Μέσα στα πολλά που συνέβησαν στην ζωή του ήταν
και τούτο. Στο τετράγωνο που βρίσκεται το διαμέρισμά του γύρω-γύρω υπάρχουν
πολυκατοικίες. Όταν πρωτοκατοίκησε σε
αυτό η εικόνα ήταν αρκετά διαφορετική, αφού ακόμα σώζονταν πολλές παλαιές μονώροφες
ή διώροφες μονοκατοικίες. Μέσα στο κύμα της παράλογης και ανεξέλεγκτης «αξιοποίησης» της περιουσίας, με τη μέθοδο της
αντιπαροχής, σιγά-σιγά στη θέση τους υψώθηκαν εξαώροφες πρόχειρες και
κακοφτιαγμένες πολυκατοικίες. Δεν έμεινε ούτε ένα κενό, ούτε ένα δείγμα του
παρελθόντος. Πρόοδος!
Στο κέντρο του τετραγώνου υπάρχουν οι
«κοινόχρηστοι χώροι» χωρισμένοι με πρόχειρα τοιχάκια. Σ’ αυτούς αγωνίζονται να
ζήσουν κάποια φυτά αλλά στην ουσία οι χώροι αυτοί γίνονται αποθήκες κάθε
άχρηστου αντικειμένου και εκ των πραγμάτων εστίες ρύπανσης. Όταν έβγαινες στα
εσωτερικά μικρά μπαλκόνια είχες φάτσα τις κρεβατοκάμαρες των απέναντι
διαμερισμάτων και λίγο ως πολύ αρκετά συμβαίνοντα σ’ αυτά ήταν σε κοινή θέα κι
ακρόαση. Ακόμα δεν είχε αναπτυχθεί η σημερινή απαραίτητη σχεδόν εγκατάσταση των
κλιματιστικών που απομόνωσε ακόμα περισσότερο τα διαμερίσματα αφού σήμερα στα
περισσότερα οι μπαλκονόπορτες είναι κλειστές και σπανίως στη διάρκεια της
ημέρας ανοίγουν για τον ελάχιστο αερισμό τους.
Τότε, κυρίως τις καλοκαιρινές νύχτες, οι
μπαλκονόπορτες έμεναν ορθάνοιχτες στην αναζήτηση λίγης δροσιάς. Ακόμα ο φόβος
των παράνομων εισβολέων στην οικογενειακή εστία δεν είχε αναπτυχθεί, κατάσταση
καθημερινή κι επίφοβη σήμερα. Κι αυτό είχε τις αναπόφευκτες συνέπειες. Γινόσουν
ακούσιος- και γιατί όχι εκούσιος- μάρτυς πολλών από τα διαδραματιζόμενα σε
γειτονικές κρεβατοκάμαρες. Εδώ θέλω ν’ αναφερθώ σε μια ακραία περίπτωση που
τάραξε την ισορροπία σε πολλά ζευγάρια κι αποτέλεσε την αφορμή ακόμα και οριστικών
χωρισμών και διαζυγίων.
Ένα αυγουστιάτικο βράδυ η ηρεμία της
προχωρημένης νύχτας σχίστηκε από τους δυνατούς ήχους μιας ερωτικής πράξης. Ήχοι
που έρχονταν από το ανοιχτό παράθυρο κάποιου διαμερίσματος. Κραυγές δυνατές,
εκκλήσεις για περισσότερη ένταση, αναστεναγμοί ευχαρίστησης, λόγια ερωτικά,
βρισιές τρυφερές αλλά κι άγριες, παραδοχές ευχαρίστησης, αμοιβαία παινέματα κι
όλα τα συναφή κι ανάλογα.
Θέλεις
δεν θέλεις κάτι τέτοιο ξυπνάει και τον αναίσθητο. Αυτή η πανδαισία ήχων κράτησε
πάνω από ένα τέταρτο. Αναστάτωσε τους πάντες κι αναπόφευκτα έγινε αφορμή για
συζήτηση σε πολλές λιμνάζουσες κρεβατοκάμαρες. Οι συγκρίσεις έγιναν αυτόματα από
μόνες τους και η ζήλεια εισχώρησε σαν σκουλήκι στο μυαλό ανδρών και γυναικών.
Τα ερωτήματα κι οι απορίες ορθώθηκαν πελώρια στο μυαλό πολλών, ιδιαιτέρως σε
μερικών που είναι πάνω από το μέσο όρο περίεργοι και κουτσομπόληδες. Κάθε πολυκατοικία,
δόξα τω θεώ, διαθέτει τουλάχιστον ένα τέτοιο άτομο. Όμως αυτό ήταν μόνο η πρώτη
νύχτα, ένα είδος γενικής πρόβας. Το φαινόμενο συνέχισε να επαναλαμβάνεται και
τις επόμενες βραδιές, χωρίς διακοπή. Για πολλούς έγινε εφιάλτης, αλλά για
μερικούς αφορμή διασκέδασης και κίνητρο εκτόνωσης των καταπιεσμένων κι
ανικανοποίητων επιθυμιών τους.
Από τα γύρω διαμερίσματα άρχισαν να
ακούγονται γκρίνιες, τα πρώτα παράπονα, οι κατάρες κάποιων γυναικών για την
τύχη τους, να μην είναι παντρεμένες μ’ έναν τέτοιον άνδρα, που έχει την
ικανότητα να απογειώνει τη γυναίκα και να της χαρίζει τόση έντονη και παρατεταμένη
ευχαρίστηση. Φτύσιμο και υποτιμητικά σχόλια για τον δικό τους άνδρα. Καυγάδες
κι ένταση.
Το ζήτημα έγινε κεντρικό θέμα συζήτησης στους
ενοίκους των πολυκατοικιών του τετραγώνου και άρχισε το κυνηγητό αναζήτησης των
ενόχων ή ηρώων του μεταμεσονύχτιου γλεντιού, Ο καθένας επιστράτευσε τους
γνωστούς του σε διπλανά διαμερίσματα και ενοίκων των απέναντι πολυκατοικιών,
αλλά σε πρώτη φάση η έρευνα δεν έδωσε κανένα θετικό αποτέλεσμα. Το θαυμαστό
ζευγάρι παρέμενε άγνωστο κι όλοι αρνούνταν διαρρήγδην ότι είναι οι ένοχοι. Φυσιολογικά
ήρθε το ερώτημα πού βρίσκουν αυτήν την ικανότητα για τόσο έντονο ερωτισμό και
επιπρόσθετα τη δύναμη για την αδιάκοπη επανάληψη.
Μετά από κάποιες μέρες ένας μόνιμος αλλά και
παρατηρητικός ένοικος παρατήρησε ομοιότητα στην επανάληψη των ερωτικών
περιπτύξεων, ήχων και λέξεων και του μπήκαν ψύλλοι στ’ αυτιά. Είχε και
προσωπικό λόγο να τον ενδιαφέρει το ζήτημα γιατί από τη μέρα που πρωτοεμφανίστηκε
το φαινόμενο, η δικιά του συμβία του έκανε τη ζωή κόλαση με παράπονα και γκρίνιες.
Ανίκανο τον ανέβαζε, ανίκανο τον κατέβαζε και τον απειλούσε ότι θα τα μαζέψει
και θα γυρίσει στη μάνα της. Από τη στιγμή που υποπτεύθηκε ότι κάτι ύποπτο
συμβαίνει το έβαλε, αμέτι μουχαμέτι, να βρει την άκρη του νήματος. Μετά από κόπο και με τη βοήθεια άλλων
συμπασχόντων ο ένοχος βρέθηκε και η ανακάλυψή του ήταν μια έκπληξη για όλους.
Μούφα
το πράγμα! Ο πρωταγωνιστής κι ένοχος της αναστάτωσης ήταν ένα σχεδόν ανέραστο γεροντοπαλίκαρο,
με σωρευμένη μέσα του την πίκρα, που
καθόταν μόνο κι έρημο σε μια γκαρσονιέρα ορόφου. Έπασχε από χρόνια αϋπνία και εκατοντάδες βράδια την έβγαζε στο μπαλκόνι
αθόρυβα, αλλά με τεντωμένα τ’ αυτιά του ακούγοντας τους πάσης φύσεως ήχους που έρχονταν
στ’ αυτιά του από όλα τα γύρω διαμερίσματα. Η πράξη του ήταν μια εκδήλωση της
πίκρας για την ως τώρα μοναξιά του. Ήταν
ένα είδος εκδίκησης προς την άδικη κοινωνία που δεν του έλαχε κι αυτού ένα
ψήγμα ανθρώπινης παρέας και συντροφιάς. Στο γραφείο της δημόσιας υπηρεσίας που
εδώ και χρόνια εργαζόταν, ένας συνάδελφος είχε προμηθευθεί μια μαγνητοταινία με
αυτό το περιεχόμενο και με έπαρση του είχε εξομολογηθεί το πράγμα. Κάποιος ξάδελφος
του την είχε στείλει από το εξωτερικό. Αναφέρθηκε σε μια από τις ανούσιες
συζητήσεις που γίνονται εκεί κι από τότε έγινε στο συνάδελφο τσιμπούρι μέχρι ν’
αποκτήσει ένα αντίγραφο. Ο άλλος θεώρησε ότι το θέλει για προσωπική του χρήση
και κάποια στιγμή ενέδωσε στο πιεστικό αίτημα. Που να φανταζόταν τι έκρυβε ο άλλος
μέσα του και ποιες ήταν οι υποχθόνιες βλέψεις του;
Το φαινόμενο, μετά την ανακάλυψη του ενόχου, έλαβε
οριστικά τέλος. Το γεροντοπαλίκαρο μετά τη γενική κατακραυγή δεν άντεξε. Τα μάζεψε
κι άλλαξε γειτονιά. Ίσως, χωρίς να έχει συνείδηση τι η αποκοτιά του στοίχησε
στους άλλους. Βλέπεις, οι εντυπώσεις δεν σβήνονται από τη μια στιγμή στην άλλη
κι ένα ζευγάρι χώρισε εξ αιτίας του οριστικά. Βεβαίως το συμβάν ήταν η αφορμή
γιατί προϋπήρχε η αιτία. Σκοτεινό σημείο που δεν συζητήθηκε ποτέ ήταν η
επίδραση που είχε στα παιδιά των οικογενειών το ζήτημα. Οι ήχοι δεν κάνουν
ηλικιακές διακρίσεις. Διαδίδονται και εισχωρούν παντού. Άδηλο τα ψυχικά
τραύματα που επέφεραν, σίγουρα όμως έγιναν αφορμή για μπόλικους άταιρους εφηβικούς
έρωτες.
Αύγουστος 2011
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου