτή το ξέρει καλά και το εκμεταλλεύεται μέχρι τη τελευταία σταλαγματιά. Σε λίγο καιρό θα συ-μπληρώσει τα 13 συναπτά της έτη και η παρουσία της μας έχει γίνει απαραίτητη. Η ευχή μας είναι να την έχουμε παρέα όσα χρόνια είναι αυτό δυνατό. Αυτό θα σημαίνει ότι εκείνη θα ζει, αλλά το ίδιο και εμείς, έστω για να μας βασανίζει αλλά και να τη χαιρόμαστε.
Το δράμα είναι όταν πηγαίνουμε ταξίδια. Τότε πρέπει κάπου να την αφήσουμε για να την προσέχουν. Όμως, ούτε αυτή περνάει καλά, αφού κανένας άλλος δεν έχει την υ-πομονή να τη χαϊδεύει ώρες την ημέρα – κάτι που το θεωρεί αυτονόητο και το απο-λαμβάνει γουργουρίζοντας- όπως κάνουμε εμείς. Όμως και εμείς περνάμε φρικτά γιατί μας λείπει αφόρητα και μετράμε το χρόνο και τη στιγμή για να βρεθούμε πάλι μαζί της. Όταν πηγαίνουμε στο εξοχικό την παίρνουμε μαζί μας και την αράζει πάνω στη μαλακή πολυθρόνα ξυπνώντας μόνο όταν απειλείται η αποκλειστική της ιδιοκτησία από τις εξωτερικές γάτες που ταΐζουμε. Το ταξίδι με το αυτοκίνητο αρχικά την ταλαι-πωρούσε, αλλά τώρα το έχει πια συνηθίσει.
15 Δεκεμβρίου 2009 του Αγίου Ελευθερίου

Τ ο ε ρ υ θ ρ ό τ’ ο υ ρ α ν ο ύ
Μάτωσε ο ουρανός κατά δύση του ήλιου
Ποτάμια τα αίματα που γέμισαν το θόλο.
Δε θέλω να το δω ως φυσικό φαινόμενο
Βαρέθηκα τις τέτοιες ερμηνείες...
τις δίδαξα πολλάκις
Θάθελα νάναι αποτέλεσμα μάχης εξοντωτικής
ανάμεσα σε δαίμονες τ’ ουρανού,
αποτέλεσμα πάθους κι αντιζηλίας ερωτικής
στα ανθρωπόμορφα σύννεφα
Συγκρούσεις, αστραπές και βροντές
Οι αστραπές αντανάκλαση των σπαθιών
που λυσσασμένα ξιφομαχούν
κι οι βροντές κραυγές πόνου ή θριάμβου
των αντιμαχόμενων αντιπάλων