Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Φ ο β ά μ α ι


Φοβάμαι

τις μεγάλες συνθέσεις

που ερμηνεύουν

 τα πάντα

 

Φοβάμαι

τις αποστομωτικές

 απαντήσεις

στα ερωτήματα

Ρομπέν των δασών


                                     Τους είδε την τελευταία στιγμή. Να μπαίνουν βιαστικοί και μετά να χωρίζουν αρπάζοντας ο καθένας ένα καλάθι από μπροστά της. Ήταν η δεύτερη φορά που τύχαινε τέτοιο συμβάν και η δεύτερη φορά που συναντούσε τον ίδιο άνθρωπο να κάνει το ίδιο πράγμα. Η αλήθεια είναι ότι δεν έκλεβαν για τον εαυτό τους. Ό,τι άρπαξαν την προηγούμενη φορά τα μοίρασαν αδιακρίτως στους περαστικούς. Ναι, αλλά μέσα στη βιασύνη τους πώς ξέρουν, αν αυτοί που τα πήραν είχαν πραγματική ανάγκη κι όχι κάποιοι διπλανοί τους;

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Α ν α λ ο γ ι σ μ ό ς



 Μέρες μοναξιάς κι εσωστρέφειας
αυτοπεριορισμού κι αποφυγής συναντήσεων
Περίοδος αναστοχασμού και κρίσης πεπραγμένων
Ζύγιση πράξεων, αποδεκτών και αμαρτημένων
Έναρξη προετοιμασίας εξόδου

ΛΑ. Λόγια καθημερινά



 
 
 
 
 
 
 


Καλά εμείς προλάβαμε και ζήσαμε χαρές.  Οι νέες γενιές θα προλάβουν να νιώσουν τις ίδιες; Όμως η αλήθεια να λέγεται χωρίς χάδια και άνοστες καλοσύνες. Η κάθε γενιά ορίζει τη μοίρα της.
Εγώ ευελπιστώ,  γιατί η φιλοδοξία κινητοποιεί τον άνθρωπο, Η φαντασία πλάθει το καινούριο όραμα,  η δύναμη και η πίστη παράγουν έργο. Αυτή η αλληλουχία δημιουργεί τη νέα ελπίδα     

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Λόγια ειλικρίνειας

              Κάποιος πρέπει επιτέλους να τολμήσει. Να πει τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Κι ας γίνω για μερικούς κακός κι άσπλαχνος. Αυτό το κάνω από καθήκον, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι, γιατί στη χώρα σήμερα σέρνεται μία ηλίθια κι ανούσια «σοσιαλιστική φιλανθρωπία», μια εκμετάλλευση των καλών προθέσεων χιλιάδων συμπολιτών μας που καλή τη πίστη προσφέρουν απ’ το υστέρημά τους.  

Βγάζουν τον «έξυπνο» στην τηλεόραση, που έχει πάρει το κατάλληλο ψοφοδεές ύφος, να λέει ότι πεινάει γιατί είναι φτωχός, γιατί δεν παίρνει καμιά σύνταξη και δεν έχει καθόλου εισοδήματα. Δικαίωμα του θα πει κάποιος, ιδιαίτερα αν είναι ειλικρινής και του έτυχαν στη διάρκεια της ζωής του κάποιες συμφορές

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Λ. Λόγια καθημερινά

Τι όμορφη εικόνα! Βλέπεις- στο διάβα σου νέους στιβαρούς, δεσποινίδες χαριτωμένες, να είναι γεμάτοι με  αυτοπεποίθηση.  Αποφασισμένοι να δώσουν αισιόδοξα τη μάχη της ζωής.  Έμπλεοι δυνάμεων, με όνειρα γλυκά κι όμορφες φιλοδοξίες.  Ορμή κι αποφασιστικότητα.

  Εσύ  ίσως,  ξέρεις ότι οι περισσότεροι θα φάνε στην πορεία τα μούτρα τους

 και θα κηδέψουν σιωπηλά πολλά από αυτά τα φιλόδοξα όνειρά τους. Όχι, βεβαίως ότι το εύχεσαι. Απλώς το ξέρεις!  Παρ’ όλα αυτά, κυρίαρχο αίσθημα μέσα σου

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

ΚΔ. Λόγια καθημερινά

………..Παιδικά σφραγίσματα, μνήμες παλαιές, φυτεμένες στα γύρω τοπία, διηγήσεις παππούδων, παραμύθια της γιαγιάς, νουθεσίες του παπά, διδαχές του δασκάλου...

Όλα κοιμούνται ύπνο ελαφρύ και με το πρώτο φύσημα  του αγέρα ξυπνούν και ζωντανεύουν. Δυναμώνουν τη διάθεση για ζωή κι αγώνα. Εθνική έξαρση και περηφάνια.

Έτσι εξηγείται η μεγάλη ζωοποιός δύναμη της πατρικής εστίας,  η ταυτότητα της εθνικής μας παράδοσης. .Μέσα στον καθένα μας κρύβεται ένας ταξιδευτής που ζει με τις μνήμες της πατρίδας, με το όραμα της απελευθέρωσης του γένους, με την άδολη αγάπη να δώσει πλούτο στον τόπο του, ν’ αφήσει το όνομά του στην ιστορία.

Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Ο ι … κ α τ α λ ή ψ ε ι ς … τ ω ν… σ χ ο λ ε ί ω ν

                       Λόγω επικαιρότητας αναβιώνω ένα άρθρο μου για    
                                                ένα εκπαιδευτικό θέμα
Μέσα στο πνεύμα της «ανέμελης» μοιρασιάς δικαιωμάτων, χωρίς να εξασφαλίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους, χωρίς να εφαρμόζονται οι στοιχειώδεις εγγυήσεις, ψηφίστηκε πριν από αρκετά χρόνια ο νόμος των καταλήψεων, που έγινε επικίνδυνο εργαλείο στα χέρια μιας δράκας ακτιβιστών με προθέσεις ξένες προς το γράμμα και το πνεύμα του νόμου.

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

ΚΑ. Λόγια Καθημερινά


 Μικρές χαρές, ασήμαντες, συμβάντα που ήρθαν και πέρασαν χωρίς ν’ αφήσουν κανένα ορατό ίχνος πίσω τους. Μια εικόνα, μια λέξη, ένα γέλιο που έφτασε στ’ αυτιά, μια όμορφη εικόνα που πρόλαβαν να δουν τα μάτια.
Ο πρωινός περίπατος στο γειτονικό πάρκο, τα δέντρα, τα λουλούδια, οι μυρωδιές, τα όμορφα μονοπάτια, οι επισκέπτες που έβγαλαν το σκύλο τους για περίπατο.
Όλα αυτά εικόνες προσφιλείς, αποτελούν το έναυσμα για τη συνέχιση της ζωής.

Ο ι Τ ύ ψ ε ι ς

Κάποιες πράξεις σου είναι κολλημένες

στο μυαλό  σαν πεινασμένες βδέλλες.

Νιώθεις το σφάλμα και την ενοχή

Θέλεις ν’ απαλλαγείς μα

σ’ έχουν αιχμαλωτίσει οι κληματσίδες

 του σαρκοβόρου φυτού. 

Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Ό τ α ν η π ι ά τ σ α α ρ α ι ώ ν ε ι

Την εξέλιξη των πραγμάτων την γνωρίζεις

όπως ξέρεις και τις διαδοχικές φάσεις της

Καθορισμένη η πορεία, μονόδρομος απόλυτος.

Συνεχώς  συνεπιβάτες της ζωής αποβιβάζονται.

Απώλειες αγαπημένων συγγενών και φίλων

 ενώ άλλοι μαζεύονται στο καβούκι τους

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

ΚΑ. Λόγια καθημερινά

 Κάποιος ρίχνει το σπόρο. Είναι η πρώτη αφορμή! Αν πέσει σε ξερό, άγονο κι αφιλόξενο έδαφος παραμένει σιωπηλός, αναμένοντας.  Αν τίποτα δεν αλλάξει κάποια στιγμή πεθαίνει  ενώ δεν είχε αρχίσει ακόμα καθόλου να ζει.

Αν όμως βρει μια μικρή συγκατάθεση,  δίνοντας μάχες, σπάει το σκληρό τσόφλι του χώματος  και το κεφαλάκι της νέας ζωής, με πίστη στην ύπαρξή του,  υψώνεται προς τα πάνω, δημιουργώντας  συγχρόνως τα ριζίδια εκείνα που το στερεώνουν στη γη που του δίνουν νέες πηγές τροφοδοσίας.

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Κ. Λόγια καθημερινά

 Περπατούσε αμέριμνος μέσα στο χορταριασμένο κτήμα, ενώ ψιχάλιζε και λίγο.
Οι μυρωδιές των λουλουδιών τον κύκλωναν, τον αιχμαλώτιζαν ευχάριστα.
Του θύμιζαν ότι στην ύπαιθρο υπάρχουν τόσες ακόμα ομορφιές, που χάθηκαν από την καθημερινότητα της ζωής στη πόλη.

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Τ ω ν α φ α ν ώ ν

                Ο στόχος ήταν διαχρονικός, μόνιμος και ως τώρα αξεπέραστος. Η κατάκτηση της     α π ά τ η τ η ς  κ ο ρ υ φ ή ς, που τον περισσότερο καιρό ήταν σκεπασμένη με χιόνια και σύννεφα, λες κι είχαν κατασκηνώσει πάνω της. Τόσοι μύθοι, τόσες ιστορίες συνδεμένες με τη κορυφή, που περήφανη και μυστηριώδης ανέμενε αιώνες τον κατακτητή της.  Το είχε από νωρίς βάλει στόχο! Αυτός θα είναι ο κατακτητής της! Κίνητρο δεν ήταν μόνο η δόξα που θα τον στεφανώσει μετά την κατάκτησή της. Μια δόξα που θα συνοδεύεται ίσως κι από υλικά αγαθά. Γι αυτόν μεγαλύτερο κίνητρο ήταν η εσωτερική ανάγκη επιβεβαίωσης του ως άτομο, μια πίεση που του πλάκωνε την ψυχή και δεν τον άφηνε να νιώσει ελευθερωμένος. Οι δυσκολίες δεν ήταν μόνο οι απόκρημνες ράχες, τα σκοτεινά φαράγγια, τα κατακόρυφα αδιέξοδα των βράχων, όλων των ειδών τα άγρια θεριά και τα ιοβόλα ερπετά.

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

ΙΖ. Λόγια καθημερινά

Έχει, πιστεύω, ιδιαίτερη σημασία για τον κάθε άνθρωπο η απάντηση στο ερώτημα: Στη διάρκεια της ζωής σου συμβάδιζες - τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό - με τις εξελίξεις στους διάφορους τομείς της κοινωνικής δραστηριότητας;

 Μύριζες τις αλλαγές που συνέβαιναν, συμμετείχες κι εσύ εγκαίρως σ’ αυτές ή μήπως με καθυστέρηση και εκ των υστέρων αντιλαμβανόσουν τις νέες καταστάσεις;

ΙΔ. Λόγια καθημερινά

…Ποιο είναι το σωστό για τον άνθρωπο ν’ ακολουθεί στη ζωή του; Αυτό ή εκείνο; Το άλλο ή το διπλανό του; Ερωτήματα που ανέκαθεν έβαζε ο άνθρωπος στον εαυτό του χωρίς να καταλήξει μέχρι τώρα σε μια απάντηση κοινά παραδεκτή.
Η εξήγηση είναι απλή και εκκωφαντική. Γιατί η αναζήτηση είναι μάταιη. Γιατί, τέτοια απάντηση δεν υπάρχει. Κυκλοφορούν εκατοντάδες συνταγές, πληθώρα «σίγουρων» συμβουλών, που αρκετοί ανασφαλείς τις δοκιμάζουν χωρίς όμως ν’ ανακαλύψουν το ελντοράντο που προσδοκούν εναγωνίως


 

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Ο καλός δάσκαλος

Με αφορμή κάποια σχόλια και ερωτήσεις που διατυπώθηκαν σε μια ανάρτησή μου στο face book θα αποπειραθώ να διατυπώσω μερικές σκόρπιες σκέψεις  για τα εφόδια που πρέπει να κατέχει ένας δάσκαλος για να φέρνει με επιτυχία σε πέρας την αποστολή του. Προφανώς δεν κατέχω την αλήθεια, αλλά τα γράφω και ως κίνητρο, για συζήτηση και προβληματισμό

Ετέθη το ερώτημα: Πρέπει ο εκπαιδευτικός να διαπνέεται από την προοδευτική ιδεολογία; Το ερώτημα έχει δυσκολία στην απάντησή του, γιατί σήμερα- και ίσως από πάντα- η έννοια της προοδευτικής ιδεολογίας δεν είναι ξεκάθαρη. Οι παλαιοί σαφείς διαχωρισμοί ανάμεσα στην προοδευτική και την συντηρητική παράταξη, ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά δεν είναι σήμερα τόσο σαφείς.

ΙΒ. Λόγια καθημερινά

…………Σε είδα ανεπάντεχα και για λίγο, φίλε των νεανικών μας χρόνων. Μια καλησπέρα προλάβαμε να πούμε, πριν από τον αναγκαστικό χωρισμό. Κι όμως αυτή η συνάντηση άνοιξε βάραθρα αναμνήσεων μέσα μου. Έγινε αιτία αναπόλησης του παρελθόντος  και σύγκρισης με το παρόν

Δεν ξέρω ακόμα τους μετέπειτα σταθμούς της δικής σου πορείας. Δεν ξέρω αν ακλόνητος συνεχίζεις να υπηρετείς  το νεανικό όνειρο ή αν έφαγες στην  πορεία και συ τις κατραπακιές σου.  Όμως θέλω να ξέρεις κάτι

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

ΙΑ. Λόγια καθημερινά

Ποτέ ο άνθρωπος δεν είναι ευχαριστημένος με αυτό που έχει. Το βλέμμα του στρέφεται στο διπλανό του και όταν δει κάτι διαφορετικό μέσα του γεννιέται με πίεση η επιθυμία να το αποκτήσει κι αυτός. Είναι από τα πιο ζηλιάρικα ζώα που έχουν επιβιώσει στη φύση. Η διαφορά δημιουργείται από την επιλογή του τρόπου για την απόκτησή του. Ο πλέον υγιής τρόπος είναι να αρχίσει να συγκεντρώνει με την εργασία του τις υλικές προϋποθέσεις για την απόκτηση του. Και ο πλέον αρρωστημένος να γίνει το άπονο αρπακτικό και να το πάρει από τον άλλο.

Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

ΙΕ. Λόγια καθημερινά

  Όμως αυτό δεν είναι η ζωή;  Ένα σύνολο από ποικίλα γεγονότα, προβλήματα, στεναχώριες, μα και χαρές.  Τελικό  καταστάλαγμα σε κάποια συμπεράσματα.

Παράδειγμα η έκπτωση από την ψευδαίσθηση  ότι μια κατηγορία ανθρώπων,

με μια ορισμένη ιδεολογική πανοπλία,  έχει όλα τα δίκαια με το μέρος της,

 ενώ οι άλλοι όλα τ’ άδικα.

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Η έ κ ρ η ξ η

Μόνο ψίθυροι, υπόκωφες φωνές

και κινήσεις φοβισμένες

χαρακτηρίζουν τη σκλάβα κοινωνία.

Εκεί που δεν υπάρχουν

τα βασικά ανθρώπινα δίκια

και εξωθεσμικοί παράγοντες 

Ι. Καθημερινά λόγια

…..Κάτω από τον έναστρο ουρανό η θάλασσα φαντάζει σαν μια άγρια μαύρη μάζα αναστατωμένη από τις ριπές του ισχυρού ανέμου. Τα ψηλά κύματα ενώνονται στην πορεία τους, γίνονται πιο θεόρατα, σαν ορδές πολεμιστών που ένωσαν τα χέρια τους στη στιγμή της επέλασης. Όταν φτάνουν στα βράχια ξεσπούν πάνω τους με λύσσα κι ορθώνουν για τελευταία φορά το μπόι τους, μέχρι να σβήσουν. Όμως οι φουρνιές είναι ασταμάτητες. Άλλα έρχονται φιλόδοξα να πετύχουν τον αρχικό στόχο, που είναι η διάλυση των ακλόνητων βράχων.

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

ΣΤ. Λόγια καθημερινά


 

Ποιο είναι τελικά το ρεζουμέ της ζωής μας μέσα στην κοινωνία; Ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που θα μας κατατάξουν  σε μια από τις κατηγορίες που εντάσσει  ο κοινωνικός καθωσπρεπισμός τα μέλη της;

 Άξιζε τελικά το πέρασμά μας από τη ζωή  ή αντίθετα ήταν μια παραφωνία. Ποιος είναι ο κριτής και ποιος ο κρινόμενος στις περιπτώσεις αυτές;

Κ ά θ α ρ σ η

               
Φευγαλέες εικόνες, μνήμες αχνές,

πράξεις –ίσως και ντροπιαστικές-

στο μυαλό  κλωθογυρίζουν

Έντομα σκιάζουν ενοχλητικά

 σαν μαύρος μανδύας τη σκέψη.

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Ε ξ ο μ ο λ ό γ η σ η

Αισθάνομαι πεσμένος. Σωματικά πεσμένος. Όμως σημειώνω τούτο: Παρά το επιπλέον βάρος που κουβαλώ- κακώς - πάνω μου, εξαιτίας της αδρανειακής αδηφαγίας, που απτόητη μέχρι πριν λίγο χρόνο συνεχιζόταν, παρά τους πόνους της ισχιαλγίας που με κυκλώνουν, φυσική συνέπεια της χρονικής διαδρομής, μέσα μου εντέλει, χωρίς ντροπή σας εξομολογούμαι ότι ζει και βασιλεύει ένα νέο παλικαράκι με ολάκερη τη δύναμη της νιότης, με την ακόρεστη όρεξη για νέα γνώση και την υπόγεια  επιθυμία για νέες εμπειρίες.

Δ. Καθημερινά λόγια


   Ο μέσος άνθρωπος νιώθει την ανάγκη κάπου να στηρίζεται, κάπου ν’ ακουμπάει, να νιώθει το στοιχειώδες αίσθημα της ασφάλειας. Αλλιώς είναι σαν τον ναυαγό, που αρπάζει απεγνωσμένα τη σανίδα που συναντά λίγο πριν χάσει την τελευταία ελπίδα του και αφεθεί να τον ρουφήξει η αφιλόξενη θάλασσα. Σαν τον διψασμένο οδοιπόρο στην κατάξερη έρημο όταν μπροστά του συναντά ένα παγούρι γεμάτο νερό, ενώ η κατάξερη γλώσσα του είναι πια πληγωμένη.

Η μαχμουρλού (μια αστεία ιστορία)


 

           Μισοκοιμισμένη, με τη τσίμπλα ακόμα στα μάτια, μπήκε- δευτέρα πρωί με καθυστέρηση μισής ώρας- στο γραφείο κρατώντας ένα γεμάτο ποτήρι με αφράτο φραπέ, το καλαμάκι κι ένα ολόφρεσκο κουλούρι Θεσσαλονίκης.

«Μην της μιλάτε παιδιά, ακόμα δε ξύπνησε»
είπε συνάδελφος που καθόταν στο διπλανό γραφείο. Τράβηξε γερά μια ρουφηξιά απ’ το φραπέ και δάγκωσε με βουλιμία το κουλούρι. 

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Ε. Λόγια Καθημερινά



…… Να μην βιαζόμαστε και βγάζουμε συμπεράσματα από τρέχουσες εξελίξεις της συγκυρίας. Στην κοινωνία αδιαλείπτως συμβαίνουν γεγονότα κατά συρροή. Πολλά απ’ αυτά σύντομα θα αποτελούν παρελθόν χωρίς να έχουν αφήσει ευδιάκριτο σημάδι πάνω στο σώμα της. Έτσι τα βιαστικά συμπεράσματα που εξάγονται εξαιτίας τους μετά την πάροδο σύντομου χρόνου μένουν ξεκρέμαστα και διασύρουν αυτούς που τα εξήγαγαν.
…….Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι πριν σχηματίσουμε γνώμη να αφήνουμε τον εύγλωττο χρόνο να κατακάτσει η σκόνη της συγκυρίας και η κρίση να έχει το στοιχείο της ψυχραιμίας, ένα από τα εχέγγυα για τη σωστότητά της.

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Αισιοδοξία

 Τίποτα δεν είναι μόνιμο,

 τίποτα δεν είναι οριστικό

  και τελεσίδικο.

 Μέσα από τον πυκνό ιστό

 των απαγορεύσεων,

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Β. Κ α θ η μ ε ρ ι ν ά λ ό γ ι α

                   
 …………..Καθόταν ώρα στο παγκάκι του πάρκου, συνηθισμένο σημείο στον πρωινό του περίπατο και έριχνε διαγώνιες ματιές στα μακροσκελή άρθρα, προσεκτικότερα διάβαζε τα σχόλια, μελετούσε αναλυτικά τις φωτογραφίες και  τα αθλητικά αποτελέσματα και τέλος έφτανε η ώρα για την πιο χρήσιμη απασχόληση: Να λύσει το σταυρόλεξο της τελευταίας σελίδας.

Η κ ρ ί σ η

      
 Τρεκλίζει στη μέση του πουθενά

 ανασφαλής κι έρμαιο των αμαρτιών του παρελθόντος

θύμα και θύτης πολλών συμβάντων

στη διάρκεια του επίπεδου βίου του

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Λ ό γ ι α κ α θ η μ ε ρ ι ν ά


 1. Κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία για ανάσα, για ανασκόπηση και συγχρόνως αφετηρία για μια νέα αρχή. Δε μπορείς να μην βάλεις στη ζυγαριά όλα τα δεδομένα των συμβάντων, να κρίνεις τη δική σου συμμετοχή, να εξάγεις τα απαραίτητα συμπεράσματα, που θα αποτελέσουν οδηγό για τη νέα αρχή.

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Δ ι ψ α σ μ έ ν α ό ν ε ι ρ α

Διψασμένα όνειρα.

Γεννήθηκαν κι έζησαν

 πίσω από το παραπέτασμα της ζωής.

 Όταν τόλμησαν να ξεπροβάλλουν

 το κεφάλι τους στο φως χτυπήθηκαν ανελέητα

 από την πραγματικότητα και το ρεαλισμό.

Α ξ ι ο λ ό γ η σ η


Ξεφυλλίζω τις σελίδες των χρόνων που πέρασαν. Είναι το βιβλίο της προσωπικής μου ζωής. Μέσα του είναι καταγραμμένα στη διάρκειά της τα σημαντικά γεγονότα και τα  ασήμαντα περιστατικά. Εκεί βρίσκονται  τα όμορφα, μαζί με τα άσχημα. Στιγμές ανάτασης αλλά και φάσεις μετριότητας. Πράξεις Καλές, αλλά και ντροπιαστικές συμπεριφορές.

Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

(Ρεπορτάζ της εφημερίδας ΕΠΟΧΗ)

 ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ: «Κι όμως ήταν όμορφα»  
Με πρωτοβουλία της Εταιρείας Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ) πραγματοποιήθηκε, στις 14 Απριλίου, στη μεγάλη αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθήνας (ΕΣΗΕΑ), η παρουσίαση του βιβλίου «Κι όμως ήταν όμορφα», Μαρτυρίες (έκδοση Κέδρος, Αθήνα 2011) έργο του παλιού φίλου και συντρόφου Λευτέρη Τσίλογλου. Το βιβλίο αναφέρεται στις δύσκολες δεκαετίες του 1950 και 1960 και τους κοινούς αγώνες μιας ολόκληρης γενιάς, αναδεικνύοντας αξίες και αλήθειες που μας είναι σήμερα πολύτιμες, όσο ποτέ άλλοτε. Με ειλικρίνεια και με λογοτεχνική καλλιέπεια ο συγγραφέας καταθέτει την δική του μαρτυρία για την δική του ατομική πορεία και τους κοινούς αγώνες.